thumb|300px|Dawna siedziba władz rejencji Rejencja kwidzyńska (niem. Regierungsbezirk Marienwerder) – pruska i niemiecka jednostka administracyjna, istniejąca na Pomorzu Gdańskim w latach 1815–1920.
Historia Rejencja została utworzona w 1815. Wraz z rejencją gdańską tworzyła prowincję Prusy Zachodnie.
Obejmowała tereny uzyskane przez Prusy w I i II rozbiorze Polski, w tym ziemię chełmińską, która do 1815 należała do Księstwa Warszawskiego i zgodnie z postanowieniami kongresu wiedeńskiego miała wraz z miastem Podgórz zostać włączona do Wielkiego Księstwa Poznańskiego).
W 1821 powierzchnia okręgu wynosiła prawie 17 621 km kw. W 1820 rejencję zamieszkiwało 379 tys. mieszkańców, w 1850 – 630 tys., a w 1905 – 932 tys.
Podział administracyjny W 1820 rejencja dzieliła się na następujące powiaty: Deutsch Krone (Wałcz) Flatow (Złotów) Graudenz (Grudziądz) Konitz (Chojnice) Kulm (Chełmno) Löbau (Lubawa) Marienwerder (Kwidzyn) Rosenberg i. Westpr. (Susz) Schlochau (Człuchów) Schwetz (Świecie) Strasburg i. Westpr. (Brodnica) Stuhm (Sztum) Thorn (Toruń)
W 1875 ze wschodniej części powiatu Konitz wydzielono powiat Tuchel. W 1887 z części obszaru powiatów: Kulm, Thorn, Graudenz i Strasburg i. Westpr. utworzono powiat Briesen. W 1900 miasta Graudenz i Thorn wyodrębniono z powiatu.
Likwidacja W wyniku postanowień traktatu wersalskiego większa część okręgu znalazła się w granicach Polski jako województwo pomorskie. Zachodnie powiaty (Deutsch Krone, Schlochau i Flatow) przyłączono do prowincji Marchia Graniczna Poznańsko-Zachodniopruska, a wschodnie (Marienwerder, Rosenberg i. Westpr. i Stuhm) stały się częścią rejencji zachodniopruskiej, wchodzącej w skład Prus Wschodnich.
Przypisy
Bibliografia Rejencja na stronie hgisg-ekompendium Rejencja na stronie territorial.de
K Kategoria:Historia Kwidzyna Kategoria:Prusy Zachodnie