Borys Wasyliowycz Łewycki (; ur. 19 maja 1915 w Wiedniu, zm. 28 października 1984 w Monachium) – ukraiński publicysta, politolog i polityk.
Życiorys Był synem Wasyla Łewyćkiego, pedagoga i nauczyciela gimnazjalnego. Działalność polityczną rozpoczął we Lwowie, w czasach studenckich. W latach 1936–1939 był redaktorem naczelnym pisma „Nowe Seło” we Lwowie, wydawanego przez Ukraiński Związek Chłopski. W 1939 ukończył studia na wydziale humanistycznym Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie. W latach 30. wstąpił do Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów, następnie po rozłamie OUN był w latach 1940–1942 członkiem OUN-B, bliskim współpracownikiem Iwana Mitryngi.
W 1942 odszedł z OUN-B razem z I. Mitryngą. Był razem z nim jednym z założycieli i członkiem komitetu Centralnego Ukraińskiej Partii Narodowo-Demokratycznej (UNDP). Po śmierci I. Mitryngi w 1943 wyjechał do Warszawy, następnie przez Pragę udał się do Monachium, gdzie zamieszkał pod koniec II wojny światowej i pozostał do końca życia.
Na powojennej emigracji był w 1946 jednym z założycieli Ukraińskiej Partii Rewolucyjno-Demokratycznej (URDP) i w latach 1946–1956 w Monachium współredaktorem jej organu prasowego „Wpered”. Po 1956 odsunął się od działalności emigracji ukraińskiej. Krytykował liderów diaspory ukraińskiej, w szczególności za współpracę z Niemcami w czasie II wojny światowej oraz strategię ostrej retoryki antykomunistycznej. Postulował wspieranie ruchów rewizjonistycznych w krajach Europy Wschodniej. Poczynając od 1956 poświęcił się badaniom sowietologicznym. Został doradcą Socjaldemokratycznej Partii Niemiec do spraw ZSRR, współpracownikiem Forschungdienst Osteuropa w Düsseldorfie, ekspertem Fundacji im. Friedricha Eberta, autorem artykułów w pismach Osteuropa i Osterreichische Hefte. Był autorem wielu prac z sowietologii oraz artykułów pisanych pod pseudonimem Paul Sikora. Pod koniec życia wykładał na Wolnym Uniwersytecie Ukraińskim w Monachium.
Od lat 50. współpracował z paryską „Kulturą”, ze szczególną intensywnością w latach 60., kiedy wydał również w Instytucie Literackim dwie książki.
Członek rzeczywisty Towarzystwa Naukowego im. Szewczenki.
Publikacje Vom roten Terror zur sozialistischen Gesetzlichkeit: Der sowjet. Sicherheitsdienst, wyd. 1961 Sowjetische Kurzbiographien, wyd. 1964 (z Kurtem Müllerem) Die Sowjetukraine 1944-1963, wyd. 1964 Terror i rewolucja, Paryż 1965, wyd. Instytut Literacki, seria Biblioteka Kultury t. 113 Polityka narodowościowa Z.S.S.R. w dobie Chruszczowa Paryż 1966, wyd. Instytut Literacki, seria Biblioteka Kultury t. 129 Die kommunistische Partei der Sowjetunion: Portrat eines Ordens, wyd. 1967 The Soviet political elite; brief biographies, indices and tables on 989 members and candidate members of the CPSU Central Committee from 1912 to 1969, together with an overall analysis, wyd. 1969 Die rote Inquisition, wyd. 1967 Der sowjetische Nationalitätenpolitik nach Stalins Tod, 1953-1970, wyd. 1970 Die Gewerkschaften in der Sowjetunion, wyd. 1970 Die Marschälle und die Politik: eine Untersuchung über den Stellenwert des Militärs innerhalb des sowjetischen Systems seit dem Sturz Chruschtschews, wyd. 1971 (z Richardem Löwenthalem) Politische Opposition in der Sowjetunion, 1960-1972 : Analyse und Dokumentation, wyd. 1972 Die linke Opposition in der Sowjetunion, wyd. 1974 The Stalinist terror in the thirties: Documents from the Soviet press, wyd. 1974 Sowjetische Entspannungspolitik heute, wyd. 1976 Who’s who in the Socialist countries: a biographical encyclopedia of 10,000 leading personalities in 16 Communist countries, wyd. 1978 (z Juliuszem Stroynowskim) The Soviet Union figures – facts – data/ Sowjetunion Zahlen – Fakten – Daten, wyd. 1979 „Sovetskij narod”: „das Sowjetvolk”: Nationalitätenpolitik als Instrument des Sowjetimperialismus, wyd. 1983 Who’s who in the Soviet Union: a biographical encyclopedia of 5,000 leading personalities in the Soviet Union, wyd. 1984 Polityka i społeczeństwo na Ukrainie sowieckiej 1953-1980, wyd. 1984, wyd. polskie CDN, Warszawa 1988
Bibliografia Левицький Борис Васильович w: Енциклопедія історії України: Т. 6. Редкол.: В. А. Смолій (голова) та ін. НАН України. Інститут історії України. – Київ 2009, Wyd. «Наукова думка». . Ryszard Torzecki, Polacy i Ukraińcy. Sprawa ukraińska w czasie II wojny światowej na terenie II Rzeczypospolitej, Warszawa 1993 Wyd. PWN, . sylwetka na stronie history.org.ua Bogumiła Berdychowska Od nacjonalisty do lewicowca (Przypadek Borysa Łewyckiego) w: Zeszyty Historyczne nr 145, s. 214–230 Jerzy Giedroyc. Emigracja ukraińska. Listy 1950-1982, wybór, wstęp i przypisy Bogumiła Berdychowska, wyd. Czytelnik 2004
Kategoria:Ukraińscy publicyści Kategoria:Ukraińscy politolodzy Kategoria:Ukraińscy politycy Kategoria:Absolwenci Wydziału Humanistycznego Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie Kategoria:Członkowie Towarzystwa Naukowego im. Szewczenki Kategoria:Członkowie Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów Kategoria:Ludzie związani ze Lwowem Kategoria:Ukraińscy sowietolodzy Kategoria:Ludzie związani z paryską „Kulturą” Kategoria:Ludzie urodzeni w Wiedniu Kategoria:Ukraińscy redaktorzy naczelni Kategoria:Urodzeni w 1915 Kategoria:Zmarli w 1984