Owen James Hart (ur. 7 maja 1965 w Calgary, zm. 23 maja 1999 w Kansas City) – kanadyjski wrestler. Członek wielopokoleniowej rodziny kanadyjskich zawodowych zapaśników – Rodziny Hartów. Sławę w wrestlingu zyskał występując m.in. w federacji World Wrestling Federation (WWF) pod swoim imieniem i nazwiskiem oraz w gimmicku zamaskowanego wrestlera jako The Blue Blazer. Dwukrotny WWF Intercontinental Champion oraz jednokrotny posiadacz mistrzostwa WWF European Championship. Czterokrotny mistrz tag teamów jako zdobywca WWF World Tag Team ChampionshipTitles – Owen Hart, cagematch.net, [dostęp 2023-06-28]., a także zwycięzca turnieju King of the Ring (1994). Uznawany za jednego z najlepszych kanadyjskich zawodników wrestlingu w historiiWWE’s 10 Greatest Canadian Wrestlers of All Time, foxsports.com, [dostęp 2023-06-08]..
Kariera Wczesne życie, początki i pierwsze występy w wrestlingu Jako uczeń szkoły średniej zaczął trenować zapasy411 Video Review: The Life & Death Of Owen Hart, 411mania.com, [dostęp 2023-06-11].. Później kontynuował treningi zapasów na studiach w University of Calgary. Następnie rozpoczął treningi wrestlingu pod okiem swojego ojca Stu Harta i zaliczał występy dla kanadyjskiej federacji Stampede Wrestling oraz walczył w Wielkiej Brytanii. W 1987 przeniósł się do japońskiej New Japan Pro-Wrestling, gdzie w 1988 zdobył tytuł IWGP Junior Heavyweight Championship stając się pierwszym w historii nie-japońskim posiadaczem tego mistrzostwaNJPW IWGP Champion Series 1988 – Tag 5, cagematch.net, [dostęp 2023-06-11]..
World Wrestling Federation i inne federacje (1988 – 1999) Sukces jaki odniósł w Japonii zostając pierwszym nie-japońskim zdobywcą tytułu IGPW Junior Heavyweight Championship przyciągnął uwagę oficjeli World Wrestling Federation (WWF), którzy zaczęli upatrywać Harta jako potencjalny nowy nabytek do swoich programów. W tym samym czasie w WWF obecny był brat Owena – Bret Hart, który współtworzył tag team z Jimem Neidhartem o nazwie The Hart Foundation.
Latem 1988 Hart podpisał swój pierwszy kontrakt z WWF i zaczął występować w gimmicku zamaskowanego superbohaterskiego high-flyera o imieniu The Blue BlazerFarewell to a Super Hero: The Origins of The Blue Blazer, ringthedamnbell.wordpress.com, [dostęp 2023-07-01].. Swój debiut w pay-per-view The Blue Blazer odbył na gali Survivor Series (1988) w listopadzie 1988, a w kolejnych miesiącach zaliczał występy jako mid-carder. W 1989 opuścił WWF i zaczął występy zarówno pod swoim imieniem i nazwiskiem oraz w gimmicku The Blue Blazera. Okresowo powrócił do New Japan Pro Wrestling oraz występował na terenie Republiki Federalnej Niemiec i amerykańskich federacjach niezależnych. Pojawił się również w World Championship Wrestling (WCW), jednak negocjacje w sprawie jego kontraktu nigdy nie doszły do sfinalizowania przez co po raz drugi podpisał umowę z WWF. Zaczął występować w tag teamie z Jimem Neidhartem w ramach drużyny New Foundation, a później w tag teamie z Koko B. Ware – drużyna ta przyjęła nazwę High Energy5 Worst Tag Team Pairings in Wrestling History – 3. High Energy, bleacherreport.com, [dostęp 2023-07-01]..
W 1993 występował w United States Wrestling Association (USWAMatches – Oowen Hart, cagematch.net, [dostęp 2023-07-01].) jednak niedługo później doznał kontuzji kolana w rywalizacji z Jerrym Lawlerem i zaczął pauzować w występach do jesieni 1993. W czerwcu 1994 wygrał turniej King of the Ring (1994) pokonując w finale Razor RamonaKing of the Ring 1994, prowrestlinghistory.com, [dostęp 2023-07-01].. Po tym zwycięstwie przybrał przydomek The King of Harts. Od lata 1994 prowadził rywalizację ze swoim bratem Bretem – jedną z walk pomiędzy nimi było starcie w steel cage matchu o WWF Championship podczas gali SummerSlam (1994) – dziennikarz wrestlingowy Dave Meltzer ocenił tę walkę przyznając maksymalne pięć gwiazdek5-Star Match Reviews: Bret Hart vs. Owen Hart – Steel Cage Match at WWE SummerSlam 1994, tjrwrestling.net, [dostęp 2023-07-01]..
Podczas gali WrestleMania XI w kwietniu 1995 dołączył do niego Yokozuna z którym sięgnął po swój pierwszy tytuł w WWF – WWF Tag Team Championship pokonując drużynę The Smoking GunnsWorld Tag Team – Owen Hart & Yokozuna April 2, 1995 – September 23, 1995 (strona zarchiwizowana), wwe.com, [dostęp 2023-07-01].. Następnie jego menedżerami zostali Mr. Fuji (jako menedżer Yokozuny) i Jim Cornette. Następnie tytuły tag teamowe Hart i Yokozuna stracili na rzecz Shawna Michaelsa i Diesela na gali In Your House 3. Po raz kolejny po tytuły tag teamów sięgnęli na gali In Your House 10 pokonując ponownie The Smoking GunnsOwen Hart & Yokozuna Sept. 25, 1995 (strona zarchiwizowana), wwe.com, [dostęp 2023-07-01]..
Pod koniec kwietnia 1997 sięgnął po swój pierwszy tytuł WWF Intercontinental Championship pokonując Rocky’ego MaivięIntercontinental – Owen Hart April 28, 1997 – August 2, 1997 (strona zarchiwizowana), wwe.com, [dostęp 202306-17].. Był członkiem stajni (jako jedyny biały wrestler) Afroamerykańskich wrestlerów o nazwie Nation of DominationWhy Owen Hart Joined The Nation Of Domination, Explained, thesportster.com, [dostęp 2023-07-01].. Mniej więcej w tym samym czasie dołączył również do ponownie uformowanej stajni złożonej z Kanadyjczyków i osób ich wspierających – Hart Foundation, która znana była z nastawienia antyamerykańskiego. Wtedy też wśród kibiców wrestlingu nastąpił podział na tych kibicujących Kanadyjczykom skupionym wokół Hart Foundation oraz tych kibicującym Amerykanom. Po kontrowersyjnym wydarzeniu znanym pod nazwą Montreal Screwjob i odejściu Breta Harta, Jima Neidharta i Davey Boy Smitha do WCW, Owen Hart był jedynym wrestlerem z Rodziny Hartów, który pozostał w WWF‘THEY SAID NO’ The late Owen Hart requested to leave WWE after the Montreal Screwjob just months before his death, reveals wife Martha, thesun.co.uk, [dostęp 2023-07-01].. W kolejnych tygodniach otrzymał nowe przydomki jako The Lone Hart i The Black Hart i zaczął rywalizować z D-Generation X oraz samym Triple H’m.
Po gali SummerSlam (1998) założył drużynę z Jeffem Jarrettem, a ich valetem została Debra. W następnych tygodniach prowadzono storyline, w którym Hart miał romans z Debrą a później przyczynił się do kontuzji Dana Severna przez co musiał opuścić WWF (w kayfabe). W kolejnych tygodniach sprokurowano powrót Harta do telewizji w gimmicku The Blue Blazera, który zaprzeczał w wywiadach, że pod maską nie jest Owenem Hartem, dlatego też na zmianę postać The Blue Blazera odgrywana była przez Jeffa Jarreta i Owena Harta, a także przez Koko B. Ware dla udowodnienia, że żaden z obu nie jest Blue BlazeremD. Shoemaker, The Squared Circle: Life, Death, and Professional Wrestling, s. 306.. Do śmierci Harta w maju 1999 na gali Over the Edge (1999) Jeff Jarrett występował z nim w tag teamieBret Hart, Jeff Jarrett and More Reminisce on Owen Hart 15 Years After His Death, bleacherreport.com, [dostęp 2023-07-01]..
Tytuły i osiągnięcia thumb|right|240 px|Owen Hart występujący w swoim charakterystycznym trykocie zapaśniczym. George Tragos/Lou Thesz Professional Wrestling Hall of Fame Wprowadzony w 2018 Legends Pro Wrestling LPW Hall of Fame (wprowadzony w 2011) Prairie Wrestling Alliance Prairie Wrestling Alliance Hall of Fame (wprowadzony w 2010) New Japan Pro-Wrestling IWGP Junior Heavyweight Championship (1 raz) Pro Wrestling Illustrated Nagroda życia (1999) Feud roku (1994) Debiutant roku (1987) Sklasyfikowany na 10. miejscu wśród 500 najlepszych wrestlerów w zestawieniu PWI 500 w 1994 Sklasyfikowany na 66. miejscu wśród 500 najlepszych wrestlerów w zestawieniu „PWI Years” w 2003 Sklasyfikowany na 84. miejscu wśród 100 najlepszych tag teamów w zestawieniu „PWI Years” w 2003 – z Davey Boy Smithem Professional Wrestling Hall of Fame Wprowadzony w 2019 Pro Wrestling This Week Wrestler tygodnia (5–11 lipca 1987) Canadian Wrestling Hall of Fame Wprowadzony indywidualnie Wprowadzony z Rodziną Hartów Stampede Wrestling Stampede British Commonwealth Mid-Heavyweight Championship (1 raz) Stampede Wrestling International Tag Team Championship (1 raz) – z Benem Bessarabem Stampede North American Heavyweight Championship (2 razy) Stampede Wrestling Hall of Fame (wprowadzony w 1995) United States Wrestling Association USWA Unified World Heavyweight Championship (1 raz) World Wrestling Federation WWF European Championship (1 raz) WWF Intercontinental Championship (2 razy) WWF Tag Team Championship (4 razy) – z: Yokozuną (2 razy), The British Bulldogiem (1 raz) oraz Jeffem Jarrettem (1 raz) Zwycięzca King of the Ring (1994) Zwycięzca Madison Square Garden Royal Rumble (1994) WWF World Tag Team Championship Tournament (1997) – z The British Bulldogiem WWF Intercontinental Championship Tournament (1997) Slammy Awards (3 razy) Biggest Rat (1994) Squared Circle Shocker (1996 – Nagrodę początkowo przyznano Shawnowi Michaelsowi za upadek w ringu z powodu wyczerpania podczas walki z Owenem Hartem, jednakże sam Hart przywłaszczył statuetkę dla siebie stwierdzając, że to on przyczynił się do zmęczenia walką i w rezultacie do upadku Michaelsa.) Best Bow Tie (1997 – Po zaprezentowaniu nagrody, Hart nigdy nie przyznał jej żadnemu z nominowanych kandydatów i zamiast tego przywłaszczył ją sobie.) Wrestling Observer Newsletter Najlepszy highflyer (1987, 1988) Najlepszy feud (1997)
Rekord w Luchas de Apuestas Zwycięzca (stawka) Przegrany (stawka) Lokalizacja Gala Data UwagiEl Canek (maska) Blue Blazer (maska) Naucalpan, Meksyk Gala Universal Wrestling Association 19 maja 1991
Życie osobiste, tragiczna śmierć i spuścizna w wrestlingu Owen Hart był dwunastym i najmłodszym dzieckiem Stu Harta i jego żony Helen. Jego jedenaścioro rodzeństwa to Smith, Bruce, Keith, Wayne, Dean, Ellie, Georgia, Bret, Alison, Ross i Diana – cała familia wraz z osobami spowinowaconymi znana jest jako Rodzina HartówBret Hart’s Complicated Relationship With His Hart Family Siblings, Explained, thesportster.com, [dostęp 2023-06-10].. W 1989 poślubił Marthę, z którą znał się od szkoły średniej. Para doczekała się dwójki dzieci – syn Oje Edward Hart (ur. 1992) oraz córka Athena Christie Hart (ur. 1995)Who is Owen Hart’s wife? Know all about Martha Hart, sportslumo.com, [dostęp 2023-06-10].. Hart posiadał oprócz kanadyjskiego obywatelstwa (prawo ziemi) również obywatelstwo amerykańskie ze względu na to, że jego matka Helen była Amerykanką (prawo krwi)Oral History: How Bret ‘The Hitman’ Hart became the Excellence of Execution, sportsnet.ca, [dostęp 2023-06-10]..