thumb|250 px Finały NBA w 1992 rozegrano w dniach 3-14 czerwca 1992 roku. Spotkali się w nich mistrzowie Konferencji Wschodniej - Chicago Bulls oraz Konferencji Zachodniej - Portland Trail Blazers. thumb|250 px|Hala Memorial Coliseum w Portland W drodze do finału Bulls pokonali kolejno: Miami Heat 3-0, New York Knicks 4-3 i w finale Konferencji Cleveland Cavaliers 4-2. Natomiast Blazers zwyciężyli: Los Angeles Lakers 3-1, Phoenix Suns 4-1 i w finale konferencji Utah Jazz 4-2.

Mecze rozgrywano w formule 2-3-2. Przewagę własnej hali miała drużyna Bulls.

Tytuł mistrza NBA, po raz drugi z rzędu, zdobyła drużyna Chicago Bulls, zwyciężając Portland Trail Blazers 4-2.

Tytuł MVP Finałów zdobył drugi raz z rzędu Michael Jordan, zdobywając przeciętnie w meczu 35,8 pkt., 6,4 ast. i 4,8 zb.

Latem tego samego roku trójka zawodników tego finału - Michael Jordan i Scottie Pippen z Bulls i Clyde Drexler z Blazers - wystąpili w składzie słynnego Dream Teamu na Igrzyskach w Barcelonie i bezapelacyjnie zdobyli mistrzostwo, ogrywając wszystkie drużyny kilkudziesięcioma punktami.

Składy drużyn Chicago BullsPortland Trail Blazers 5 - John Paxson 10 - B.J. Armstrong 14 - Craig Hodges 20 - Bobby Hansen 21 - Stacey King 23 - Michael Jordan (MVP) 24 - Bill Cartwright 32 - Will Perdue 33 - Scottie Pippen 42 - Scott Williams 53 - Cliff Levingston 54 - Horace Grant 00 - Kevin Duckworth 2 - Mark Bryant 3 - Clifford Robinson 8 - Ennis Whatley 9 - Danny Ainge 12 - Lamont Strothers 14 - Robert Pack 22 - Clyde Drexler 25 - Jerome Kersey 30 - Terry Porter 31 - Alaa Abdelnaby 42 - Wayne Cooper 52 - Buck WilliamsTrener: Phil JacksonTrener: Rick Adelman

Przebieg meczów Mecz 1. thumb|Michael Jordan MVP finału 1992 3 czerwca 1992 r. w Chicago Stadium w Chicago.

Michael Jordan rozpoczął mecz finałowy z wielkim impetem, bijąc rekord Elgina Baylora w zdobyczy punktowej w pierwszej połowie - odnotował ich 35, w tym 6 trafionych rzutów za 3 pkt. (także rekord). Należy jeszcze dodać, że pierwsze 6 minut drugiej kwarty siedział na ławce. Mimo to Portland do połowy grali jak równy z równym. Dopiero przyspieszenie Byków doprowadziło od stanu 44-45 do 67-51, potem 104-68 na koniec trzeciej kwarty (którą wygrali 38-17) i ostatecznie 122-89.

Wynik

Mecz 2. 5 czerwca 1992 r. w Chicago Stadium w Chicago.

W drugim meczu Blazers agresywniej kryli Jordana i taktyka ta przynosiła skutki - w połowie meczu gracze z Portland prowadzili 54-45. Jednak w 3. kwarcie Byki zaczęły odrabiać straty. Skuteczny był zwłaszcza John Paxson, który punktował rzutami za 3. Po następnej kwarcie to Bulls wygrywali 77-70. Czwarta kwarta była bardzo emocjonująca - wobec zejścia za faule Clyde Drexlera, przy przewadze 10-cioma punktami Bulls byli pewni zwycięstwa, ale pogoń Blazers doprowadziła do remisu i dogrywki. Tu Smugi nie dały sobie wydrzeć zwycięstwa - zdobyły aż 18 punktów, co przy tylko 7 Byków wyrównało stan rywalizacji na 1-1. Bohaterem dogrywki był Danny Ainge, który zdobył wtedy 9 punktów, ale najlepsze statystyki w całym meczu miał, mimo krycia, Michael Jordan, który znów zaliczył 39 pkt.

Wynik

Mecz 3. thumb|Clyde Drexler, najlepszy gracz Portland 7 czerwca 1992 r. w Memorial Coliseum w Portland.

Trzeci mecz nie był dobry dla żadnej z drużyn. Blazers mieli słabą skuteczność (tylko 39 punktów w drugiej połowie), Byki zaś w ciągu całego meczu nie potrafiły utrzymać wypracowanej przewagi. Największa różnica 30-13 z pierwszej połowy, w pewnym momencie drugiej części spadła nawet do 3 punktów w 4. kwarcie. W pierwszej części z dobrej strony pokazał się rezerwowy center Byków Scott Williams, w przekroju całego spotkania nieco zawiodły za to gwiazdy - Jordan i Pippen. Niemniej Bulls zwyciężyli, przerywając nieprzerwaną passę zwycięstw Portlandczyków na swoim boisku w play-offach.

Wynik

Mecz 4. 10 czerwca 1992 r. w Memorial Coliseum w Portland.

Cały mecz to stałe prowadzenie Byków. Drużyna z Chicago prowadziła 10-0 na starcie, potem przewaga wzrosła nawet do 15 punktów, a po 3. kwarcie wynosiła 80-74. Jednak czwarta kwarta to popis indolencji Bulls i skuteczny pościg Blazers. Przez ostatnie dziesięć minut Michael Jordan nie potrafił zdobyć punktu, a zawodnicy z Portland wypunktowali Byki 17-5. Stan meczu wyrównał się na 2-2.

Wynik

Mecz 5. 12 czerwca 1992 r. w Memorial Coliseum w Portland. thumb|Scottie Pippen, najwszechstronniejszy zawodnik Bulls To był dzień Michaela Jordana, który już w pierwszej kwarcie zdobył 12 punktów i dokładał taką samą liczbę do końca. Dzielnie wspierał go Scottie Pippen, który w 1. kwarcie zdobył 13 pkt. przy 100% skuteczności. Od końca kwarty Byki nieprzerwanie prowadziły co najmniej 10 punktami. Kibice przez chwilę zamarli gdy w 2. kwarcie Jordan skręcił nogę, lądując po rzucie, ale MJ wkrótce wrócił na boisko i dalej imponował skutecznością. W 3. kwarcie przewaga Bulls sięgnęła 20 punktów. W ostatniej odsłonie Smugi zaczęły odrabiać straty, na 3 min. przed końcem po raz pierwszy przewaga stopniała do 9 pkt. Niestety, Clyde Drexler popełnił 6. przewinienie i ta strata podcięła skrzydła Portlandczykom. Byki dowiozły niezagrożone prowadzenie do końca. Michael Jordan zdobył w całym meczu rekordowe 46 punktów, zaś Scottie Pippen był bliski triple-double. Dobrze zagrali też rezerwowi Byków.

Wynik

Mecz 6. 14 czerwca 1992 r. w Chicago Stadium w Chicago.

Blazers od początku ściśle pilnowali Jordana, Michael oddał pierwszy rzut dopiero przed końcem 1. kwarty. Portland prowadziło 25-19 na koniec kwarty, głównie dzięki świetnej postawie Jerome Kerseya, zdobywcy 12 pkt. Blazers nie zwalniali i w pewnym momencie 2. kwarty prowadzili 43-28, a na koniec 3. już 79-64. Liderzy Bulls nie byli w stanie przełamać nieudolności i oddali pole. Trener Jackson postawił więc wszystko na jedną kartę - ostatnią kwartę zaczął czwórką rezerwowych (Bobby Hansen, B.J. Armstrong, Scott Williams i Stacey King), wspomaganych przez Pippena. Manewr się udał - rezerwowa piątka w ciągu 3,5 minuty odrobiła 12 z 15 punktów straty! Duża w tym zasługa samych Blazersów, którzy w krótkim czasie czterokrotnie stracili piłkę. Byki miały wtedy serię 14-2. Gdy na boisko wrócił Jordan, wraz z Pippenem wyprowadził swą drużyną na prowadzenie, której Bulls nie oddali już do końca. Fenomenalną 4. kwartę wygrali 33-14, co było rekordem finałów.

Wynik

Kategoria:Finały National Basketball Association Finały NBA 1992 Kategoria:Chicago Bulls Kategoria:Portland Trail Blazers Kategoria:1992 w Stanach Zjednoczonych