Janusz Korbel (właśc. Andrzej Korbel; ur. 1946 w Katowicach, zm. 7 sierpnia 2015 w Hajnówce) – doktor inżynier architekt, działacz ekologiczny, dziennikarz, fotograf. thumb|250px|Grób Janusza Korbela na cmentarzu parafialnym w Białowieży Życiorys Urodził się w Katowicach, dzieciństwo spędził częściowo na Podlasiu, w rodzinnym dworku matki nad Narwią. Absolwent wydziału architektury na Politechnice Krakowskiej. Tam też obronił doktorat nt. „Wpływu czynników środowiskowych na architekturę” (promotor prof. Tadeusz Przemysław Szafer). Przez szereg lat związany z prof. Januszem Bogdanowskim w ramach zespołu MAB 13. Pracował kolejno w biurze projektów „Społem”, jako projektant w pracowni urbanistycznej w Kielcach oraz jako adiunkt na Wydziale Architektury Politechniki Śląskiej. W latach 70. związany z artystycznym środowiskiem śląskim i kieleckim, mieszkając częściowo w Górach Świętokrzyskich. Był jednym z założycieli pierwszej polskiej grupy buddyjskiej zen (m.in. z Andrzejem Urbanowiczem, Urszulą Broll, Jackiem Ostaszewskim, Wojciechem Eichelbergerem). W roku 1980 przebywał w w USA.
W roku 1987 z grupą przyjaciół utworzył nieformalną Pracownię Architektury Żywej, promując w Polsce założenia . Na jej bazie w 1989 roku powstała Pracownia na rzecz Wszystkich Istot, jedna z pierwszych pozarządowych organizacji ekologicznych po upadku komunizmu. Korbel zaprosił wówczas do Polski dyrektora Rainforest Information Centre Johna Seeda z Australii i wkrótce twórcę ekologii głębokiej prof. Arne Næssa z Norwegii. W roku 1994 zainicjował wydawanie miesięcznika ekologicznego „Dzikie Życie” i został jego redaktorem naczelnym. Był jednym inicjatorów akcji „Pień pod Sejmem RP” (1994), która zwróciła uwagę opinii w kraju i za granicą na potrzebę ochrony Puszczy Białowieskiej, a także międzynarodowej akcji BISON (Bialowieza International Solidarity Network), która zaowocowała powołaniem zespołu Prezydenta RP ds. ochrony dziedzictwa przyrodniczego i kulturowego Puszczy w 2006 roku.
Od roku 2001 mieszkał w Białowieży, był prezesem Towarzystwa Ochrony Krajobrazu. Został pochowany na cmentarzu parafialnym w Białowieży.
Twórczość Jego publikacje ukazywały się w wielu tytułach prasowych m.in. białoruskim piśmie społeczno-kulturalnym „Czasopis”, literackiej „Latarni Morskiej” z Pomorza i ekologicznym „Dzikim Życiu”.
Autor książek: Architektura żywa (); W obronie ziemi () z Martą Lelek; Ekozofia urbanistyki (); Człowiek i las (); Puszcza Białowieska czarno na białym (album fotograficzny, ).
Redaktor licznych publikacji. Współautor filmu WWF Nie wolno wycinać starych drzew oraz stron internetowych poświęconych Puszczy Białowieskiej (m.in. Drzewa Białowieskiego Parku Narodowego)
Nagrody Innovators for the Public (1996) i członkostwo w gronie Leading Public Enterpreneurs ASHOKA; Ekologiczna Nagroda Bayera (1999); Nagroda „Za wybitne zasługi dla środowiska przyrodniczego województwa śląskiego” Fundacji Silesia i Trybuny Śląskiej (2000); Nagroda im. Alfreda Lityńskiego w dziedzinie ochrony środowiska naturalnego (2005); Nagroda (wspólnie z Jaromirem Blahą z Czech) „Czyn roku na rzecz ochrony lasów za lata 2006–2007” przyznawana przez fundację Nadácia Zelená Nádej ze Słowacji (2009).
Przypisy
Linki zewnętrzne
Galeria białowieska – Janusz Korbel Akcja BISON Akcja "Pień pod Sejmem" Artykuł "Taki pejzaż" autorstwa Janusza Korbela, „Czasopis” nr 5/2009 Drzewa Białowieskiego Parku Narodowego
Kategoria:Białowieski Park Narodowy Kategoria:Ludzie urodzeni w Katowicach Kategoria:Ludzie związani z Białowieżą Kategoria:Ludzie związani z Hajnówką Kategoria:Polscy architekci krajobrazu Kategoria:Polscy dziennikarze naukowi Kategoria:Ludzie związani z Puszczą Białowieską Kategoria:Urodzeni w 1946 Kategoria:Zmarli w 2015 Kategoria:Polscy działacze ekologiczni