Łąkorz – dawna gmina wiejska istniejąca w latach 1934–1954Od 1 sierpnia 1934 do 28 września 1954 w woj. pomorskimZarówno w woj. pomorskim z siedzibą w Toruniu (1919–39), jak i woj. pomorskim z siedzibą w Bydgoszczy (1945–50)/olsztyńskim (dzisiejsze woj. warmińsko-mazurskie). Siedzibą władz gminy był Łąkorz.
Gmina zbiorowa Łąkorz została utworzona w ramach reformy na podstawie ustawy scaleniowej 1 sierpnia 1934 roku w powiecie lubawskim w woj. pomorskim (II RP) z dotychczasowych jednostkowych gmin wiejskich: Gaj, Lipinki, Łąkorz, Mierzyn, Osetno, Rywałdzik i Sumin (oraz z obszarów dworskich położonych na tych terenach lecz nie wchodzących w skład gmin).
Po wojnie gmina znalazła się w woj. pomorskim (w 1950 roku przemianowanym na bydgoskie). 12 marca 1948 roku zmieniono nazwę powiatu lubawskiego na nowomiejski. 6 lipca 1950 roku gminę Łąkorz wraz z całym powiatem nowomiejskim przyłączono do woj. olsztyńskiego. Według stanu z dnia 1 lipca 1952 roku gmina składała się z 8 gromad: Lipinki, Łąkorz, Mierzyn, Osetno, Ostrowite, Rywałdzik, Sędzice i SuminWykaz Gromad Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej według stanu z dnia 1.VII 1952 r., PRL, GUS, Warszawa.
Gmina została zniesiona 29 września 1954 roku wraz z reformą wprowadzającą gromady w miejsce gmin. Jednostki nie przywrócono 1 stycznia 1973 roku po reaktywowaniu gmin, a z jej dawnego obszaru i z obszaru dawnej gminy Krotoszyny utworzono nową gminę Biskupiec.
Przypisy
Kategoria:Dawne gminy w województwie pomorskim Kategoria:Dawne gminy w województwie bydgoskim Kategoria:Dawne gminy w województwie olsztyńskim