Stanisław Łukasiewicz (ur. 31 maja 1907 w Antopolu koło Siedlec, zm. 14 stycznia 1996 w Warszawie) – polski prozaik.
Życiorys Ukończył studia na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Warszawskiego.
W 1928 roku ogłosił swój pierwszy tom opowiadań Senatorowie w mazurze. W latach 1934–1937 pracował w szkolnictwie, zaś w latach 1937–1939 był kierownikiem Wydziału Prasowego ZNP. W latach 1940–1942 był urzędnikiem magistratu miasta Warszawy, następnie pracował w gminie w Sobolewie. W okresie od 1945 do 1946 był dyrektorem Biura Prasowego Krajowej Rady Narodowej, następnie kierownikiem literackim gazety „Głos Wielkopolski”. W latach 1954–1962 pracował ponownie w szkolnictwie. Od 1955 roku należał do PZPR. mały|Grób Stanisława Łukasiewicza na cmentarzu w Pyrach w Warszawie Odznaczenia Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Twórczość (m.in.) Nauczyciele Okupacja Głód niezaspokojony Rodowód Kraina lat szczęśliwych Polska, Polska - ale jaka? Grupa "Granat" i inne opowiadania Byłem sekretarzem Bieruta (wspomnienia) Na polach i w lasach
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Członkowie Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Polscy pisarze współcześni Kategoria:Polscy prozaicy Kategoria:Urodzeni w 1907 Kategoria:Zmarli w 1996 Kategoria:Pochowani na cmentarzu w Pyrach w Warszawie