Jerzy Łukosz, pseud. Johann Keevus (ur. 17 stycznia 1958 we Wrocławiu) – polski prozaik, dramatopisarz, eseista, krytyk literacki oraz tłumacz literatury niemieckiej.
Ukończył germanistykę na Uniwersytecie Wrocławskim. Studiował także slawistykę na uniwersytecie w Ratyzbonie. W 1987 roku uzyskał stopień doktora za rozprawę o dziennikach Tomasza Manna. Debiutował jako prozaik w 1980 roku na łamach czasopisma „Odra”.
Nagrody 1986 – nagroda im. Włodzimierza Pietrzaka za Dziedzictwo 1987 – nagroda im. Wyspiańskiego 1990 – nagroda im. Stanisława Piętaka 1992 – nagroda im. Stachury za niewydane wtedy jeszcze powieści Afgański romans i Jedno życie, czyli wędrówka dusz 1999 – Dolnośląski Brylant Roku za powieść Szczurołap z Ratyzbony 2005 – nominowany do Nagrody Literackiej Nike za książkę Lenora Twórczość wybrana Afgański romans Byt bytujący. Esej o prozie Czarna kolia (Szczurołap z Ratyzbony) Dziedzictwo Imperia i prowincje. O literaturze niemieckojęzycznej i polskiej w dwudziestym wieku Języki prozy Klauzura w kuszetce. Dziennik Lenora Oko cyklonu. Dialog dzieł literackich: Austria - Niemcy - Szwajcaria Pasje i kantyleny. Szkice o literaturze niemieckojęzycznej Szeroka woda Śmierć puszczyka i inne utwory Terapia jako duchowa forma życia. Ja diaryczne Tomasza Manna
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Polscy pisarze współcześni Kategoria:Polscy prozaicy Kategoria:Polscy tłumacze literatury niemieckojęzycznej Kategoria:Polscy krytycy literaccy Kategoria:Urodzeni w 1958 Kategoria:Laureaci Nagrody im. Stanisława Piętaka Kategoria:Ludzie urodzeni we Wrocławiu