Before and after Science – album studyjny brytyjskiego kompozytora, muzyka i producenta muzycznego Briana Eno z grudnia 1977.

Album ukazał się pierwotnie jako longplay, odtwarzany z prędkością 33 i 1/3 obr./min. Wydanie to zawierało litografie załączone w formie oddzielnych, pełnowymiarowych arkuszy papieru. W późniejszych wydaniach miniatury tych litografii umieszczono na rewersie okładki. Samo nagranie jest podzielone na odrębne gatunkowo strony: A (art rock) i B (ambient).

Rys kontekstowy Album ten stanowi czwarty i ostatni w serii tzw. „piosenkowych” albumów solowych Briana Eno: Here Come the Warm Jets (1973), Taking Tiger Mountain (By Strategy) (1974), Another Green World (1975) i Before and after Science (1977). Piosenkowe albumy Briana Eno stanowią osobny gatunek od jego minimalistycznych, instrumentalnych awangardowych albumów muzyki ambient. (Pierwszym i zdaniem krytyków najlepszym minimalistycznym albumem Eno jest Discreet Music z 1975.)Jesse Steichen: "Eno in the '70s", www.anaumov.ru, marzec 1998, link sprawdzony 2008-06-07.

W latach 1977–1979, Brian Eno i David Bowie, pracując w Berlinie, nagrali tzw. „trylogię berlińską”. Albumy te są nominalnie albumami Bowiego: Low (1977), „Heroes” (1977) i Lodger (1979). Ten ostatni, wprawdzie nagrany w Szwajcarii, jest zaliczany jako „berliński”.

Eno również nagrał 2 albumy w latach 1972–1975 z Robertem Frippem, gitarzystą zespołu King Crimson: (No Pussyfooting) (1972-73, nagrany kosztem 14 $ (USD, czyli równowartości taśmy magnetofonowej) i Evening Star (1975). Robert Fripp zrealizował jeden ze swoich najsłynniejszych zaciekłych pasaży solowych w utworze „King’s Lead Hat” na Before and after Science.

30 lat później, recenzent BBC Radia 2 podsumował znaczenie Before and after Science następująco:

Opis Album zawiera 8 utworów z wokalem i 2 utwory instrumentalne. Producentami muzycznymi byli tu Brian Eno i Rhett Davies. Produkcja miała miejsce w 1977 w Basing Street Studios w Londynie i w Conny's Studio w Kolonii. Płyta ukazała się nakładem wytwórni płytowej E.G. Records i jest zaliczana do gatunków art rock (strona A) i ambient (strona B). Na oryginalnej płycie gramofonowej jej strona A nosi tytuł Before Science („Przed nastaniem nauki”) i zawiera głośne utwory o szybkim tempie, pełne perkusji, basu i hałasu. Na stronie B, zatytułowanej after Science („po przeminięciu nauki”) znajdują się natomiast utwory instrumentalno-wokalne o wolnym rytmie ambient, łagodne i ciche, utrzymane w klimacie surrealistycznych wizji sennychDavid Ross Smith:Recenzja w serwisie AllMusic (5 gwiazdek na możliwych 5). Link sprawdzony 208-05-29. .

Oprócz 10 utworów muzycznych, wydanie to zawierało 4 litografie wykonane na podstawie akwareli brytyjskiego malarza i grafika Petera Schmidta, załączone w formie oddzielnych, pełnowymiarowych arkuszy papieru. W późniejszych wydaniach miniatury tych litografii umieszczono na rewersie okładki (patrz: galeria w linkach zewnętrznych). Razem z utworami muzycznymi, jest to zestaw 14 prac, zgodnie z podtytułem albumu, Czternaście Obrazów (ang.: Fourteen Pictures). Dopisek Briana Eno do płyty (ang.: liner notes) informuje, że:

Pierwsze wydanie tej płyty gramofonowej zawiera wyryty wewnątrz końcowej pętli rowka zamierzony pierwotnie tytuł, Arcane Benefits of Creed („Ukryte korzyści wyznania”). Jest to jeden z wielu możliwych anagramów tytułu Before and after Science.

Anagramem jest też tytuł piosenki King’s Lead Hat, który jest jednocześnie nazwą nowojorskiego zespołu muzyków z Rhode Island School of Design, Talking Heads. Płytę tego zespołu pod tytułem More Songs About Buildings and Food Eno wyprodukował rok po Before and after Science, w 1978, jako początek kilkuletniego sojuszu artystycznego, który zaowocował ciągiem wpływowych, urozmaiconych i eksperymentalnych nagrań muzyki rockowej. Współpraca ta trwała do 1982. Rewers singla King’s Lead Hat zawiera utwór RAF, który nie wszedł w skład albumu Before and after Science.

Brian Eno nagrał łącznie ponad 120 osobnych utworów przy tworzeniu tego albumu, lecz większość z nich nigdy nie została udostępniona publicznie"Lester Bangs interviews Eno", sekcja z opisem tworzenia Before and after Science, EnoWeb – music.hyperreal.org. Link sprawdzony 2008-05-29.. Brian Eno tak wyjaśnił powody takiej decyzji:

Lista utworów Wszystkie utwory skomponował Brian Eno, wyjątki opisane.

Strona A

Strona B

Źródło:

Obsada muzyczna i oprawa graficzna Obsada według utworu Kolejność muzyków, ortografia imion i tytułów dokładnie jak na okładce 1: „No one receiving" Paul Rudolph gitara basowa i gitara rytmiczna Phil Collins perkusja (bębny) Percy Jones gitara basowa bezprogowa Rhett Davies (agong-gong and stick) agung: para wielkich drewnianych gongów filipińskich i Chapman stick albo po prostu kijekBrian Eno (voices) śpiew, syntezatory, pianino,gitara,syntezatory perkusyjne 2: „Backwater" Paul Rudolph (bass) gitara basowa Jaki Liebezeit perkusja (bębny)Brian Eno (voices) śpiew, gitara rytmiczna, instrumenty dęte blaszane, pianino 3: „Kurt's Rejoinder" Dave Mattacks perkusja (bębny) Percy Jones analogowy delay gitary basowej Shirley Williams brush timbales (kubańskie bębny od merengue) Kurt Schwitters (voice (from the Ur Sonata)) śpiew (recytacja dadaistyczna)Brian Eno (voice, chorus) śpiew, („jazz” piano) pianino, syntezator 4: „Energy fools the Magician" Fred Frith modified guitar (gitara przetworzona) Phil Collins perkusja (bębny) Percy Jones gitara basowa bezprogowaBrian Eno („chorus”) śpiew, (keyboards) instrumenty klawiszowe, (vibes) wibrafon 5: „King’s Lead Hat" Andy Fraser perkusja (bębny) Paul Rudolph (bass) gitara basowa Phil Manzanera gitara rytmiczna Robert Fripp solo na gitarzeBrian Eno (voices) śpiew, metallics (dźwięki metaliczne), gitary rytmiczne, solo na pianinie 6: „Here he comes" Dave Mattacks perkusja (bębny) Phil Manzanera gitara Paul Rudolph (bases) gitary basoweBrian Eno (voices) śpiew, syntezatory: Yamaha CS-80 i Moog, pianino 7: „Julie with..." Paul Rudolph (bass and harmonic bass) gitara basowa i gitara basowa harmonizującaBrian Eno (voices) śpiew, dzwon(ek), Minimoog, Yamaha CS-80, syntezator EMS Synthi AKS, pianino, gitara 8: „By this River" Achim Roedelius fortepian i pianina elektryczne Möbi Moebius (Bass Fender piano) pianino basowe Bass Fender Brian Eno (voice) śpiew i Yamaha CS-80 9: „Through Hollow Lands” „(for Harold Budd)” Fred Frith cascade guitars (gitary kaskadowe) Bill MacCormick (bass) gitara basowa Shirley Williams (time) perkusja do taktu Brian Eno instrumenty klawiszowe, dzwon(ek), (melody guitar) gitara melodyjna, Moog10: „Spider and I" Brian Turrington gitara basowa Brian Eno (voices and keyboards) śpiew i instrumenty klawiszowe, EMS Synthi AKS

Źródła: opakowanieNadruk ze spisem utworów i obsady muzycznej na każdym z nich na wewnętrznej okładce płyty gramofonowej w wydaniu EG Records z 1977 nr katalogowy 1513 jak i wierna reprodukcja tego samego, załączona z płytą kompaktową nr katalogowy EGCD 32 produkcji Caroline Records℗ 1977 EG Records Ltd.© 1977 EG Records Ltd.” BEEP Biografie w sieci, www.rubli.net, Link sprawdzony 2008-05-29.

Obsada według muzyka Brian Eno – śpiew, syntezatory (Minimoog, EMS Synthi AKS, Yamaha CS-80), gitary, syntezatory perkusyjne, pianina, instrumenty dęte blaszane, wibrafon, metallics (dźwięki metaliczne), dzwony (cowbell, handbell (ręczne), dzwony rurowe) Paul Rudolph – gitary basowe, gitara rytmiczna Phil Collins – perkusja (bębny) Percy Jones – gitara basowa bezprogowa, analogowy delay gitary basowej Rhett Davies – agong-gong and stick (agung, para wielkich drewnianych gongów filipińskich i kijek do uderzania, ewentualnie Chapman stick Jaki Liebezeit – perkusja (bębny) Dave Mattacks – perkusja (bębny) Shirley Williams – brush timbales (kubańskie bębny od merengue) Kurt Schwitters – śpiew Fred Frith – gitary Andy Fraser – perkusja (bębny) Phil Manzanera – gitary Robert Fripp – gitara Hans-Joachim Roedelius – pianino Dieter Moebius – gitara basowa, pianino Bill MacCormick – gitara basowa Brian Turrington – gitara basowa

Źródła: opakowanie dyskografia Freda Fritha.

Opracowanie szaty graficznej Peter Schmidt – litografie (rewers okładki) Ritva Saarikko – fotografia na awersie okładki Brian Eno – projekt okładki Cream – rysunek i opracowanie graficzne

Źródło: opakowanieNadruk na wewnętrznej okładce płyty gramofonowej w wydaniu EG Records z 1977 nr katalogowy 1513 jak i wierna reprodukcja tego samego, załączona z płytą kompaktową nr katalogowy EGCD 32 produkcji Caroline Records:„Special thanks are due to Achim Rodelius and Möbi Moebius (Cluster) for their advice and encouragement in Cologne, and to Robert Fripp and David bowie for the same in Berlin.This record was recorded at Basing Street Studions, London with Rhett Davies and Dave Hutchins engineering, and at Conny's Studion outside Cologne, West Germany, with Conny Plank engineering. No noise reduction systems were used.The cover photograph is by Ritva Saarikko, the design is by Brian Eno, and the artwork is by Cream.℗ 1977 EG Records Ltd.© 1977 EG Records Ltd.”

Informacje uzupełniające Utwór „Kurt's Rejoinder” zawiera sample artysty nurtu dadaizmu, Kurta Schwittersa. Schwitters wykonuje tu własny utwór Ursonate (niem.: Sonata pierwotna). Tytuł utworu „King’s Lead Hat” stanowi anagram nazwy Talking Heads, a piosenka ta jest pastiszem stylu tego zespołu. Zamiarem Briana Eno było nagranie tego utworu z udziałem Talking Heads, jednak do tego nie doszło. Utwór ten posiada dwie inne interpretacje w wykonaniuDavid Thompson: Recenzja utworu "King's Lead Hat" w serwisie All Music Guide (5 gwiazdek na możliwych 5). Link sprawdzony 2008-05-29. : grupy Ultravox (wykonanie koncertowe), rewers (B-side) 12-calowej wersji singla „Passing Strangers” z 1980; zespołu The Dirtbombs, jako utwór dodatkowy specjalnego wydania albumu Dangerous Magical Noise z 2003. Utwór „Through Hollow Lands” jest zadedykowany kompozytorowi muzyki awangardowej Haroldowi BuddowiDedykacja Haroldowi Buddowi jest wpisana w tytuł utworu „Through Hollow Lands”, w nawiasie.. Muzyk Fred Frith, który uczestniczył w nagraniu i aranżacji, twierdzi w swojej własnej dyskografii, Fred Frith, wersja 19. , że muzyk określony w obsadzie jako Shirley Williams to pseudonim Roberta Wyatta. Robert Wyatt z kolei potwierdził to samemu w dokumencie BBC Radio 2 wyemitowanym w 2003 pt. „A Quantity of Stuff – The Brian Eno Story”. Utwór „By This River” został użyty w ścieżkach dźwiękowych zarówno włoskiego filmu pt. La Stanza del Figlio jak i meksykańskiego pt. Y Tu Mama TambienInformacje o wydaniach i wykonaniu utworu "By This River" w serwisie All Music Guide. Link sprawdzony 2008-05-09. . Martin Gore z Depeche Mode wykonał interpretację utworu „By This River”. Nagranie to, wykonane w 2003, widnieje w jego albumie solowym Counterfeit². Utwór „By This River” stał się przedmiotem samplingu undergroundowego hip-hopowego zespołu z USA (z Wybrzeża Pacyfiku), The Living Legends. Sample ten tworzy tło utworu „Never Fallin'” w albumie Classic, wydanym w 2005Zapis cyfrowy utworu „Newer Fallin'” z wyraźnym samplem utworu „By This River” w tle. Link sprawdzony 2008-05-29..

Historia wydań RokTypWytwórniaNr katalogowy1977 LP E.G. Records 15131977 LP Polydor 2310 5471978 LP Island IPS-9478 CD Plan 9/Caroline 15131986 CD Virgin 321990 CS E.G. Records EGMC-321990 CS Virgin EGCD-322004 CD Virgin 772922004 CD Major Bill 686592004 CD Toshiba EMI Japan 686592008 CD CRC 170292

Źródło:

Notowania sprzedaży PaństwoLista (1978)NajwyższapozycjaPop Albums171

Uwagi

Przypisy

Kategoria:Albumy Briana Eno Kategoria:Albumy muzyczne wydane w roku 1977 Kategoria:Albumy Island Records Kategoria:Albumy Polydor Records Kategoria:Albumy wyprodukowane przez Rhetta Daviesa Kategoria:Albumy wyprodukowane przez Briana Eno Kategoria:Albumy rockowe Kategoria:Albumy ambientowe