thumb|240px|Grób Leszka Kozłowskiego na Wojskowych Powązkach Leszek Kozłowski (ur. 29 lipca 1929 w Krośnie, zm. 31 lipca 1983 w Warszawie) – generał brygady Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 29 lipca 1929 roku w Krośnie w rodzinie robotniczej; syn Jana. Po ukończeniu siedmiu klas szkoły powszechnej w Piekiełku od 1 listopada 1944 do 28 lutego 1945 pracował jako robotnik w Zakładach Farmaceutycznych w Tarchominie. Od 1 marca 1945 do 24 kwietnia 1947 – uczeń gimnazjum mechanicznego w Skawiencicach. Przerwał naukę i ochotniczo wstąpił do Ludowego Wojska Polskiego. Ukończył zaocznie Liceum Ogólnokształcące w Warszawie i zdał maturę. W 1951 roku zawarł związek małżeński z Danutą Kraśniej. Miał z tego związku dwie córki: Bożenę i Kamilę.
W Wyższej Szkole Oficerskiej Wojsk Zmechanizowanych im. Tadeusza Kościuszki dokonał wielu zmian organizacyjnych i personalnych. Rozbudował i zmodernizował bazę dydaktyczną oraz unowocześnił infrastrukturę. Opinie za okres służby w Wyższej Szkole Oficerskiej Wojsk Zmechanizowanych wystawione przez szefa Głównego Zarządu Szkolenia Bojowego – gen. broni Wojciecha Barańskiego – są pozytywne. W ostatnim okresie życia przebywał w szpitalu w związku z ciężką chorobą. Zmarł 31 lipca 1983 roku w Warszawie. Został pochowany na Powązkach Wojskowych w Warszawie (kwatera B4-9-2).
5 września 1983 został skreślony z ewidencji generałów i admirałówZeszyt ewidencyjny – CAW TAP 1783/90/31. Rozkaz personalny Nr 0135 z dnia 5 września 1983 r. wydany na podstawie odpisu skróconego aktu zgonu wydanego przez USC Warszawa – Praga Południe w dniu 1 sierpnia 1983 r..
10 października 1983 gen. broni Florian Siwicki, w zastępstwie Ministra Obrony Narodowej, wyróżnił go pośmiertnie wpisem do „Honorowej Księgi Czynów Żołnierskich”Rozkaz Nr 25/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 października 1983 r. w sprawie wyróżnienia wpisem do „Honorowej Księgi Czynów Żołnierskich” (Dziennik Rozkazów MON z 1983 roku, poz. 63)..
Przebieg służby według zeszytu ewidencyjnegoW nawiasie podano stopień według etatu. 25.IV.47 – ochotniczo wstępuje do LWP, Wojskowa Komenda Rejonowa Racibórz – Koźle. 25.IV.47-30.VIII.47 – elew w 3 szkolnym pułku czołgów. 30.VIII.47-27.II.48 – starszy pisarz kancelarii ogólnej w Głównym Inspektoracie Broni Pancernej. 28.II.48-30.III.48 – starszy pomocnik kierownika referatu czołgowego w Centralnej Składnicy Sprzętu Pancernego. 31.III.48-29.IX.48 – magazynier żywnościowy w Wojskowym Sanatorium Przeciwgruźliczym. 30.IX.48-11.IX.49 – podchorąży Oficerskiej Szkoły Piechoty Nr 1 (ukończył z wynikiem bardzo dobrym). 12.IX.49-1.XI.50 – dowódca plutonu strzeleckiego w 27 zmotoryzowanym pułku piechoty (por.). 2.XI.50-4.VII.51 – kurs dowódców kompanii w Wyższej Szkole Piechoty (ukończył z wynikiem bardzo dobrym). 4.VII.51-12.1.52 – kierownik kreślarni w Głównym Inspektoracie Wyszkolenia Bojowego (kpt.). 13.I.52-14.II.52 – kierownik kreślarni Wydziału Ogólnego w Głównym Inspektoracie Wyszkolenia Bojowego (kpt.). 15.II.52-27.II.52 – adiutant zastępcy szefa Głównego Zarządu Wyszkolenia Bojowego (kpt.). 28.II.52-23.VIII.52 – pomocnik szefa Wydziału w Głównym Zarządzie Wyszkolenia Bojowego (mjr). 24.VIII.52-16.IV.54 – pomocnik szefa Oddziału Wyszkolenia Oficerów i Sztabów w Głównym Zarządzie Wyszkolenia Bojowego. (mjr). 17.IV.54-2.XI.54 – pomocnik szefa Wydziału Oficerów i Sztabów w Głównym Zarządzie Wyszkolenia Bojowego (mjr). 3.XI.54-30.IX.57 – słuchacz Fakultetu Ogólnowojskowego Akademii Sztabu Generalnego WP (ukończył z wynikiem bardzo dobrym). 1.X.57-4.XI.57 – w dyspozycji dowódcy Warszawskiego Okręgu Wojskowego. 5.XI.57-4.VIII.58 – dowódca kompanii piechoty zmotoryzowanej w 1 Praskim pułku zmechanizowanym. (kpt.). 5.VIII.58-7.IX.60 – dowódca batalionu piechoty zmotoryzowanej w 1 Praskim pułku zmechanizowanym (mjr). 8.IX.60-28.IX.61 – szef sztabu 3 pułku zmechanizowanego 1 Dywizji Zmechanizowanej (ppłk). 29.IX.61-11.II.62 – szef sztabu – zastępca dowódcy 3 pułku zmechanizowanego (ppłk). 12.II.62-8.I.63 – dowódca 3 pułku zmechanizowanego 1 Dywizji Zmechanizowanej (płk). 9.I.63-30.IX.66 – szef sztabu – zastępca dowódcy 3 Dywizji Zmechanizowanej. 1.X.66-20.VII.67 – słuchacz podyplomowego kursu operacyjno-strategicznego przy ASG WP. 21.VII.67-15.IV.68 – szef Wydziału II Doskonalenia Taktycznego Oddziału I Operacyjnego w sztabie Warszawskiego Okręgu Wojskowego. (płk). 16.IV.68-19.VIII.70 – p.o. szefa Oddziału I Operacyjnego w sztabie Warszawskiego Okręgu Wojskowego (płk). 20.VIII.70-23.IX.70 – szef Oddziału I Operacyjnego w sztabie Warszawskiego Okręgu Wojskowego (płk). 24.IX.70-21.IX.72 – p.o. dowódcy 9 Dywizji Zmechanizowanej (gen. bryg.). 22.IX.72-2.VIII.73 – dowódca 9 Dywizji Zmechanizowanej (gen. bryg.). 3.VIII.73-29.III.78 – dowódca 7 Dywizji Desantowej (gen. bryg.). 30.III.78-31.VII.83 – komendant Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Zmechanizowanych (gen. bryg.).
Awanse podporucznik – 1949 porucznik – 1951 kapitan – 1954 major – 1958 podpułkownik – 1962 pułkownik – 1967 generał brygady – 1975
Życie prywatne Mieszkał we Wrocławiu. Pochowany w Warszawie wraz z żoną Hanną Eulalią Pijewską-Kozłowską (1933-2009). Miał dwie córkiJ. Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943−1990, tom II: I–M, s. 276, Wydawnictwo Adam Marszałek, Toruń 2010, ..
Ordery i odznaczenia Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (IX.1981) Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (IX.1973) Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (X.1968) Złoty Krzyż Zasługi (X.1960) Medal 30-lecia Polski Ludowej (VII.1974) Złoty Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” (IX.1969) Srebrny Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” (X.1962) Brązowy Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” (IX.1954) Złoty Medal „Za Zasługi dla Obronności Kraju” (IX.1974) Srebrny Medal „Za Zasługi dla Obronności Kraju” (IX.1970) Brązowy Medal „Za Zasługi dla Obronności Kraju” (XII.1968)
Przypisy
Bibliografia J. Panas – Komendanci Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Zmechanizowanych w latach 1943–1991, Wyd. Wrocław (Uniwersytet – Wydział Nauk Społecznych) 1992 r., s. 79–83. Ibid. Zeszyt ewidencyjny – CAW TAP 1783/90/31. Żołnierz Wolności, nr 182 z 3 sierpnia 1983 r., s. 2. Cz. Grzelak – Wyższa Szkoła Piechoty w Rembertowie 1948-1954, Warszawa 1984 r., s. 170. J. Kuropieska – Od października do marca, Warszawa 1992 r., s. 190. J. Kuropieska – Wspomnienia 1957-1968, Warszawa 1994 r., t. II, s. 176. Polska Zbrojna, z 18 października 1993 r., s. 4. Wojsko Ludowe, nr 12 z 1983 r., s. 10.
Kategoria:Generałowie brygady ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Odznaczeni Brązowym Medalem „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Kategoria:Odznaczeni Brązowym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem 30-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Medalem „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Złotym Medalem „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Kategoria:Odznaczeni Złotym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Urodzeni w 1929 Kategoria:Wyróżnieni wpisem do Honorowej Księgi Czynów Żołnierskich (1972–1989) Kategoria:Zmarli w 1983 Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie Kategoria:Ludzie urodzeni w Krośnie Kategoria:Dowódcy 9 Dywizji Zmechanizowanej Kategoria:Dowódcy 7 Łużyckiej Dywizji Desantowej Kategoria:Absolwenci Oficerskiej Szkoły Piechoty nr 1 Kategoria:Oficerowie 27 Pułku Piechoty (LWP) Kategoria:Komendanci Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Zmechanizowanych Kategoria:Żołnierze 3 Szkolnego Pułku Czołgów Kategoria:Oficerowie 1 Pułku Zmechanizowanego