José Saturnino „Pepe” Cardozo Otazú (ur. 19 marca 1971 roku w Nueva Italia) – paragwajski piłkarz występujący na pozycji napastnika.
Kariera klubowa Cardozo zawodową karierę rozpoczynał w 1988 roku w Club River Plate. W 1990 roku Paragwajczyk przeniósł się do szwajcarskiego FC Sankt Gallen. W pierwszym sezonie występów w osiemnastu meczach strzelił jedenaście bramek, jednak w kolejnych rozgrywkach zatracił swoją dobrą skuteczność. W 1992 roku Cardozo powrócił do kraju, gdzie podpisał kontrakt z Universidad Católica. Razem z nim w 1993 roku dotarł do finału Copa Libertadores. Rok później wychowanek Club River Plate został piłkarzem stołecznej paragwajskiej Olimpii. W barwach Rey de Copas rozegrał 41 spotkań, w których zdobył 27 goli. W 1995 roku Cardozo przeszedł do meksykańskiego Deportivo Toluca. Jak się później okazało w drużynie tej spędził jedenaście sezonów. W trakcie nich wystąpił w 332 pojedynkach, w których aż 249 razy wpisał się na listę strzelców – najwięcej w historii klubu. Cztery razy został królem strzelców meksykańskiej ligi – w 1998, 1999, 2002 i 2003 roku. W międzyczasie pomógł klubowi Cruz Azul dotrzeć do finału turnieju Copa Libertadores 2001, gdzie zdobył cztery bramki.
Najlepszą skuteczność Cardozo zaprezentował w sezonie 2002/03, kiedy to w 45 meczach strzelił aż 58 bramek. Razem z Tolucą Cardozo cztery razy zdobył mistrzostwo kraju – Verano 1998, Verano 1999, Verano 2000 oraz Apertura 2002. Zwyciężył także w Pucharze Mistrzów CONCACAF w 2003 roku. Świetna forma, jaką prezentował paragwajski napastnik pozwoliła mu trzy razy zdobyć tytuł najlepszego zawodnika w kraju oraz w 2002 roku najlepszego piłkarza Ameryki Południowej. Latem 2005 roku Cardozo dołączył do argentyńskiego zespołu San Lorenzo de Almagro. Podczas pobytu w tej drużynie Paragwajczyk nie potrafił odzyskać skuteczności, jaką prezentował w Deportivo Toluca. Wpływ na to miały w dużym stopniu kontuzje, które wykluczyły go z gry w wielu spotkaniach. W 2006 roku Cardozo zakończył piłkarską karierę.
Kariera reprezentacyjna
W reprezentacji swojego kraju Cardozo zadebiutował 14 czerwca 1991 roku w wygranym 1:0 pojedynku z Boliwią. Trzy razy brał udział w turnieju Copa América – w 1991, 1995 i 1997 roku. W 1998 roku Paulo César Carpegiani powołał go na Mistrzostwa Świata. Na mundialu tym Paragwajczycy dotarli do 1/8 finału, w której po dogrywce zostali wyeliminowani przez gospodarzy turnieju – Francuzów. Na imprezie tej Cardozo wystąpił w trzech spotkaniach, a w wygranym 3:1 pojedynku z Nigerią wpisał się na listę strzelców. W 2002 roku znalazł się w kadrze Cesare Maldiniego na kolejne Mistrzostwa Świata. Na boiskach Korei Południowej i Japonii reprezentacja Paragwaju ponownie odpadła w 1/8 finału, gdzie tym razem musiała uznać wyższość Niemców. Cardozo wystąpił w trzech ostatnich spotkaniach turnieju, jednak nie udało mu się zdobyć w nich ani jednego gola. 10 września 2003 roku w zwycięskim 4:1 meczu przeciwko Urugwajowi Cardozo zdobył swojego jedynego hat-tricka dla drużyny narodowej. W 2004 roku brał udział w Igrzyskach Olimpijskich. Razem z kolegami z reprezentacji w Atenach wywalczył srebrny medal przegrywając w finale z Argentyną 1:0. Na turnieju tym Cardozo strzelił pięć goli. Król strzelców imprezy – Carlos Tévez – miał ich na koncie o trzy więcej. Łącznie dla drużyny narodowej Paragwajczyk rozegrał 82 spotkania, w których 25 razy wpisał się na listę strzelców.
Kariera trenerska Po zakończeniu piłkarskiej kariery Cardozo rozpoczął pracę jako trener. Od listopada 2006 do czerwca 2007 pełnił rolę tymczasowego szkoleniowca Olimpii Asunción, która zajęła wówczas szóste i czwarte miejsce w ligowej tabeli. Drugi raz Cardozo prowadził Olimpię od listopada 2009 do sierpnia 2010. Po ponad roku bezrobocia wrócił na ławkę trenerską w połowie sierpnia 2011, zastępując Urugwajczyka Gustavo Matosasa na stanowisku szkoleniowca meksykańskiego pierwszoligowca Querétaro FC. W swoim debiutanckim sezonie, Apertura 2011, odniósł z Querétaro największy sukces w historii klubu – po raz pierwszy awansował z zespołem do decydującej o mistrzostwie fazy play–off, gdzie jednak odpadł po półfinale. Został zwolniony w marcu 2012 po serii słabych wyników w sezonie Clausura – zwycięstwie, dwóch remisach i sześciu porażkach. Od września 2012 ponownie został trenerem Olimpii, a w maju 2013, po krótkim epizodzie w Sportivo Luqueño, objął funkcję szkoleniowca klubu, którego pozostaje piłkarską legendą – meksykańskiego Deportivo Toluca. 1 maja 2016 r., podczas Clausury 2016, Cardozo potwierdził, że nie będzie już trenował Tolucę po zakończeniu sezonu, mimo że wciąż miał rok do końca kontraktu. Oświadczył, że ponieważ nie osiągnął celu, jakim było dotarcie do play-offów Liga MX z klubem, powołując się na to, że Toluca jest dużym klubem z dyrektorami i kibicami, którzy oczekiwali od drużyny znacznie więcej, niż mógł on nadal oferować. Stwierdził, że gdy drużyna nie jest już w stanie osiągnąć tego, czego się od niej wymaga, pierwszą zmianą, która musi nastąpić, jest trener, bez dwóch zdań. Jego drużyna zajęła drugie miejsce w Lidze Mistrzów CONCACAF 2013–14, remisując w dwumeczu 1–1 z Cruz Azul, a ostatecznie przegrywając w rzutach karnych. Po odejściu z Deportivo Toluca, w czerwcu 2016 roku, został zatrudniony jako trener Jaguares de Chiapas, który stał się jego trzecim meksykańskim zespołem w roli trenera. Jednak po zaledwie ośmiu meczach, w których zanotował jedno zwycięstwo, dwa remisy i sześć porażek, klub zdecydował się rozwiązać z nim kontrakt. Mimo to, na prośbę zawodników, zarząd zdecydował się dać mu kolejną szansę, ale w kolejnym meczu poniósł kolejną porażkę, tym razem 0:3 z Cruz Azul, co doprowadziło do rezygnacji „Pepe”. Pod koniec stycznia 2017 roku został zatrudniony przez Club Puebla. W 2018 roku, po odejściu Argentyńczyka Matíasa Almeydy ze stanowiska trenera, przybył do Chivas de Guadalajara. W 2021 roku został nowym trenerem CSD Municipal w Gwatemali, po zwolnieniu trenera Sebastiána Biniego. Z gwatemalskim klubem zajął drugie miejsce w lidze. Od 3 lutego 2025 roku jest trenerem AD Municipal Liberia, jego asystentami są Meksykanin Omar Hernandez oraz Urugwajczyk Fabrizio Ronchetti.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Reprezentanci Paragwaju w piłce nożnej Kategoria:Paragwajscy piłkarze na igrzyskach olimpijskich Kategoria:Paragwajscy medaliści olimpijscy Kategoria:Paragwajscy trenerzy piłkarscy Kategoria:Piłkarze Club River Plate (Asunción) Kategoria:Piłkarze FC Sankt Gallen Kategoria:Piłkarze CD Universidad Católica Kategoria:Piłkarze Club Olimpia Kategoria:Piłkarze Deportivo Toluca FC Kategoria:Piłkarze Cruz Azul Kategoria:Piłkarze CF Pachuca Kategoria:Piłkarze CA San Lorenzo de Almagro Kategoria:Trenerzy piłkarzy Club Olimpia Kategoria:Trenerzy piłkarzy Querétaro FC Kategoria:Trenerzy piłkarzy Sportivo Luqueño Kategoria:Trenerzy piłkarzy Deportivo Toluca FC Kategoria:Trenerzy piłkarzy Jaguares FC Kategoria:Trenerzy piłkarzy Club Puebla Kategoria:Trenerzy piłkarzy Tiburones Rojos de Veracruz Kategoria:Trenerzy piłkarzy Chivas Guadalajara Kategoria:Trenerzy piłkarzy CSD Municipal Kategoria:Trenerzy piłkarzy Municipal Liberia Kategoria:Uczestnicy Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 1998 Kategoria:Uczestnicy Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 2002 Kategoria:Uczestnicy Copa América 1991 Kategoria:Uczestnicy Copa América 1995 Kategoria:Uczestnicy Copa América 1997 Kategoria:Paragwajscy olimpijczycy (Ateny 2004) Kategoria:Piłkarze nożni na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2004 Kategoria:Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich 2004 Kategoria:Piłkarze roku w Ameryce Południowej Kategoria:Królowie strzelców Ligi MX Kategoria:Urodzeni w 1971