206 pułk piechoty (206 pp) – rezerwowy oddział piechoty Wojska Polskiego. 206 pułk piechoty nie występował w organizacji pokojowej Wojska Polskiego.
Organizacja i formowanie pułku Na podstawie prowadzonych prac koncepcyjnych w Sztabie Głównym WP, w ramach rozbudowy Sił Zbrojnych II RP o nowe związki taktyczne, podjęto decyzję utworzeniu nowej dywizji piechoty w oparciu o bataliony marszowe typu specjalnego przewidziane dla Obozu Warownego „Wilno” (tak zwane bataliony specjalne wileńskie) oraz przez bataliony „Krasne”, „Budsław” i „Iwieniec” Korpusu Ochrony Pogranicza. Z zasobów tych zaplanowano i przygotowano rozwinięcie nowej 35 Dywizji Piechoty Rezerwowej. Opracowanie dotyczące jej mobilizacji weszło w życie 28 lipca 1939.
Mobilizacja W związku z tymi pracami w ramach I rzutu mobilizacji powszechnej, zmobilizowano:
Przez 77 pułk piechoty w Lidzie w czasie do 4 dnia mobilizacji:
dowództwo 206 pp, organa kwatermistrzowskie jednostek pozabatalionowych, kompanie: gospodarczą, zwiadowców, przeciwpancerną typu II, plutony: łączności, pionierów, przeciwgazowy, batalion marszowy typ specjalny nr 4. Przez 85 pułk piechoty w garnizonie Nowa Wilejka:
batalion marszowy typ specjalny nr 5, w czasie do 3 dnia mobilizacji, batalion marszowy typ specjalny nr 6, w czasie do 4 dnia mobilizacji. Po zmobilizowaniu pułkowych pododdziałów specjalnych i na bazie wileńskich batalionów marszowych typ specjalnych nr 4, 5 i 6 sformowano odpowiednio: I, II i III bataliony piechoty 206 pułku piechoty rez. Nie mieszczące się w etacie każdego z tych batalionów kompanie strzeleckie i kompanie km i br. tow. przekazano do dyspozycji dowódcy OK nr III z przeznaczeniem dla OWar. „Wilno” i OWar. „Grodno”. Od 7 września pozostałe kompanie z batalionu marszowego typ spec. nr 4 dały podstawę do sformowania improwizowanego II batalionu 1 pułku piechoty OW Grodno. Na bazie pozostałości batalionu marszowego typ spec. nr 5 II batalionu i na bazie pozostałych kompanii batalionów marszowych typ spec. nr 4, 5 i 6 III batalionu 2 pułku piechoty OW Grodno.
206 pułk piechoty w kampanii wrześniowej Mobilizacje pułku prowadzono od 31 sierpnia do 3 września 1939. Kadra oficerska składała się z oficerów zawodowych na stanowiskach dowódcy pułku, dowódców batalionów i większości kompanii, pozostali to rezerwiści. Kadra podoficerska to w 95% rezerwiści. Szeregowców służby czynnej nie było. Element żołnierski dobry, lecz słabo wyszkolony. Uzbrojenie batalionów dobre, za wyjątkiem kompanii km i br. tow., które otrzymały ciężkie karabiny maszynowe Maxim wz.1908, ze starymi i dziurawymi wodnikami, bez niezbędników, posiadały po dwa zamki zapasowe, lecz większość nie nadających się do użytku. Całkowity brak hełmów. Szeregowcy przeważnie starszych roczników z województwa wileńskiego i nowogródzkiego. Mniejszości narodowe w pułku stanowiły około 30%. Nowe ckm wz.1930 pułk otrzymał dopiero pod koniec walk we Lwowie. Pułk nie otrzymał karabinów przeciwpancernych wz.1935 Ur. Uzbrojenie strzeleckie w większości używane, armaty przeciwpancerne nowe. Broń i wyposażenie w większości kompletne.
Obsada personalna 206 pp Dowództwo pułku dowódca pułku – ppłk Edward Kościński †1940 Charków adiutant – por. rez. Stanisław Śliwiński †1940 Charków kwatermistrz – kpt. Walerian Petc †1940 Charków kapelan – ks. kap. Jan MianowskiKs. kap. Jan Mianowski został 18 września 1939 mianowany tymczasowo szefem duszpasterstwa 35 DPRez.
I batalion dowódca batalionu – mjr Włodzimierz Stanisław Wittlin †16 IX 1939 Lwów adiutant – por. rez. Adolf Marian Gałacki dowódca 1 kompanii strzeleckiej – por. Mieczysław Woronowicz dowódca 2 kompanii strzeleckiej – ppor. piech. Stanisław Niedzwiecki (85 pp) †1940 Charków dowódca 3 kompanii strzeleckiej – dowódca 1 kompanii ckm – por. Tadeusz Kempczyński
II batalion dowódca batalionu – kpt. Anatol Białynowicz, mjr Henryk Dyduch †1940 Charków adiutant – ppor. rez. Kazimierz Czerny–Hołownia dowódca plutonu łączności – ppor. rez. Józef Kludziewicz dowódca 4 kompanii strzeleckiej – kpt. Józef Pelc dowódca 5 kompanii strzeleckiej – ppor. Tadeusz Józef Laszczka dowódca II plutonu strzeleckiego – plut. pchor. rez. Justyn Sobol dowódca 6 kompanii strzeleckiej – ppor. Stanisław Kędziora dowódca 2 kompanii ckm – ppor. Leon Augustyn Torliński dowódca plutonu – ppor. rez. Witold Mackiewicz †1940 Charków
III batalion dowódca batalionu – kpt. Aleksander Gregorowicz †1940 Charków adiutant – por. rez. Stanisław Śliwiński †1940 Charków oficer żywnościowy – por. rez. Władysław Bachramowicz lekarz – pchor. rez. lek. dowódca 7 kompanii strzeleckiej – por. Edward Smolka; od 13 IX – ppor. rez. Jerzy Awdycki dowódca I plutonu strzeleckiego – ppor. rez. Jerzy Awdycki dowódca II plutonu strzeleckiego – ppor. rez. Tadeusz Chmielnicki dowódca 8 kompanii strzeleckiej – dowódca III plutonu – plut. pchor. Stanisław Mozol dowódca 9 kompanii strzeleckiej – ppor. Stanisław Malara †1940 Charków dowódca 3 kompanii ckm – por. Hieronim Romanowski dowódca I plutonu ckm – ppor. rez. Jerzy Józef Rybicki †1940 Charków dowódca II plutonu ckm – ppor. rez. Aleksander Obuchowicz dowódca III plutonu ckm – ppor. rez. Stanisław Jabłonowski dowódca plutonu ckm na taczankach – ppor. rez. Włodzimierz Ciechanowicz dowódca plutonu moździerzy – ppor. rez. Jan Golde szef kompanii – st. sierż. Duś
Pododdziały specjalne dowódca kompania zwiadu – por. Janusz Siewierski
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Ryszard Dalecki, Armia „Karpaty” w wojnie obronnej 1939 r., Rzeszów 1989, wyd. II,
Piotr Zarzycki, Plan mobilizacyjny „W”. Wykaz oddziałów mobilizowanych na wypadek wojny, Pruszków 1995, .
Kategoria:Polskie pułki piechoty z okresu kampanii wrześniowej Kategoria:Rezerwowe pułki piechoty Wojska Polskiego z okresu kampanii wrześniowej Kategoria:Oddziały 35 Dywizji Piechoty (II RP) Kategoria:Polskie jednostki piechoty utworzone w 1939 Kategoria:Polskie jednostki piechoty rozwiązane w 1939