Typowanie statyczne – nadawanie typów zmiennym w czasie kompilacji programu, poprzez deklaracje tych typów lub ich inferencje.
W porównaniu do typowania dynamicznego, zaletami są możliwość większej optymalizacji oraz możliwość wykrycia większej liczby błędów w czasie kompilacji. Wadą jest natomiast konieczność pisania dużej ilości informacji o typach. Częściowo problem ten jest rozwiązywany przez inferencję typów i polimorfizm.
Języki stosujące statyczne typowanie Do języków stosujących typowanie statyczne należą między innymi: Ada C C# C++ D Go Haskell Java Kotlin Objective-C Pascal Rust Scala Swift TypeScript
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Programowanie komputerów Kategoria:Typy danych