Stop Wooda – niskotopliwy stop metali (topi się już w temperaturze 66,5 °C), srebrzystoszary, drobnoziarnisty, składający się z bizmutu, kadmu, ołowiu i cyny. Został otrzymany przez amerykańskiego dentystę Barnabasa Wooda i miał zastosowanie w stomatologii.
Stop ten zazwyczaj jest stosowany: w jubilerstwie do lutowania w bezpiecznikach przeciwpożarowych jako element topikowy, którego stopienie przerywa obwód elektryczny i uruchamia alarm jako materiał do osłon przed promieniowaniem rentgenowskim (np. w radioterapii do wykonywania indywidualnych osłon dla ludzi) jako wypełnienie łaźni laboratoryjnych do wysokich temperatur
Zazwyczaj stop Wooda zawiera następujące proporcje metali: bizmut 50% ołów 25% cyna 12,5% kadm 12,5%
Zmiana proporcji poszczególnych metali w stopie ma znaczny wpływ na jego temperaturę topnienia.
Najniższą temperaturę topnienia (66,5 °C) ma stop zawierający dokładnie: Bi 50,1% Pb 24,9% Sn 14,6% Cd 10,4%
Stop o takim składzie ma gęstość 9,7 g/cm³. Stop Wooda wykazuje inwersję rozszerzalności termicznej, to znaczy w pewnym zakresie kurczy się wraz ze wzrostem temperatury.
W literaturze Stanisław Lem w opowiadaniu Przyjaciel wprowadza wątek użycia stopu Wooda jako niskotopliwego lutu. Przegrzanie spoiwa powoduje awarię komputera, będącego antagonistą głównego bohatera utworu.
Zobacz też stop Lipowitza (ttopn. 70–73 °C) stop Rosego (I: ttopn. 96–110 °C; I: ttopn. 90 °C) stop Lichtenberga (ttopn. 92–100 °C) stop Newtona (ttopn. 96–97 °C)
Przypisy
Kategoria:Stopy metali nieżelaznych Kategoria:Bizmut Kategoria:Cyna Kategoria:Kadm Kategoria:Ołów