Legia Warszawa – polski klub żużlowy z Warszawy.

Po reorganizacji polskiego sportu, która miała miejsce na przełomie lat 40. i 50., działał w ramach Zrzeszenia „CWKS”, będąc w tym okresie, przez pewien czas, siedzibą centralnej sekcji żużlowej Zrzeszenia. Po „odwilży” powrócił do nazwy „Legia”.

W rozgrywkach ligowych brał udział w latach 1948 oraz, po rocznej przerwie, 1950–1951 i, po 3-letniej przerwie, 1955–1959 (w latach 1952–1954 siedziba ówczesnej centralnej sekcji żużlowej CWKS-u została przeniesiona do Wrocławia). Przed sezonem 1960 żużlowa Legia Warszawa połączyła się z Neptunem Gdańsk, tworząc Legię Gdańsk.

Stolicę Polski w rozgrywkach ligowych, w okresie startów Legii, reprezentowały także dwie inne ekipy: PKM-u (1948–1950) i Skry (1948–1959).

Powrót ligowego żużla do Warszawy, po 40-letniej przerwie, nastąpił w sezonie 2000, kiedy do rozgrywek przystąpiła WSŻ Gwardia.

Historia Początki klubu sięgają lat 1929–1930, kiedy powstała sekcja motocyklowa Legii Warszawa. Zalążek motocyklowej Legii miał miejsce na przełomie listopada i grudnia 1929 roku, kiedy rozpoczęto pierwsze prace związane z organizacją sekcji. Członkowie sekcji jako datę jubileuszową wskazywali dzień 8 grudnia, obchodząc tego dnia uroczystości rocznicowe. W kolejnych dziesięcioleciach SM Legia liczyła swoje jubileusze począwszy od 1929 roku, mimo że oficjalne zebranie założycielskie odbyło się dopiero w pierwszym kwartale 1930 roku. Z jej inicjatywy w dniu 9 listopada 1930 na stadionie Legii odbyły się po raz pierwszy w Warszawie wyścigi na żużlu.

Po wojnie głównym inicjatorem powstania ligi żużlowej był były zawodnik Legii Józef Docha. W 1948 roku przeprowadzono eliminacje po których żużlowcy Legii zostali zakwalifikowani do drugiej ligi, w której zajęli 5. miejsce. Słaby wynik spowodował, że drużyna nie wystartowała w 1949 w rozgrywkach ligowych, a zawodnicy zasilili inne stołeczne drużyny żużlowe. W 1950 decyzją władz państwowych powołano zrzeszenia sportowe i sekcja żużlowa CWKS Legia została przydzielona do drugiej ligi. Do drużyny sprowadzono z Leszna najlepszego polskiego żużlowca Alfreda Smoczyka, a z Gdyni mistrza Polski z 1947 Tadeusza Wikaryjczyka, mimo wzmocnień drużyna zajęła trzecie miejsce.

W sezonie 1951 już w pierwszej lidze żużlowcy CWKS-u (bo tak się nazywali) zajęli czwarte miejsce, a po zakończeniu sezonu podjęto decyzję o przeniesieniu sekcji do Wrocławia. Pierwszy sezon „wrocławski” był bardzo udany, a żużlowcy CWKS-u zdobyli srebrny medal. We Wrocławiu „wojskowi” żużlowcy spędzili jeszcze dwa sezony w 1953 zajęli 4. miejsce, a w 1954 zajęli 6. miejsce. W 1955 drużyna wróciła do Warszawy, jednak na koniec sezonu zajęła ostatnie miejsce w lidze z zerowym dorobkiem punktowym. W następnym sezonie było już lepiej i żużlowcy zakończyli rozgrywki na czwartej pozycji. W sezonie 1957 sprowadzono do zespołu Pawła Waloszka i liczono po cichu na sukces, do medalu zabrakło zaledwie dwóch punktów, pozostał niedosyt i 5. miejsce w tabeli, zostało to zrekompensowane tytułem indywidualnego mistrza Polski wywalczonym przez Mariana Kaisera.

W 1958 Legia zajęła 6. pozycję. W owym sezonie, wobec braku własnego toru i zupełnego braku zainteresowania żużlem ze strony warszawskich kibiców, zespół wszystkie swoje mecze (tj. jako gospodarz) rozgrywał nie jak dotychczas na stadionie Skry, lecz w obcych miastach. Rok 1959 zapowiadał się bardzo obiecująco sprowadzono ponownie Pawła Waloszka i „wojskowi” zdobyli brązowy medal w DMP.

Przed sezonem 1960 podjęto decyzję o połączeniu dwóch sekcji żużlowych: gdańskiego LPŻ Neptuna, który występował w III lidze, z Legią Warszawa. Nowy klub pozostał przy nazwie Legia, ale żużlowcy startowali już w Gdańsku, gdzie żużel przyciągał tłumy, tym bardziej, że żużlowcy Legii Gdańsk zdobyli srebrny medal DMP. W następnym sezonie w Gdańsku nastąpił kryzys i zespół ledwo się utrzymał, pokonując w barażach Unię Tarnów. Przed sezonem 1962 gdańska Legia została przejęta przez GKS Wybrzeże, w ten sposób ostatecznie zamknięto żużlowy rozdział Legii Warszawa. Sama SM Legia zniknęła z motocyklowej mapy Polski w latach 80. XX wieku.

Sezony SezonRozgrywki ligoweUwagiLigaMiejsce 1948 Eliminacje 12/16 Kwalifikacja do II ligi II II liga 5/9 1950 BarażDwie pierwsze drużyny II ligi sezonu 1949 według regulaminu PZM miały bezpośrednio awansować do I ligi, tymczasem zamiast bezpośredniego awansu zarządzono baraże – dwie pierwsze drużyny II ligi miały się spotkać z dwiema ostatnimi drużynami I ligi. Do tej czwórki PZMot chciał dokooptować reaktywowaną drużynę Legii Warszawa. – Klub nie został dopuszczony do startuTurniej rozegrano 16 kwietnia 1950 roku. Drużyna Legii Warszawa nie przyjechała na zawody, ponieważ GKKF po fali protestów zmienił wcześniejszą decyzję PZMot. II II liga 3/8 Przydział do ligi „zrzeszeniowej”Przed sezonem 1951 GKKF i Komisja Sportowa PZMot ustaliły, że powstanie liga złożona z 6 drużyn – przedstawicieli Zrzeszeń Sportowych Związków Zawodowych: Unia Leszno, Budowlani Warszawa, Ogniwo Bytom, Górnik Rybnik, Stal Ostrów Wielkopolski i Kolejarz Rawicz. Oprócz nich w lidze występować mieli jeszcze przedstawiciele wojska – CWKS Warszawa, i milicji – Gwardia Bydgoszcz, ponadto tuż przed rozpoczęciem rozgrywek do ligi dołączyły Włókniarz Częstochowa i Spójnia Wrocław. 1951 I Liga 4/10 1955 I I liga 6/6 1956 I liga 4/8 1957 I liga 5/8 1958 I liga 6/8 1959 I liga 3/8

Poziom ligowyLiczba sezonówSezonyI61951, 1955–1959II21948, 1950

Osiągnięcia Krajowe Poniższe zestawienia obejmują osiągnięcia klubu oraz indywidualne osiągnięcia zawodników w rozgrywkach pod egidą PZM oraz GKSŻ.

Mistrzostwa Polski Drużynowe mistrzostwa Polski 3. miejsce (1): 1959

Indywidualne mistrzostwa Polski 1. miejsce (1): 1957 – Marian Kaiser 2. miejsce (3): 1932 – Edward Langier (kl. pow. 500 cm³) 1933 – Edward Langier (kl. 350 cm³) 1933 – Edward Langier (kl. pow. 350 cm³)

Zobacz też PKM Warszawa (żużel) Skra Warszawa (żużel) WSŻ Gwardia Warszawa WTŻ Warszawa WKM Warszawa WTS Warszawa

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

! Kategoria:Kluby żużlowe w Warszawie Warszawa