Schronisko Blaszyńskich pod Zawiesistą – prywatne schronisko w Dolinie Chochołowskiej w Tatrach Zachodnich. Znajdowało się pod Zawiesistą, przy drodze wiodącej dnem Doliny Chochołowskiej. Zamknięte w 1974 roku.
Historia Pierwszy budynek w Dolinie Chochołowskiej rodzina Blaszyńskich (Jan Blaszyński Duszek i jego żona Karolina) postawiła w roku 1937. Był to niewielki bufet powyżej Wyżniej Bramy Chochołowskiej. Chatę tę, podobnie jak schronisko Bukowskich na polanie Huciska, spaliły oddziały niemieckie 4 stycznia 1945 r.
Blaszyńscy odbudowali budynek w nieco innym miejscu jeszcze w tym samym roku. Jednak i to schronisko spłonęło po akcji partyzanckich oddziałów Józefa Kurasia „Ognia”. W marcu 1946 Blaszyńscy po raz trzeci odbudowali swój obiekt. Schronisko pod Zawiesistą funkcjonowało do roku 1974, oferowało miejsca noclegowe w dość słabych warunkach, elektryczność oraz kuchnię dla turystów. Znane było z dobrej atmosfery i wypieków. Po zamknięciu schroniska władze komunistyczne wykupiły je od prywatnych właścicieli i przekazały parkowi narodowemu. Budynek dawnego schroniska przeznaczono na mieszkanie dla pracownika leśnego TPN. 240px|mały|lewo|Aktualnie stojący budynek schroniska działającego w latach 1946-1974 Przypisy
Kategoria:Schroniska Tatr Zachodnich Kategoria:Schroniska polskich Tatr Kategoria:Nieistniejące schroniska tatrzańskie