thumb|Grobowiec Oswalda Franka na Cytadeli w Poznaniu Oswald Frank (ur. 28 lutego 1882 w Rawie Ruskiej, zm. 7 grudnia 1934 w Poznaniu) – generał brygady Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się 28 lutego 1882 w Rawie Ruskiej, w ówczesnym mieście powiatowym Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Wincentego i Klary z domu Saling.. Miał siedmioro rodzeństwa. Jego bratem był Wilhelm (ur. 10 lutego 1884)..

Oswald kształcił się w seminarium nauczycielskim w Sokalu, które ukończył w 1900. Pracował w Szkole Wydziałowej III klasowej Męskiej im. św. Stanisława Kostki w Przemyślu, w charakterze nauczyciela nadetatowego. W 1903 został powołany do służby wojskowej w cesarskiej i królewskiej Armii, w charakterze jednorocznego ochotnika. Po zakończeniu służby wojskowej został zatrudniony jako nauczyciel w czteroklasowej Szkole Męskiej im. Cesarza Franciszka Józefa I w Przemyślu. Na stopień porucznika (niem. Leutnant) rezerwy został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1905 w korpusie oficerów piechoty i przydzielony w rezerwie do Morawskiego Pułku Piechoty Nr 54, który wówczas stacjonował w Cieszynie i Ołomuńcu. W 1907 został przemianowany na oficera zawodowego w stopniu porucznika ze starszeństwem z 1 maja 1907 w korpusie oficerów piechoty i wcielony do Morawskiego Pułku Piechoty Nr 54, który wówczas stacjonował w Pljevlji, w Czarnogórze. Na stopień nadporucznika awansował ze starszeństwem z 1 listopada 1912 w korpusie oficerów piechoty. W 1912 przez pięć miesięcy był przydzielony do Biura Wywiadowczego 1 Korpusu w Krakowie. W latach 1912–1913 wziął udział w mobilizacji sił zbrojnych Monarchii Austro-Węgierskiej, wprowadzonej w związku z wojną na Bałkanach.

Podczas I wojny światowej walczył jako dowódca kompanii na froncie rosyjskim. Na kapitana awansował ze starszeństwem z 1 lipca 1915 w korpusie oficerów piechoty. Jego oddziałem macierzystym był nadal Pułk Piechoty Nr 54. W 1918 został przydzielony do Ministerstwa Wojny, a następnie do Ambasady w Petersburgu.

Od 12 stycznia 1919 pozostawał bez funkcji w Stacji Zbornej Oficerów w Krakowie. 7 lipca 1919 został przyjęty do Wojska Polskiego z byłej armii austro-węgierskiej z zatwierdzeniem posiadanego stopnia kapitana i przydzielony do 12 pułku piechotyDz. Rozk. Wojsk. Nr 78 z 19 lipca 1919, poz. 2579, 2603.. Od 17 lutego 1919 do 23 maja 1920 dowodził batalionem 12 pp na wojnie z bolszewikami. Ranny, od 23 maja do 5 września 1920 przebywał w szpitalu. 6 września tego roku został dowódcą batalionu zapasowego 12 pp. 11 czerwca 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu podpułkownika, w piechocie, w grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiej. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu pułkownika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 115. lokatą w korpusie oficerów piechoty.

1 września 1921 został dowódcą 12 pułku piechoty. Pułkiem dowodził do marca 1927. Z dniem 1 marca 1925 został „odkomenderowany dla czasowego pełnienia w zastępstwie obowiązków dowódcy piechoty dywizyjnej” 6 Dywizji Piechoty w Krakowie. 19 marca 1927 mianowany został dowódcą piechoty dywizyjnej 10 Dywizji Piechoty w Łodzi.

24 grudnia 1929 roku Prezydent RP mianował go generałem brygady ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1930 i 5. lokatą w korpusie generałów, a minister spraw wojskowych mianował na stanowisko pomocnika dowódcy Okręgu Korpusu Nr III w Grodnie. 12 lipca 1932 został mianowany dowódcą Okręgu Korpusu Nr VII w Poznaniu. Obowiązki na tym stanowisku pełnił do swojej śmierci.

mały|Uroczystości żałobne w pierwszą rocznicę śmierci gen. Oswalda Franka. Był mężem Haliny ze Strowskich (ur. 1892, zm. 22 grudnia 1981 w Warszawie).

Zmarł z powodu zatoru w Zakładzie Przemienienia Pańskiego w Poznaniu 7 grudnia 1934 roku. Pochowany na Cmentarzu wojennym Bohaterów Radzieckich w Poznaniu (kwatera 5-C). mały|Uroczystości żałobne w pierwszą rocznicę śmierci gen. Oswalda Franka. Złożenie wieńca na grobie gen. Oswalda Franka przez płk. dypl. Stanisława Świtalskiego.

Uroczystości pogrzebowe

tło|brak|mały|Ciało generała Oswalda Franka wystawione na marach lewo|mały|316x316px|Uroczystości pogrzebowe gen. Oswalda Franka przed Zamkiem Cesarskim w Poznaniu. mały|Pogrzeb generała brygady Oswalda Franka. Przeniesienie ciała z gmachu DOK VII do kościoła garnizonowego. lewo|mały|Przeniesienie ciała z gmachu DOK VII do kościoła garnizonowego. Przed gmachem DOK. W otoczeniu duchowieństwa widoczny ksiądz prałat Julian Wilkans - dziekan WP. Na czele niesione odznaczenia zmarłego, wśród nich komandoria Odrodzenia Polski. mały|Pogrzeb generała brygady Oswalda Franka. Wyniesienie trumny z kościoła garnizonowego. Widoczna trumna składana na lawecie armatniej w otoczeniu asysty wojskowej.

lewo|mały|Oswald Frank - kondukt z trumną rusza spod kościoła garnizonowego

mały|Oswald Frank - trumna na lawecie i adiutant por. Żniński w kondukcie

lewo|mały|Oswald Frank - kondukt pogrzebowy prowadzony przez bpa Józefa Gawlinę

alt=|mały|Żołnierze prowadzący konia zmarłego generała podczas ceremonii pogrzebowej w Poznaniu.

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 686 (22 lutego 1921) Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (10 listopada 1933) „za zasługi na polu wyszkolenia i administracji wojska”. Krzyż Walecznych (dwukrotnie: po raz pierwszy w 1921) Złoty Krzyż Zasługi (10 listopada 1928)M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 634 „w uznaniu zasług, położonych na polu pracy w poszczególnych działach wojskowości”. Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Odznaka za rany i kontuzjeNa podstawie fotografii. Srebrny Medal Zasługi Wojskowej z mieczami na wstążce Krzyża Zasługi Wojskowej Brązowy Medal Zasługi Wojskowej z mieczami na wstążce Krzyża Zasługi Wojskowej Krzyż Jubileuszowy Wojskowy Krzyż Pamiątkowy Mobilizacji 1912–1913

Upamiętnienie

Generał Oswald Frank jest patronem Szkoły Podstawowej Nr 48 w Poznaniu przy ul. Sarmackiej 105 na Naramowicach w Poznaniu (dawna dzielnica Poznań - Stare Miasto).

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Dowódcy 6 Dywizji Piechoty (II RP) Kategoria:Dowódcy 12 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Dowódcy piechoty dywizyjnej 6 Dywizji Piechoty (II RP) Kategoria:Dowódcy piechoty dywizyjnej 10 Dywizji Piechoty (II RP) Kategoria:Generałowie brygady II Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie urodzeni w Rawie-Ruskiej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (dwukrotnie) Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Odznaczeni Odznaką za Rany i Kontuzje Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie piechoty II Rzeczypospolitej przeniesieni do korpusu generałów Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Bohaterów Radzieckich w Poznaniu Kategoria:Polacy odznaczeni Krzyżem Jubileuszowym Wojskowym Kategoria:Polacy odznaczeni Krzyżem Pamiątkowym Mobilizacji 1912–1913 Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Zasługi Wojskowej Signum Laudis Kategoria:Polacy – oficerowie armii austro-węgierskiej Kategoria:Polacy – żołnierze Cesarskiej i Królewskiej Armii w I wojnie światowej Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1882 Kategoria:Zmarli w 1934