Abu Jusuf Jakub ibn Abdulhak ( = , zm. 1286 pod Algeciras) – sułtan Maroka z dynastii Marynidów, syn szejka Abdulhaka I.
Życiorys Abu Jusuf Jakub wstąpił na tron po śmierci brata Abu Jahji Abu Bakra i krótkotrwałym panowaniu bratanka Umara. Już jednak wcześniej, za rządów brata, gdy rozpoczął się marynidzki podbój Maroka, Abu Jusuf Jakub był zarządcą w Fezie. Ogłosiwszy się sułtanem, zdołał oprzeć się opozycji krewnych i skupić w swoim ręku władzę nad krajem. Wraz z podbojem Marrakeszu w 1269 roku zadał ostateczny cios dynastii Almohadów, a w kolejnych latach panowania przywrócił Maroku rangę największej potęgi militarnej w Maghrebie. Z powodu wsparcia, jakiego udzielał marabutom, zyskał sobie również sławę wielce podobożnego władcy.
Abu Jusuf Jakub podjął cztery wyprawy wojenne do Andaluzji, żeby wesprzeć panujących w Grenadzie Nasrydów wobec ataków Kastylii. W 1275 roku pokonał wojska Kastylii w bitwie pod Éciją w wyniku której Nasrydzi uznali się za wasali Marynidów.
Zginął na ostatniej wyprawie podczas oblężenia Algeciras. Tron objął wówczas jego syn Abu Jakub Jusuf.
Przypisy
Bibliografia Ulrich Haarmann: Geschichte der Arabischen Welt. C.H. Beck, München, 2004. Arnold Hottinger: Die Mauren. Arabische Kultur in Spanien, Wilhelm Fink Verlag, München, 1995.
Kategoria:Władcy Maroka Kategoria:Dynastia Marynidów Kategoria:Urodzeni w XIII wieku Kategoria:Zmarli w 1286