New Morning – jedenasty studyjny album Boba Dylana nagrany w okresie od marca do końca czerwca 1970 r.,

Historia i charakter albumu Album został prawie w całości nagrany w czasie pięciu sesji, które odbyły się jeszcze przed wydaniem albumu Self Portrait.

Dylan mógł planować równoczesne wydanie dwu albumów Self Portrait i Self Portrait II; jeden miał zawierać jego wersje kompozycji innych autorów, a drugi same oryginały.

Te plany zostały jednak niezrealizowane z powodu złego przyjęcia przez krytykę Self Portrait. Nastąpiła więc zmiana planów. Pierwszy projekt New Morning wyglądał następująco: Strona pierwsza Mr. Bojangles The Ballad of Ira Hayes The Man in Me One More Weekend Strona druga New Morning Father of Night Sign on the Window Tomorrow Is a Long Time If Dogs Run Free Jest to więc mieszanina kompozycji własnych i cudzych; dwie pierwsze znalazły się potem na albumie Dylan.

Istniał także zestaw wykonany przez Ala Koopera, który był koproducentem sesji 1 (a tym samym i 9): The Man in Me Winterlude Mary Ann One More Weekend Mr. Bojangles Tomorrow Is a Long Time Three Angels If Dogs Run Free Ballad of Ira Hayes "Tomorrow Is a Long Time” pojawił się na obu wersjach, więc był mocnym kandydatem do albumu.

Do 30 czerwca Dylan nagrał wszystkie utwory (oryginały), które pojawiły się potem na New Morning i co najmniej 14 jego wersji utworów innych autorów. Jedynym utworem z albumu, który powstał w innym terminie, był „Day of the Locust”. Został on najpewniej nagrany po 9 czerwca, w którym to dniu Dylan otrzymał honorowy doktorat z muzyki na Princeton University. Ta uroczystość stała się widoczną inspiracją dla tego utworu.

Ostatecznie na New Morning znalazły się tylko oryginalne kompozycje Dylana. Jeśli spojrzeć na niego z tego punktu widzenia, to album został nagrany w rekordowym tempie.

Tytułem i wyborem zdjęcia na tylną stronę okładki, Dylan podkreślił, że rozpoczyna coś nowego, casus Self Portrait już nie powróci. Zdjęcie przedstawia Dylana w 1961 r., gdy stoi ze swoją gitarą przy śpiewaczce bluesowej Victorii Spivey, z którą się zaprzyjaźnił.

Płyta otrzymała bardzo dobre recenzje od krytyków. Ed Ward z magazynu Rolling Stone zaczął swoją recenzję następująco: Well, friends, Bob Dylan is back with us again (...)Rolling Stone. 26 listopada 1970 (No, przyjaciele, Bob Dylan jest z powrotem z nami).

Był to ostatni album, którego producentem był Bob Johnston. Podczas nagrywania tego albumu był on już właściwie tylko inżynierem nagrywającym. Album ten zakończył także 4-letni związek Dylana z Nashville. Od tej chwili już nigdy tam nie nagrywał. 17 lipca 1970 Dylan rozstał się też ze swoim menedżerem, Albertem Grossmanem.

Muzycy Bob DylanPogrubionym drukiem zaznaczono muzyków wymienionych na okładce albumu – wokal, gitara, pianino, organy, harmonijka (sesje 1-9) Al Kooper – organy, pianino, gitara, róg (sesje 1-9) Stu Woods – gitara, gitara basowa (sesje 1, 10) Charlie Daniels – gitara basowa (sesje 2-8) Ron Cornelius – gitara (sesje 2-8) George Harrison – gitara (sesje 2, 3) Russ Kunkel – perkusja (sesje 3-8) Hilda Harris – chórek (sesje 4-8) Albertine Robinson – chórek (sesje 4-8) Maeretha Stewart – chórek (sesje 4-8) Alvin Rogers – perkusja (sesja 2) Buzzy Feiten – gitara (sesja 9) Harvey Brooks – gitara basowa (sesja 9) Billy Mundi – perkusja (sesja 9) David Bromberg – gitara (sesja 10)

Lista utworów

Utwory odrzucone Początkowym zamiarem Dylana było umieszczenie na albumie kilku jego wersji utworów autorstwa innych muzyków. Świadczy o tym duża liczba tego typu piosenek nagranych na sesjach, zwłaszcza początkowych. Część z tych nagrań została potem umieszczona na albumie Dylan, wydanym w grudniu 1973 r.

Sesje te dostarczyły niezwykłej jak na Dylana liczby odrzuconych utworów; są wśród nich nowe wersje dawnych utworów Dylana, piosenki cudzego autorstwa i próby nagrań jego nowych utworów.

Pierwsza grupa odrzuconych utworów pochodzi z sesji drugiej. All I Have to Do Is Dream (Boudleaux Bryant) Cupid (Sam Cooke) Da Doo Ron Ron (Jeff Barry/Ellie Greenwich/Phil Spector) Don’t Think Twice, It’s All Right Fishin’ Blues (Henry Thomas) Gates of Eden Ghost Riders in the Sky (Jones) Honey, Just Allow Me One More Chance (Henry Thomas) I Don’t Believe You (She Acts Like We Never Have Met) It Ain’t Me, Babe I Threw It All Away Just Like Tom Thumb's Blues Mama, You Been on My Mind Matchbox (Carl Perkins) One Too Many Mornings One Too Many Mornings Rainy Day Women # 12 & 35 Song to Woody Telephone Wire (Wonder When My Swamp’s Gonna Catch on Fire?) (pierwsza oryginalna piosenka do tych sesji) Working on a Guru (zatytułowany Working On The Guhry na pudełku z taśmą) Yesterday (John Lennon/Paul McCartney) Your True Love (Carl Perkins)

Poniższe utwory pochodzą z sesji od 3 do 8.

Ahoooah (Owau) (instrumentalny) Alligator Man The Ballad of Ira Hayes Big Yellow Taxi (Joni Mitchell) Blowing in the Wind Bring Me Water Can’t Help Falling in Love I Forgot to Remember to Forget Her (S. Kesler/C. Feathers) Jamaica Farewell (Burgess) Long Black Veil (Danny Dill/Marijohn Wilkin) Lily of the West (Flora) (Trad./Aranż. E. Davies/J. Peterson) Mary Anne Mr. Bojangles Oh Lonesome Me (Don Gibson) Sarah Jane Spanish Is the Loving TongueZostał wydany jako druga strona singla Watching the River Flow 3 czerwca 1971. Nie jest to ta sama wersja, która ukazała się na albumie Dylan z 1973 r Spanish Is the Loving Tongue Tomorrow Is a Long Time

Opis albumu Producent – Bob Johnston Studio, miejsce i data nagrań – Sesje nagraniowe sesja: Columbia Studio A, Nowy Jork; Music Row Studios, Nashville, Tennessee; początek marca i 2 lipca 1970; sesja z 2 lipca dała „Spanish Is the Loving Tongue” na drugą stronę singla „Watching the River Flow" sesja: Columbia Studio B, Nowy Jork; 1 maja 1970 r., sesja popołudniowa; (odrzuty z grupy pierwszej) sesja: Columbia Studio B, Nowy Jork; 1 maja 1970 r., sesja wieczorna; If Not for You ukazało się na The Bootleg Series Volumes 1–3 (Rare & Unreleased) 1961–1991 sesja: Columbia Studio E, Nowy Jork; 1 czerwca 1970 r. sesja: Columbia Studio E, Nowy Jork; 2 czerwca 1970 r. (1, 3) sesja: Columbia Studio E, Nowy Jork; 3 czerwca 1970 r. (9) sesja: Columbia Studio E, Nowy Jork; 4 czerwca 1970 r. (7, 11) sesja: Columbia Studio E, Nowy Jork; 5 czerwca 1970 r. (4, 5, 6, 8, 10, 12) sesja: Columbia Studio (?), Nowy Jork lub Bearsville Studio w Woodstock); data nieznana; (2) Czas – 35 min 56 s Fotografie – Len Siegler Firma nagraniowa – Columbia Numer katalogowy – CK 30290 Wznowienie na cd Firma nagraniowa – Columbia Numer katalogowy – CK 30290 Rok wznowienia – 1989

Listy przebojów Album Rok Lista Pozycja 1970 Billboard USA. Albumy popowe 7 1970 Melody Maker WB. Albumy popowe 1

Uwagi

Przypisy

Bibliografia Paul Williams. Bob Dylan. Performing Artist 1960−1973. The Early Years. Omnibus Press, Nowy Jork 2004

Oliver Trager. Keys to the Rain. The Definitive Bob Dylan Encyclopedia. Billboard Books, Nowy Jork 2004.

Kategoria:Albumy Boba Dylana Kategoria:Albumy muzyczne wydane w roku 1970 Kategoria:Albumy Columbia Records Kategoria:Albumy wyprodukowane przez Boba Johnstona