thumb|Artyleria przeciwlotnicza WP przed wybuchem II wś thumb|Święto 1 paplot - kazanie ks. Jana Morawińskiego podczas mszy na lotnisku w Warszawie. Widoczna armata francuska 75 mm wz.97/25; marzec 1931 thumb|Uroczystości święta 3 Maja w Warszawie w 1933 r. 1 paplot wyposażony w samochody De Dion-Bouton przejeżdża przed Pałacem Saskim thumb|Przekazanie 1 paplot armat przeciwlotniczych Bofors wz. 36 ufundowanych przez prawników polskich. Na pierwszym planie marszałek Edward Rydz-Śmigły; maj 1938

1 Pułk Artylerii Przeciwlotniczej im. Marszałka Edwarda Rydza-Śmigłego (1 paplot) – oddział artylerii przeciwlotniczej Wojska Polskiego II RP, stacjonujący w garnizonie Warszawa. W 1938 oddano do użytku pułku nowe koszary na terenie Boernerowa. Stacjonował tu I i IV dywizjon oraz tymczasowo przydzielona 17 kompania reflektorów. Obecnie na tym terenie mieści się Wojskowa Akademia Techniczna, a większość budynków koszar 1 paplot została zaadaptowana do jej potrzeb.

Geneza Zalążkiem pułku był Dywizjon Szkolny Artylerii Zenitowej (dowódca ppłk Leopold Połoszynowicz), utworzony rozkazem Ministra Spraw Wojskowych L. 5764/Org. z 29 lipca 1920, w skład którego wchodziły: bateria zenitowa automobilowa (2 armaty przeciwlotnicze kalibru 75 mm wz. 14 na podwoziu „De Dion-Bouton”), bateria zenitowa z przyczepkami automobilowymi (2 armaty przeciwlotnicze przyczepkowe kalibru 75 mm wz. 97/17), bateria zenitowa półstała (4 półstałe armaty przeciwlotnicze kalibru 75 mm wz. 97 na pomostach), oddział motorowy reflektorów (4 samochody specjalne reflektorowo-generatorowe). W sierpniu 1920 roku, w czasie wojny z bolszewikami, dywizjon wziął udział w obronie przeciwlotniczej Warszawy, a następnie bateria zenitowa automobilowa por. Andrzeja Miziewicza uczestniczyła w dalszych działaniach bojowych pod Sokółką, Kuźnicą Białostocką, Grodnem, Dubrowlanami, po czym kwaterowała w okolicach Lidy. 26 października powróciła do Warszawy bez strat.

W związku z demobilizacją armii Dywizjon Szkolny Artylerii Przeciwlotniczej rozkazem L. 21713/Art. z 14 maja 1921 roku został przemianowany na baterię zapasową artylerii zenitowej – bez zmiany dotychczasowego składu pododdziałów. Na podstawie rozkazu tajnego nr 20 Dowódcy Okręgu Generalnego nr 1 z 15 marca 1922 roku bateria została przemianowana na dywizjon artylerii zenitowej w składzie: 1 bateria samochodowych armat przeciwlotniczych kalibru 75 mm wz. 14 (francuskich), 2 bateria przyczepkowych armat przeciwlotniczych kalibru 75 mm wz. 97/17 (francuskich), 3 bateria przyczepkowych armat przeciwlotniczych kalibru 88 mm wz. 16 (niemieckich), kompania reflektorów przeciwlotniczych.

Formowanie Pułk został sformowany z dniem 8 czerwca 1924 roku na podstawie rozkazu wykonawczego Ministra Spraw Wojskowych L.dz. 470/Art. Org.-Mob. z 10 maja 1924 roku. Dowódca pułku, jego zastępca oraz kwatermistrz i dowódca I dywizjonu zostali wyznaczeni na stanowiska z dniem 1 czerwca 1924 roku. Bazą dla nowego oddziału był dywizjon artylerii zenitowej. Organizacja pokojowa i obsada personalna pułku w pierwszym roku funkcjonowania przedstawiała następująco:

dowództwo dowódca pułku - ppłk dr Eugeniusz Baranowicz zastępca dowódcy pułku - ppłk Ksawery Werenik kwatermistrz - mjr Stanisław Czerepiński drużyna dowódcy pułku (dowódca por. Napoleon Herdan) pluton łączności (dowódca por. Tadeusz Bełżecki); kompania karabinów maszynowych (dowódca por. Kazimierz Mroziński) pluton reflektorów przeciwlotniczych (dowódca por. Ignacy Harski) pluton podsłuchowy (dowódca por. Edmund Stolarczyk)

I dywizjon dowódca dywizjonu - mjr Stanisław Abgarowicz dowódca 1 baterii - kpt. Paweł Herburt (2 francuskie samochodowe armaty przeciwlotnicze kalibru 75 mm wz. 14) dowódca 2 baterii - kpt. Stanisław Krzywobłocki (2 francuskie przyczepkowe armaty przeciwlotnicze kalibru 75 mm wz. 97/17) dowódca 3 baterii - kpt. Leon Podstawski (2 niemieckie przyczepkowe armaty przeciwlotnicze kalibru 88 mm wz. 16)

II dywizjon dowódca dywizjonu - mjr Stefan Drapiński dowódca 4 baterii - kpt. Jerzy Kołodkiewicz (2 rosyjskie półstałe armaty przeciwlotnicze kalibru 76,2 mm wz. 02 na pomostach) dowódca 5 baterii - por. Henryk Dulęba (2 francuskie półstałe armaty przeciwlotnicze kalibru 75 mm wz. 97 na pomostach) dowódca 6 baterii - por. Stefan Szymański (2 francuskie półstałe armaty przeciwlotnicze kalibru 75 mm wz. 97 na pomostach)

W 1926 roku powiększono pułk o trzeci dywizjon artylerii przeciwlotniczej oraz zgrupowano pododdziały specjalistyczne w dywizjonie technicznym. W 1932 roku rozformowano dywizjon techniczny, a w 1938 roku powiększono pułk o czwarty dywizjon artylerii przeciwlotniczej.

Mobilizacja w 1939 roku Pułk był jednostką mobilizującą. Po zakończeniu mobilizacji ulegał rozformowaniu. Zgodnie z planem mobilizacyjnym „W” dowódca pułku był odpowiedzialny za przygotowanie i przeprowadzenie mobilizacji jednostek wpisanych na tabelę mob.: dowództwo 1 dywizjonu samochodowego artylerii przeciwlotniczej (dowódca mjr Alfons Fengler) – do OPL Katowic, 1 bateria samochodowa 1 dyonu samochodowego artylerii plot., 2 bateria samochodowa 1 dyonu samochodowego artylerii plot., 3 bateria samochodowa 1 dyonu samochodowego artylerii plot., dowództwo 11 dywizjonu motorowego artylerii przeciwlotniczej (dowódca mjr Olgierd Eminowicz) – do OPL Warszawy, 1 bateria motorowa 11 dyonu motorowej artylerii plot., 2 bateria motorowa 11 dyonu motorowej artylerii plot., 3 bateria motorowa 11 dyonu motorowej artylerii plot., kolumna amunicyjna 11 dyonu motorowego artylerii plot., dowództwo dywizjonu półstałego artylerii przeciwlotniczej nr 101 (dowódca mjr Michał Chroł-Frołowicz) – do OPL Warszawy, bateria półstała artylerii przeciwlotniczej 75 mm typ I nr 101 (dowódca por. Wincenty Dąbrowski) – do OPL Warszawy, bateria półstała artylerii przeciwlotniczej 75 mm typ I nr 102 (dowódca por. Władysław Szpiganowicz) – do OPL Warszawy, bateria półstała artylerii przeciwlotniczej 75 mm typ I nr 103 (dowódca ppor. Wiesław Kędzierski) – do OPL Warszawy, dowództwo dywizjonu półstałego artylerii przeciwlotniczej nr 102 (dowódca mjr Roman Niemczyński) – do OPL Warszawy, bateria półstała artylerii przeciwlotniczej 75 mm typ II nr 104 bateria półstała artylerii przeciwlotniczej 75 mm typ II nr 105 bateria półstała artylerii przeciwlotniczej 75 mm typ II nr 106 dowództwo dywizjonu półstałego artylerii przeciwlotniczej nr 103 (dowódca mjr Mieczysław Zylber) – do OPL Warszawy, bateria półstała artylerii przeciwlotniczej 75 mm typ II nr 107 bateria półstała artylerii przeciwlotniczej 75 mm typ II nr 108 bateria półstała artylerii przeciwlotniczej 75 mm typ II nr 109 bateria półstała artylerii przeciwlotniczej 75 mm typ II nr 110 bateria półstała artylerii przeciwlotniczej 75 mm typ II nr 115 bateria półstała artylerii przeciwlotniczej 75 mm typ II nr 116 bateria półstała artylerii przeciwlotniczej 75 mm typ II nr 117 bateria ciągnikowa artylerii przeciwlotniczej nr 1 – dowódca por. art. st. sp. Zygmunt Adessman (†1940 Charków) – do OPL Warszawy, bateria motorowa artylerii przeciwlotniczej 40 mm typ A nr 8 (dowódca kpt. Józef Płodowski) dla 8 DP, skierowana w czasie mobilizacji do OPL Modlina – do dywizji nie powróciła, bateria motorowa artylerii przeciwlotniczej 40 mm typ A nr 9 (dowódca por. Tadeusz Walużyniec) dla 9 DP, bateria motorowa artylerii przeciwlotniczej 40 mm typ A nr 18 (dowódca por. Wiktor Pławiński) dla 18 DP, bateria motorowa artylerii przeciwlotniczej 40 mm typ A nr 26 (dowódca kpt. Zbigniew Luer) dla 26 DP, bateria motorowa artylerii przeciwlotniczej 40 mm typ A nr 28 (dowódca por. Marian Ostaszewski) dla 28 DP, bateria motorowa artylerii przeciwlotniczej 40 mm typ B nr 81 (dowódca ppor. Stefan Pawłowski) dla Mazowieckiej BK, skierowana do 20 DP, do brygady nie powróciła, pluton półstały artylerii przeciwlotniczej 40 mm nr 101 (dowódca ppor. Witold Julian Brzeski) – do OPL Warszawy przekazany do OPL składów amunicji w Palmirach, pluton półstały artylerii przeciwlotniczej 40 mm nr 102 (dowódca ppor. Wiktor Stanisław Piasecki) – do OPL Warszawy, przekazany do OPL składów amunicji w Palmirach, pluton półstały artylerii przeciwlotniczej 40 mm nr 103 (dowódca kpt. Stanisław Lewandowski) – do OPL Warszawy, przekazany do OPL mostu w Brzuminie, pluton półstały artylerii przeciwlotniczej 40 mm nr 104 (dowódca ogn. pchor. Zdzisław Symonowicz) – do OPL Warszawy, przekazany do OPL Zakładów „Pocisk” w Rembertowie, pluton półstały artylerii przeciwlotniczej 40 mm nr 105 (dowódca kpt. Zygmunt Jezierski) – do OPL Warszawy, pluton półstały artylerii przeciwlotniczej 40 mm nr 106 (dowódca ppor. Zbigniew Kazimierz Zając) – do OPL Warszawy, pluton półstały artylerii przeciwlotniczej 40 mm nr 107 (dowódca ogn. pchor. Mikołaj Dunin-Marcinkiewicz) – do OPL Warszawy, pluton półstały artylerii przeciwlotniczej 40 mm nr 108 (dowódca ogn. pchor. Stanisław Dmuchowski) – do OPL Warszawy, pluton półstały artylerii przeciwlotniczej 40 mm nr 109 (dowódca ppor. Henryk Piasecki) – do OPL Warszawy, Ośrodek Zapasowy Artylerii Przeciwlotniczej nr 1 (dowódca mjr Wiesław Sokołowski). Ponadto na podstawie zarządzenia dowódcy OPL MSWojsk. z 29 sierpnia 1939 w oparciu o nadwyżki pułku sformowano pluton półstały artylerii przeciwlotniczej 40 mm nr 110 (dowódca ppor. Antoni Krzemiński) – do OPL Warszawy, przekazany do OPL węzła kolejowego w Łowiczu.

Kadra pułku

Dowódcy pułku ppłk art. dr Eugeniusz Leopold Baranowicz (1 VI 1924 – 18 IX 1926 → dyspozycja szefa Sam. Wydziału Art. MSWojsk.) płk art. Włodzimierz Westermark (19 IX 1926 – 12 I 1930) ppłk art. Józef Tadeusz Bizoń (13 I 1930 – 27 V 1932) ppłk Feliks Kamiński (28 V 1932 – 14 VIII 1933) ppłk Franciszek Ksawery Mołodyński (p.o. 15 VIII 1933 – 26 IV 1935) ppłk/płk Feliks Kamiński (27 IV 1935 – 31 III 1936) ppłk Franciszek Ksawery Mołodyński (p.o. 1 – 28 IV 1936) ppłk / płk art. Kazimierz II Baran (29 IV 1936 – 26 VIII 1939) ppłk Ireneusz Kobielski (wyznaczony 26 VIII 1939, lecz funkcji nie objął)

Zastępcy dowódcy pułku (od 1928 roku – I zastępca dowódcy) ppłk art. Ksawery Werenik (1 VI 1924 – † 12 IX 1927) mjr / ppłk art. Józef Tadeusz Bizoń (31 X 1927 – I 1930 → dowódca pułku) ppłk art. Franciszek Jórasz (1939)

Kwatermistrzowie mjr art. Stanisław Czerepiński (1 VI 1924 – I 1926 → dowódca I dyonu) mjr art. Gustaw Aureliusz Deizenberg (I 1926 – X 1927 → praktyka poborowa w PKU Warszawa Powiat) mjr art. Eugeniusz Królikowski (VI 1933 – VI 1934 → dowódca 5 daplot) mjr art. Wiesław Sokołowski (VI 1934 – 1939)