Józef Adam Feliks Lasocki

Józef Adam Feliks Bronisław Lasocki herbu Dołęga (ur. 27 listopada 1861Rocznik Oficerski 1923 (s. 1575) podaje jako datę urodzenia 27 listopada 1862 r. w Bieżuniu, zm. 8 czerwca 1931 w Krakowie) – generał dywizji Wojska Polskiego.

Życiorys Był synem Bronisława, właściciela ziemskiego, powstańca 1863, i Felicji z Wołowskich. Po ojcu był dziedzicznym hrabią belgijskim, sam uzyskał potwierdzenie tytułu w Austrii 8 kwietnia 1888. Kształcił się w gimnazjum w Tarnopolu i Rzeszowie (1879). W latach 1878–1879 ukończył dwa semestry na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz jeden semestr na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu w Genewie, po czym przerwał studia i odbył jednoroczną ochotniczą służbę wojskową w 1 Galicyjskim pułku ułanów w Krakowie. W latach 1880–1882 uczył się w szkole kadetów. Od 1882 w armii austriackiej. Ukończył Oficerską Szkołę Kawalerii i jako oficer zawodowy służył w austriackiej kawalerii do 1913 w 1 pułku ułanów w Krakowie. Podpułkownik z 1911. 1 września 1913 objął dowództwo pułku ułanów nr 2 w Tarnowie. Dowodził tym pułkiem na froncie rosyjskim I wojny światowej. Na stopień pułkownika awansował ze starszeństwem z 1 listopada 1914 i 29. lokatą. W marcu 1917 objął dowództwo 24 Brygady Piechoty i sprawował je do 20 sierpnia tego roku. Następnie został komendantem 131 Brygady Strzelców, a później 107 Brygady Strzelców. 30 maja 1918 awansował na generała majora.

7 stycznia 1919 przyjęty został do Wojska Polskiego i mianowany zastępcą dowódcy Okręgu Generalnego „Łódź”. W marcu 1919 objął dowództwo 2 Brygady Jazdy, a następnie Grupy Zaniemeńskiej, 2 Dywizji Litewsko-Białoruskiej (od 21 października 1919) i 8 Dywizji Piechoty (od listopada 1919). Od 25 lutego 1920 pozostawał w dyspozycji Naczelnego Wodza. W sierpniu 1920 wyznaczony został na stanowisko dowódcy Grupy „Dolnej Wisły”. 17 sierpnia przybył ze swoim sztabem do Łącka. Z uwagi na zakończenie walk na odcinku grupy dowództwa nie objąłAndrzej Suchcitz, Generałowie wojny polsko-sowieckiej 1919–1920 ... s. 40.. 9 września 1920 ponownie przeniesiony został do dyspozycji Naczelnego Wodza, w ramach której otrzymał zadanie przeprowadzenia przeglądu (perlustracji) taborów Armii Czynnej Ukraińskiej Republiki Ludowej.

Z dniem 1 kwietnia 1921 przeniesiony został w stan spoczynku, w stopniu generała podporucznika. 26 października 1923 Prezydent RP, Stanisław Wojciechowski zatwierdził go w stopniu rzeczywistego generała dywizji ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 w korpusie generałówDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 70 z 07.11.1923 r.. Na emeryturze osiadł w Krakowie, gdzie zmarł 8 czerwca 1931.

Był żonaty z baronówną Marią Teresą z RomaszkanówJózef Adam Feliks Bronisław hr. Lasocki z Lasocina h. Dołęga, www.sejm-wielki.pl, z którą miał czworo dzieci: Stefana Jakuba Józefa Leona (1897–1944), rotmistrza dyplomowanego Wojska Polskiego, odznaczonego Krzyżem Walecznych (dwukrotnie), zamordowanego w KL Stutthof, Jana Kazimierza (1899–1936), kapitana dyplomowanego pilota Wojska Polskiego, Teresę (1905–1974) ps. Tell, żołnierza AK, żonę prof. Karola Estreichera, oraz Ewę (1908–1992).

Ordery i odznaczenia Krzyż Walecznych dwukrotnie Kawaler Orderu Leopolda z mieczami i dekoracją wojenną Kawaler Orderu Korony Żelaznej III klasy z mieczami i dekoracją wojenną Krzyż Zasługi Wojskowej z mieczami i dekoracją wojenną Medal Zasługi na wstążce czasu pokoju (1906) Odznaka za Służbę Wojskową III klasy (1904) Medal Jubileuszowy Pamiątkowy dla Sił Zbrojnych i Żandarmerii Krzyż Jubileuszowy Wojskowy Krzyż Pamiątkowy Mobilizacji 1912–1913

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Fotografia z żoną Tadeusz Kryska-Karski i Stanisław Żurakowski, Generałowie Polski Niepodległej, Editions Spotkania, Warszawa 1991, wyd. II uzup. i poprawione H.P. Kosk, Generalicja polska, t. 1, Oficyna Wydawnicza "Ajaks", Pruszków 1998

Andrzej Suchcitz, Generałowie wojny polsko-sowieckiej 1919–1920. Mały słownik biograficzny, Ośrodek Badań Historii Wojskowej Muzeum Wojska w Białymstoku, Białystok 1993

Dariusz Matelski, Karol Estreicher jr 1906-1984 -biografia wielkiego Polaka, t. I (do 1939 roku), Kraków 2016, s. 177, 179, 326, 377 oraz zdj. nr 66, 90, 111, 291.

Kategoria:Dowódcy 8 Dywizji Piechoty (II RP) Kategoria:Generałowie dywizji II Rzeczypospolitej Józef Adam Feliks Bronisław Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (dwukrotnie) Kategoria:Polacy – generałowie armii austro-węgierskiej Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Zasługi Wojskowej Signum Laudis Kategoria:Polacy odznaczeni Odznaką za Służbę Wojskową (Austria) Kategoria:Polacy – żołnierze Cesarskiej i Królewskiej Armii w I wojnie światowej Kategoria:Polscy hrabiowie (Belgia) Kategoria:Polscy hrabiowie Cesarstwa Austrii Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1861 Kategoria:Zmarli w 1931