Christopher D’Olier Reeve (ur. 25 września 1952 w Nowym Jorku, zm. 10 października 2004 w Mount Kisco) – amerykański aktor, producent filmowy, reżyser, scenarzysta i pisarz.
Odtwórca roli Clarka Kenta / Supermana w filmach: Superman (1978), Superman II (1980), Superman III (1983) i Superman IV (1987).
15 kwietnia 1997 otrzymał własną gwiazdę w Alei Gwiazd w Los Angeles znajdującą się przy 7021 Hollywood Boulevard. W 1998 ukazała się jego autobiografia Still Me, która stała się bestsellerem.
Film Superman: Powrót został zadedykowany jego pamięci.
Życiorys Młodość Był starszym synem dziennikarki Barbary Pitney z d. Lamb (1929–2000) i nauczyciela, powieściopisarza, poety i uczonego Franklina D’Oliera Reeve’a (1928–2013)Barbara Pitney Reeve (Lamb) w bazie Geni.com . Jego rodzina była pochodzenia angielskiego i walijskiego. Miał młodszego brata Benjamina (ur. 1953), sędziego. W 1956 jego rodzice się rozwiedli. W 1959 jego matka ponownie wyszła za maklera giełdowego Tristama B. Johnsona (1919–2004)Tristam Burges Johnson w bazie Geni.com .
Gdy miał dziesięć lat, przyłączył się do amatorskiej grupy teatralnej The Yeomen of the Guard w McCarter Theater w Princeton. Latem 1968 został przyjęty jako praktykant Williamstown Theatre Festival w stanie Massachusetts, gdzie zachwycił swoim występem aktorkę Olympię Dukakis w przedstawieniu Widok z mostu (A View from the Bridge). Zagrał także rosyjskiego marynarza w sztuce Zakładnik (The Hostage) i Beljajewa w spektaklu Miesiąc na wsi (A Month in the Country). W 1970 ukończył prywatną szkołę Princeton Country Day, gdzie został honorowym uczniem i grał w piłkę nożną, baseball, tenis i hokej.
W 1974 otrzymał licencjat Cornell University w Ithace, w stanie Nowy Jork i studiował teatr w prestiżowej Juilliard School z Robinem Williamsem.
Kariera Po epizodycznej roli oficera w dramacie telewizyjnym PBS Wrogowie (Enemies, 1974) pojawił się w operze mydlanej CBS Miłość życia (Love of Live, 1974–76) jako Ben Harper, antagonistyczny charakter z poligamistycznym stylem życia i przeszłością karną.
Grywał na Broadwayu w sztukach: Sprawa Gravity (A Matter of Gravity, 1976) w roli Nicky’ego u boku Katharine Hepburn, Urodzony czwartego lipca (Fifth of July, 1980–82) jako Ken Talley Jr. z Jeffem Danielsem i Swoosie Kurtz oraz Wesele Figara (The Marriage of Figaro, 1985) jako hrabia Almaviva z Mary Elizabeth Mastrantonio, a także w produkcjach off-broadwayowskich.
Był brany pod uwagę do głównej roli w serialu Człowiek z Atlantydy (1977) oraz w filmach: Amerykański żigolak (1980), Żar ciała (1981), Bunt na Bounty (1984), Miłość, szmaragd i krokodyl (1984) i Pretty Woman (1990), a także do roli Masona Vergera w Hannibalu (2001).
Międzynarodowy rozgłos przyniosła mu kreacja Clarka Kenta/Supermana w filmie Richarda Donnera Superman (1978), za którą otrzymał nagrodę Brytyjskiej Akademii Sztuk Filmowych i Telewizyjnych (BAFTA) i nominację do nagrody Saturna. Sukces kasowy filmu sprawił, że powstały trzy sequele: w 1980 (nominacja do Saturna), 1983 (nominacja do Saturna) i 1987.
Za rolę scenarzysty Richarda Colliera w melodramacie fantasy Gdzieś w czasie (Somewhere in Time, 1980) z Jane Seymour odebrał nagrodę na Fantafestival w Rzymie i był nominowany do nagrody Saturna. Za krytycznie ocenioną rolę magnata przemysłowego, zakochanego w sobie Blaine’a Binghama w czarnej komedii Za kamerą (Switching Channels, 1988) był nominowany do Złotej Maliny dla najgorszego aktora drugoplanowego.
Był na okładkach „Bravo” (w styczniu 1979), „People” (w styczniu 1979 i październiku 2004), „GQ” (w październiku 1979), „After Dark” (w październiku 1980) i „Time” (w sierpniu 1996).
Kreacja sparaliżowanego architekta Jasona Kempa w telewizyjnym dreszczowcu Hallmark/ABC Okno na podwórze (Rear Window, 1998) z Daryl Hannah, remake’u filmu Alfreda Hitchcocka, którego był również producentem, przyniosła mu nominację do Złotego Globu. Rok później wyreżyserował dramat telewizyjny HBO Przed zmierzchem (In the Gloaming) z udziałem Glenn Close, Bridget Fondy, Whoopi Goldberg, Roberta Seana Leonarda i Davida Strathairna.
Został przewodniczącym Rady Dyrektorów Amerykańskiego Stowarzyszenia Sparaliżowanych, która uświadamia ludzi, jak ważne są badania dotyczące paraliżu. Po wypadku zaangażował się także w politykę, był zwolennikiem demokratów. Stał się rzecznikiem ludzi niepełnosprawnych. Zgodził się testować na sobie nowe metody terapii, mające naprawić uszkodzony rdzeń kręgowy, w związku z tym był zwolennikiem dopuszczenia terapii z użyciem komórek macierzystych pobranych z ludzkich płodów.
Życie prywatne W latach 1978–1987 był w nieformalnym związku z modelką Gae Exton, z którą miał syna Matthew (ur. 20 grudnia 1979) i córkę Alexandrę (ur. 23 listopada 1983). 11 kwietnia 1992 poślubił Danę Morosini (1961–2006). Mieli syna Willa (ur. 1992).
27 maja 1995 roku podczas zawodów jeździeckich w Culpeper w stanie Wirginia spadł z konia, w wyniku czego doznał złamania kręgosłupa i został sparaliżowany Christopher Reeve: Feralny wypadek zmienił wszystko [data dostępu: 2014-05-27]Christopher Reeve. Człowiek ze stali [data dostępu: 2021-05-29]This Day in History 05/27/1995: Actor Christopher Reeve is paralyzed from the neck down after falling from his horse in a riding competition in Culpeper, Virginia. [data dostępu: 2023-05-27] Christopher Reeve zmarł 19 lat temu. Superman pod koniec życia był sparaliżowany [data dostępu: 2023-10-10]Christopher Reeve nie chciał żyć po wypadku. Siedem słów żony zmieniło wszystko [data dostępu: 2024-08-27]Zasłynął jako "Superman", tragiczny wypadek przekreślił jego dalszą karierę. Powstał film dokumentalny o Christopherze Reeve [data dostępu: 2024-08-27]Przeżył tragiczny wypadek. Jego kariera była całkowicie skończona [data dostępu: 2024-11-10]. Następnie trafił do Kessler Rehabilitation Center w West Orange w stanie New Jersey. Obrażenia były tak poważne, że nie był w stanie samodzielnie oddychać. Odtąd żył podłączony do respiratora.
Wraz z żoną Daną otworzył w Short Hills w stanie New Jersey pierwszy ośrodek, w którym ludzi sparaliżowanych uczono normalnego życia. Jego żona była założycielką i dyrektorem fundacji im. Christophera Reeve’a, która wspierała badania nad leczeniem skutków paraliżu.
Śmierć W wyniku ogólnoustrojowego zakażenia mającego źródło w odleżynach aktor zapadł w śpiączkę 9 października 2004, a dzień później zmarł w Mount Kisco w wieku 52 lat.
Filmografia Filmy fabularne {| class="wikitable" |- " ! Rok !! Tytuł !! Rola !! Reżyser |- |rowspan=2| 1978 || Tragedia Neptuna (Gray Lady Down) || Phillips || David Greene |- |Superman || Superman / Clark Kent / Kal-El || Richard Donner |- |1979 || Muppety jadą do Hollywood (The Muppets Go Hollywood) || w roli samego siebie || Stan Harris |- |rowspan=2| 1980 || Superman II || Superman / Clark Kent / Kal-El || Richard Lester, Richard Donner |- |Gdzieś w czasie (Somewhere in Time) || Richard Collier || Jeannot Szwarc |- |rowspan=2| 1982 || Śmiertelna pułapka (Deathtrap) || Clifford Anderson || Sidney Lumet |- |Monsignor || ks. John Flaherty || Frank Perry |- |1983 || Superman III || Superman / Zły Superman / Clark Kent / Kal-El || Richard Lester |- |1984 || Bostończycy (The Bostonians) || Basil Ransome || James Ivory |- |rowspan=2| 1985 || Lotnik (The Aviator) || Edgar Anscombe || George T. Miller |- |Anna Karenina (TV) || hrabia Wroński || Simon Langton |- |rowspan=2| 1987 || Superman IV (Superman IV: The Quest for Peace) || Superman / Clark Kent / Kal-El || Sidney J. Furie |- |Cwaniak (Street Smart) || Jonathan Fisher || Jerry Schatzberg |- |rowspan=2| 1988 || Za kamerą (Switching Channels) || Blaine Bingham || Ted Kotcheff |- |Wielka ucieczka 2: Nieopowiedziana historia (The Great Escape II: The Untold Story, TV) || major John Dodge || Paul Wendkos, Jud Taylor |- |rowspan=2| 1990 || Róża i szakal (The Rose and the Jackal, TV) || Allan Pinkerton || Jack Gold |- |Święto ziemi urodzinowe (Earthday Birthday, TV) || It Zwibble || Michael Sporn (głos) |- |rowspan=2| 1991 || Mroczna przemoc (Bump in the Night, TV) || Lawrence Muller || Karen Arthur |- |Śmiertelne sny (Death Dreams, TV) || George Westfield || Martin Donovan |- |rowspan=3| 1992 || Poza sceną (Noises Off...) || Frederick Dallas / Philip Brent || Peter Bogdanovich |- |Koszmar w biały dzień (Nightmare in the Daylight, TV) || Sean Farrell || Lou Antonio |- |Śmiertelne grzechy (Mortal Sins, TV) || ks. Thomas Cusack || Bradford May |- |rowspan=3| 1993 || Wilk morski (The Sea Wolf, TV) || Humphrey Van Weyden || Michael Anderson |- |Tożsamość Willa (Morning Glory, TV) || Will Parker || Steven Hilliard Stern |- |Okruchy dnia (The Remains of the Day) || kongresmen Jack Lewis || James Ivory |- |1994 || Miłosne wybory (Speechless) || Bob ‘Baghdad’ Freed || Ron Underwood |- |rowspan=5| 1995 || Poza podejrzeniem (Above Suspicion, TV) || Dempsey Cain || Steven Schachter |- |Wioska przeklętych (Village of the Damned) || dr Alan Chaffee || John Carpenter |- |Czarny Lis (Black Fox''', TV) || Alan Johnson || Steven Hilliard Stern |- |Czarny Lis: Dobry i zły (Black Fox: Good Men and Bad, TV) || Alan Johnson || Steven Hilliard Stern |- |Czarny Lis: Cena spokoju (Black Fox: The Price of Peace, TV) || Alan Johnson || Steven Hilliard Stern |- |rowspan=2| 1996 || Krok w kierunku do jutra (A Step Toward Tomorrow) || Denny Gabriel || Deborah Reinisch |- |Bez współczucia: Film o zdolnościach (Without Pity: A Film About Abilities, TV) || narrator || Michael Mierendorf |- |1997 || Przed zmierzchem (In the Gloaming, TV) ||align=center| - || Christopher Reeve |- |1998 || Okno na podwórze (Rear Window, TV) || Jason Kemp || Jeff Bleckner |- |2004 || Historia Brooke Ellison (The Brooke Ellison Story, TV) ||align=center| - || Christopher Reeve |- |rowspan=2| 2006 || I ty możesz zostać bohaterem (Everyone’s Hero) ||align=center| - || Christopher Reeve, Colin Brady, Dan St. Pierre |- | (wersja reżyserska) || Superman / Clark Kent / Kal-El || Richard Lester, Richard Donner |- | 2007 || Christopher Reeve: Hope in Motion || w roli samego siebie || Matthew Reeve
Seriale TV 1974: Great Performances – odc. Wrogowie (Enemies) jako oficer 1974–76: Miłość życia (Love of Life) jako Ben Harper 1975: Szeroke światowe misterium (Wide World Mystery) 1980: Muppet Show (The Muppet Show) gość programu 1981: Saturday Night Live w roli samego siebie 1983: Śpiąca królewna (Faerie Tale Theatre – odc. Sleeping Beauty) jako książę 1985: Saturday Night Live w roli samego siebie 1985: Saturday Night Live jako gospodarz 1991: Carol i spółka (Carol & Company) jako Bob 1992: Droga do Avonlea (Road to Avonlea) jako Robert Rutherford 1992: Opowieści z krypty (Tales from the Crypt – odc. What’s Cookin') jako Fred 1993: Frasier jako Leonard (głos) 1994: Nieprzyjemny świat Penna i Tellera (The Unpleasant World of Penn & Teller) 2003: Tajemnice Smallville (Smallville) jako dr Virgil Swann 2003: Kancelaria adwokacka (The Practice) jako Kevin Healy 2004: Tajemnice Smallville (Smallville'') jako dr Virgil Swann
Nagrody Rok Nagroda Kategoria Tytuł 1979 Nagroda BAFTA Najbardziej obiecujący debiut aktorski w głównej roli Superman (1978) 1981 Fantafestival Najlepszy aktor Gdzieś w czasie (1980) 1996 Young Artist Award Nagroda Jackiego Coogana – 1997 Nagroda Emmy Wybitny serial informacyjny lub program specjalny Bez litości: film o zdolnościach (1996) 1998 Nagroda Grammy Najlepszy album słowny mówiony Still Me (1998) Nagroda Gildii Aktorów Ekranowych Wybitny występ aktora w filmie telewizyjnym lub miniserialu Okno na podwórze (1998) 2004 Nagroda im. Juliusza Verne’a Nagroda za osiągnięcia –
Przypisy
Publikacje
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Absolwenci Juilliard School Kategoria:Amerykanie pochodzenia brytyjskiego Kategoria:Amerykanie pochodzenia walijskiego Kategoria:Amerykańscy aktorzy dubbingowi Kategoria:Amerykańscy aktorzy filmowi Kategoria:Amerykańscy aktorzy głosowi Kategoria:Amerykańscy aktorzy teatralni Kategoria:Amerykańscy aktorzy telewizyjni