Roger Martin du Gard (ur. 23 marca 1881 w Neuilly-sur-Seine, zm. 22 sierpnia 1958 w Paryżu) – pisarz francuski, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury za rok 1937. Zasłynął głównie cyklem powieściowym Rodzina Thibault (1922–1940). Z wykształcenia był archiwistą-paleografem, zainteresowanym wieloma dziedzinami wiedzy.
Dzieła (wybór) Stawanie się Jean Barois (1913) Testament ojca Leleu (1920) Rodzina Thibault: Szary zeszyt (1922, Le cahier gris) Rodzina Thibault: Pokuta (1922, Le pénitencier) Rodzina Thibault: Piękny czas (1923) Rodzina Thibault: Dzień przyjęć doktora Thibault (1928) Rodzina Thibault: Śmierć Ojca" (1929) Rodzina Thibault: Lato 1914 (1936) Rodzina Thibault: Epilog (1940) Zwierzenie afrykańskie (1931) Milczek (1932) Stara Francja (1933) Wspomnienia pułkownika Maumorta (wydanie 1983)
Przypisy
Kategoria:Nobliści – literatura Kategoria:Francuscy prozaicy XX wieku Kategoria:Absolwenci École nationale des chartes Kategoria:Ludzie urodzeni w Neuilly-sur-Seine Kategoria:Urodzeni w 1881 Kategoria:Zmarli w 1958