thumb|Moneta z VI wieku p.n.e. wykonana z elektrum Elektrum, elektron – minerał z grupy pierwiastków rodzimych będący stopem złota i srebra (ponad 20%), z niewielką ilością miedzi oraz żelaza. Także otrzymywany sztucznie stop złota i srebra.
Nazwa wywodzi się od bladożółtej barwy przypominającej bursztyn (, ‘bursztyn’).
Właściwości Układ krystalograficzny: regularny ściennie centrowany. Twardość: 2,5 w skali Mohsa. Rysa: bladozłocista i połyskująca. Barwa: srebrzystobiała lub jasnożółta. Przełam: haczykowaty. Połysk: metaliczny.
Minerał bardzo rzadki. Występuje w skupieniach zbitych oraz nieforemnych.
Złoto rodzime zawiera od 2 do 20% srebra, z tego powodu jest jaśniejsze. Złoto bogate w domieszkę srebra (ok. 20%) już przez Pliniusza było zwane elektrum.
Występowanie Elektrum występuje w niektórych złożach hydrotermalnych.
Miejsca występowania: Rosja – Ałtaj, Ural; Rumunia – Siedmiogród (Roșia Montană).
W Polsce śladowe ilości tego minerału stwierdzono w obrębie dolnośląskich, cechsztyńskich łupków miedzionośnych.
Zastosowanie pierwsze w historii ludzkości monety wykonywano z elektrum jest rudą złota interesujący dla naukowców, jubilerów i kolekcjonerów.
Przypisy
Kategoria:Kruszce i rudy Kategoria:Złoto Kategoria:Srebro Kategoria:Stopy naturalne