Spółgłoska szczelinowa dziąsłowo-podniebienna bezdźwięczna – rodzaj dźwięku spółgłoskowego występujący w językach naturalnych. W międzynarodowej transkrypcji fonetycznej IPA oznaczana jest symbolem: [].
Artykulacja W czasie artykulacji podstawowego wariantu []: modulowany jest prąd powietrza wydychanego z płuc, czyli jest to spółgłoska płucna egresywna, tylna część podniebienia miękkiego zamyka dostęp do jamy nosowej, powietrze uchodzi przez jamę ustną (spółgłoska ustna), prąd powietrza w jamie ustnej przepływa ponad całym językiem lub przynajmniej uchodzi wzdłuż środkowej linii języka (spółgłoska środkowa), następuje wysklepienie języka w kierunku przedniej części podniebienia przy jednoczesnym kontakcie czubka języka z dziąsłami – jest to spółgłoska przedniopodniebienna, wiązadła głosowe nie drgają, spółgłoska ta jest bezdźwięczna.
Terminologia Spółgłoskę [] zaliczamy do spółgłosek syczących, czyli sybilantów.
Przykłady w języku polskim: siad [] w języku rosyjskim: вещь [], „rzecz” w języku koreańskim: 시장 [], „głód” w języku mandaryńskim: 小 / xiǎo [], „mały”
szczelinowa dziąsłowo-podniebienna bezdźwięczna