XVI Zimowe Igrzyska Olimpijskie odbyły się we francuskiej miejscowości Albertville w 1992 roku. Startowało 1801 zawodników (488 kobiet) z 64 krajów. Po raz pierwszy wystartowali reprezentanci 12 państw: Algierii, Bermudów, Brazylii, Chorwacji, Estonii, Hondurasu, Litwy, Łotwy, Republiki Irlandii, Słowenii i Suazi.

Wybór gospodarza Do organizacji zimowych igrzysk olimpijskich w 1992 roku kandydowało siedem miast: Albertville, Anchorage, Berchtesgaden, Cortina d’Ampezzo, Falun, Lillehammer oraz Sofia. W październiku 1986 roku w Lozannie, Międzynarodowy Komitet Olimpijski wybrał z tego grona miasto organizatora Igrzysk Zimowych Olimpijskich.

+ Wyniki głosowania na gospodarza Zimowych Igrzysk Olimpijskich 1992 Miasto Państwo Runda 1 Runda 2 Runda 3 Runda 4 Dogrywka 5 Runda 6 Albertville 19 26 29 42 – 51 Sofia 25 25 28 24 – 25 Falun 10 11 11 11 41 9 Lillehammer 10 11 9 11 40 – Cortina d’Ampezzo 7 6 7 – – – Anchorage 7 5 – – – – Berchtesgaden 6 – – – – –

Ostatecznie gospodarza wyłoniono 17 października 1986 roku, podczas 91. sesji Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego w Lozannie. W szóstej turze głosowania, z liczbą 51 głosów, zwyciężyło francuskie Albertville. W sukces Albertville nie wierzyło wielu analityków i ekspertów. Wszystko dlatego, iż Francuzi postanowili rozłożyć igrzyska na przestrzeni 1040 kilometrów kwadratowych. MKOl uwierzył jednak w obietnice szefów komitetu organizacyjnego – Michela Barniera i słynnego alpejczyka Jeana-Calude'a Killy'ego – iż impreza zachowa spójny charakter. Rzeczywistość okazała się jednak inna. Zaledwie 18 konkurencji rozegrano w głównym mieście ZIO, zaś pozostałe zostały rozsiane po Courchevel, La Plagne, Les Arcs, Les Menuires, Les Saisies, Meribel, Pralognan-la-Vanoise, Tignes i Val d'Isere. Skończyło się na horrorze logistycznym, przede wszystkim dla kibiców i dziennikarzy, muszących pokonywać znaczne odległości z jednej olimpijskiej areny na drugą. Głos zabierali także ekolodzy, którzy sprzeciwiali się decyzji francuskiego rządu o zniesieniu programu ochrony lasów w celu zbudowania toru bobslejowego i tras narciarskich. Prawdziwym problemem były jednak przemiany polityczne w Europie. Gospodarze nie byli przygotowani na przyjazd kilkunastu dodatkowych reprezentacji. Dość powiedzieć, iż miasto Brides-les-Baines, gdzie wybudowano wioskę olimpijską, miało 10 milionów dolarów deficytu i wisiało nad nim widmo bankructwa. Problem został rozwiązany w następujący sposób – państwa byłego Związku Radzieckiego (z wyłączeniem Litwy, Łotwy i Estonii), przysłały na igrzyska wspólną reprezentację, pod nazwą Wspólnoty Niepodległych Państw. Ich przyjazd na imprezę został opłacony przez głównych sponsorów MKOl.Uroczysta ceremonia otwarcia XVI Zimowych Igrzysk Olimpijskich miała miejsce 8 lutego 1992 roku na Theatre des Ceremonies w Albertville. Do regionu Savoie we Francji przybyło 1801 sportowców z 64 państw. Po ośmiu latach przerwy do rywalizacji powrócił Senegal, po pięćdziesięciu sześciu – Łotwa, zaś po sześćdziesięciu czterech - Litwa. Ponownie witano także reprezentację zjednoczonych Niemiec, a w miejsce ZSRR pojawiła się drużyna Wspólnoty Niepodległych Państw. Na zimowych igrzyskach zadebiutowały z kolei zespoły Algierii, Bermudów, Brazylii, Chorwacji, Estonii, Hondurasu, Irlandii, Słowenii i Suazi. W porównaniu z zawodami w Calgary, do Albertville nie przybyły ekipy Fidżi, Guamu, Gwatemali, Meksyku i Portugalii. We Francji pojawiła się także 53-osobowa reprezentacja Polski, której chorążym po raz drugi został hokeista, Henryk Gruth. Europejska Wspólnota Gospodarcza, znana obecnie jako Unia Europejska, proponowała komitetowi organizacyjnemu 12 milionów dolarów, w zamian za umożliwienie otwarcia igrzysk Jacques'owi Delors, przewodniczącemu Komisji Europejskiej. Francuzi jednak byli nieugięci i imprezę w Albertville otworzył ich prezydent, François Mitterrand. Ogień olimpijski na stadion wprowadził Michel Platini. Znakomity francuski piłkarz przekazał jednak na samym końcu pochodnię towarzyszącemu mu ośmiolatkowi. I to właśnie Francois-Cyrille Grange zapalił olimpijski znicz.

Dyscypliny olimpijskie

Dyscypliny pokazowe Curling Narciarstwo szybkie

Państwa uczestniczące thumb|center|600px|Medale zdobyte przez państwa uczestniczące w XVI Zimowych Igrzyskach Olimpijskich

Kalendarz W poniższym kalendarzu zaprezentowano dni, w których rozdane zostały medale w danej konkurencji (żółty kolor), rozegrane zostały eliminacje (niebieski kolor), rozegrana została gala łyżwiarzy figurowych (jasnożółty), ceremonia otwarcia (zielony) i zamknięcia igrzysk (czerwony)

Luty 1992 8So 9Ni 10Pn 11Wt 12Śr 13Cz 14Pt 15So 16Nd 17Pn 18Wt 19Śr 20Cz 21Pt 22So 23Nd Złote medale 20px Biathlon ● ● ● ● ● ● 6 20px Biegi narciarskie ● ● ●● ●● ● ● ● ● 10 20px Bobsleje ● ● 2 20px Hokej na lodzie ● 1 20px Kombinacja norweska ● ● 2 20px Łyżwiarstwo figurowe ● ● ● ● 4 20px Łyżwiarstwo szybkie ● ● ● ● ● ● ● ● ● ● 10 20px Narciarstwo alpejskie ● ● ● ● ● ● ● ● ● ● 10 20px Narciarstwo dowolne ●● 2 20px Saneczkarstwo ● ● ● 3 20px Short track ●● ●● 4 20px Skoki narciarskie ● ● ● 3 Złote medale 4 3 3 3 6 4 5 4 5 4 3 5 4 2 2 57 Ceremonie ● ●

Klasyfikacja medalowa

Klasyfikacja medalowa według państw 50px   państwo ogółem   złote   srebrne brązowe 1. 26 10 10 6 2. Wspólna reprezentacja 23 9 6 8 3. 20 9 6 5 4. 21 6 7 8 5. 11 5 4 2 6. 14 4 6 4 7. 9 3 5 1 8. 7 3 1 3 9. 8 2 3 2 10. 4 2 1 1

Osiągnięcia reprezentacji Polski

Osiągnięcia reprezentacji Polski dyscyplina konkurencja reprezentant miejsce kombinacja norweska Stanisław Ustupski 8. biathlon 4x7,5 km sztafeta męska 9.

Bibliografia