XXI Zimowe Igrzyska Olimpijskie odbyły się w kanadyjskim mieście Vancouver w dniach 12–28 lutego 2010 roku. Zawody, oprócz Vancouver, przeprowadzono również w Whistler oraz w Richmond.

Były to trzecie igrzyska olimpijskie, które rozegrano w Kanadzie. W 1976 roku organizatorem letnich igrzysk olimpijskich był Montreal, a w 1988 roku zimowe igrzyska olimpijskie organizowało Calgary. Równocześnie były to szóste zimowe igrzyska olimpijskie, które przeprowadzono w Ameryce Północnej. Ostatni raz przed igrzyskami w Vancouver takie wydarzenie w tej części świata odbyło się w 2002 roku, kiedy to organizatorem zimowych igrzysk olimpijskich było Salt Lake City.

Miasto zostało wybrane gospodarzem igrzysk, dzięki zwycięstwu w głosowaniu na organizację igrzysk podczas 115. sesji Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego w Pradze 2 lipca 2003 roku.

Koszty zorganizowania zimowych igrzysk olimpijskich w 2010 roku przekroczyły 6 miliardów dolarów, podczas gdy koszty planowane w 2004 roku wynosiły 1,354 miliarda dolarów. Organizatorem XXI Zimowych Igrzysk Olimpijskich był VANOC (ang.Vancouver Organizing Committee for the 2010 Olympic and Paralympic Winter Games).

Wybór gospodarza Do organizacji zimowych igrzysk olimpijskich w 2010 roku kandydowało osiem miast: Andora, Berno, Harbin, Jaca, Pjongczang, Salzburg, Sarajewo oraz Vancouver. W lipcu 2002 roku Międzynarodowy Komitet Olimpijski wybrał z tego grona cztery miasta (Berno, Pjongczang, Salzburg i Vancouver), które zostały oficjalnymi kandydatami do organizacji igrzysk. Kilka miesięcy przed finałowym głosowaniem z grona oficjalnych kandydatów wycofało się Berno.

Wyniki głosowania na gospodarza XXI Zimowych Igrzysk Olimpijskich Miasto Państwo Runda 1 Runda 2 Vancouver 40 56 Pjongczang 51 53 Salzburg 16 – Ostatecznie gospodarza wyłoniono 2 lipca 2003 roku, podczas 115. sesji Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego w Pradze. W pierwszej turze głosowania, z liczbą 51 głosów, zwyciężyło południowokoreańskie Pjongczang. Do drugiej tury zakwalifikowało się także kanadyjskie Vancouver (40 głosów). Z rywalizacji odpadł natomiast austriacki Salzburg, który otrzymał 16 głosów. W drugiej, ostatniej turze, przy stosunku głosów 56:53, zwycięzcą zostało Vancouver, które pokonało Pjongczang.

Sponsorzy Oficjalni sponsorzy XXI Zimowych Igrzysk Olimpijskich zostali podzieleni na 4 grupy: sponsorów międzynarodowych, sponsorów krajowych, oficjalnych partnerów i oficjalnych dostawców. Międzynarodowymi sponsorami zostało 9 firm: Coca-Cola, Acer, Atos Origin, General Electric, McDonald’s, Omega, Panasonic, Samsung i Visa. Początkowo w gronie tym znajdowały się także General Motors i Nortel, jednak z powodu kłopotów finansowych zrezygnowały one ze sponsorowania zawodów. Każdy z międzynarodowych sponsorów XXI Zimowych Igrzysk Olimpijskich zapłacił za możliwość sponsoringu minimum 100 milionów dolarów amerykańskich. Ponadto w gronie sponsorów krajowych znalazło się 6 firm, w grupie oficjalnych partnerów 10 firm, a w gronie oficjalnych dostawców 40 firm.

Rozgrywane dyscypliny Uczestnicy zimowych igrzysk w Vancouver w 2010 roku rywalizowali w 86 konkurencjach w 15 dyscyplinach sportowych. Po raz pierwszy w historii na igrzyskach rozegrano konkurencje skicrossu kobiet i mężczyzn. Były to jedyne konkurencje debiutujące na igrzyskach, gdyż Międzynarodowy Komitet Olimpijski nie zgodził się na włączenie do programu zawodów skoków narciarskich kobiet, jazdy drużynowej w narciarstwie alpejskim, zawodów indywidualnych w curlingu i sztafety saneczkarskiej.

Hasło Z rozżarzonymi sercami (ang. With Glowing Hearts; fra. Avec des coeurs éclatants)

Państwa biorące udział w XXI Zimowych Igrzyskach Olimpijskich

thumb|center|Państwa uczestniczące w XXI Zimowych Igrzyskach Olimpijskich Na XXI Zimowych Igrzyskach Olimpijskich wystartowała, największa w historii zimowych igrzysk olimpijskich, liczba 82. reprezentacji narodowych. Najliczniej reprezentowanym kontynentem była Europa (42 kraje), a najmniej Oceania (2 państwa). Na zimowych igrzyskach zadebiutowali przedstawiciele 7 państw: Czarnogóry, Ghany, Kajmanów, Kolumbii, Pakistanu, Serbii i Peru. Najliczniej reprezentowanymi państwami były Stany Zjednoczone (216 zawodników i zawodniczek), Kanada (206) i Rosja (187). W porównaniu z poprzednimi igrzyskami, w Vancouver zabrakło przedstawicieli Kenii, Kostaryki, Luksemburga, Madagaskaru, Tajlandii, Wysp Dziewiczych Stanów Zjednoczonych oraz Wenezueli.

Symbole igrzysk

Logo Oficjalne logo zimowych igrzysk olimpijskich w Vancouver nosi nazwę Ilanaaq, co w języku Inuitów oznacza przyjaciela. Logo oparte jest na Inuksuku – rzeźbie Inuitów. Przedstawia bryły w kształtach i kolorach mających nawiązywać do poszczególnych regionów Kanady. Niebieski i zielony kolor mają symbolizować regiony przybrzeżne, wyspy i kanadyjskie lasy, czerwony kolor oznacza klonowy liść, a pomarańczowy symbolizuje wschody słońca. Odsłonięcie logo miało miejsce w kwietniu 2005 roku, a jego projektantami była dwójka kanadyjskich artystów – Elena Rivera MacGregor i Gonzalo Alatorre.

Maskotka

Maskotki igrzysk zostały zademonstrowane 27 listopada 2007 roku. Przedstawiają istoty, jakie według wierzeń pierwotnych mieszkańców Kanady zasiedlały ich ziemie. Oficjalne maskotki zimowych igrzysk i igrzysk paraolimpijskich to Miga, Quatchi oraz Sumi. Z kolei świstak Mukmuk jest maskotką nieoficjalną, towarzyszącą pozostałej trójce.

Przebieg zawodów Zawody rozegrano w dniach 12-28 lutego 2010. 12 lutego odbyły się jedynie kwalifikacje do konkursu skoków narciarskich na skoczni normalnej oraz ceremonia otwarcia, w pozostałych dniach walczono już bezpośrednio o medale.

Kalendarz W poniższym kalendarzu zaprezentowano dni, w których rozdane zostały medale w danej konkurencji (żółty kolor), rozegrane zostały eliminacje (niebieski kolor), rozegrana została gala łyżwiarzy figurowych (jasnożółty), ceremonia otwarcia (zielony) i zamknięcia igrzysk (czerwony).

Luty 201012P13S14N15P16W17Ś18C19P20S21N22P23W24Ś25C26P27S28NZłote medale Biathlon ●● ●● ●● ●● ● ● 10 Biegi narciarskie ●● ●● ●● ●● ●● ●●12 Bobsleje ● ● ● 3 Curling ●● 2 Hokej na lodzie ● ●2 Kombinacja norweska ● ● ● 3 Łyżwiarstwo figurowe ● ● ● ● 4 Łyżwiarstwo szybkie ●●●●●● ●● ●● ●● 12 Narciarstwo alpejskie ● ●●●●● ●● ●● 10 Narciarstwo dowolne ●● ● ●●● 6 Saneczkarstwo ● ●● 3 Short track ● ● ●● ● ●●● 8 Skeleton ●● 2 Skoki narciarskie ● ● ● 3 Snowboarding ●●●● ●● 6 Złote medale 6 6 5 6 7 5 4 6 6 4 4 6 5 7 7 2 86 Ceremonie ● ● Luty 12P13S14N15P16W17Ś18C19P20S21N22P23W24Ś25C26P27S28N

 ● Ceremonia otwarcia   Rozgrywane dyscypliny  ● Finały    gala  ● Ceremonia zamknięcia

Ceremonia otwarcia

Biathlon

thumb|Bieg pościgowy mężczyzn Konkurencje biathlonowe na zimowych igrzyskach olimpijskich w Vancouver były rozgrywane w dniach 13–26 lutego w Whistler Olympic Park. Biathloniści rywalizowali w dziesięciu startach, po pięć wśród kobiet i mężczyzn. Kwoty startowe zostały przyznane według miejsc zajmowanych przez dane państwa w aktualnej klasyfikacji Pucharu Narodów. Reprezentacje z miejsc 1 – 5 mogły zgłosić na igrzyska sześciu zawodników, z miejsc 6 – 20 pięciu, zaś federacje, których zawodnicy zajmowali miejsca poniżej dwudziestego mogły wysłać tylko jednego sportowca. W poszczególnych konkurencjach reprezentacja mogła wystawić maksymalnie czterech zawodników.

left|thumb|Medaliści biegu masowego mężczyzn Pierwszą konkurencją biathlonową na zimowych igrzyskach olimpijskich w Vancouver był sprint kobiet. W zawodach triumfowała Rosjanka startująca w barwach Słowacji Anastasija Kuźmina, która wyprzedziła Magdalenę Neuner z Niemiec oraz Francuzkę Marie Dorin. Dzień później w sprincie rywalizowali mężczyźni. Złoty medal wywalczył Vincent Jay z Francji. Kolejne miejsca na podium zajęli Norweg Emil Hegle Svendsen oraz Chorwat Jakov Fak. Dwa dni później odbyły się biegi pościgowe. Wśród kobiet, nastąpiła zamiana miejsc na pierwszych dwóch lokatach – złoty medal zdobyła Neuner, zaś srebro Kuźmina. Brązowy medal podobnie jak w sprincie wywalczyła Francuzka, tym razem Marie-Laure Brunet. W rywalizacji mężczyzn najlepszy okazał się Szwed Björn Ferry, który wyprzedził Austriaka Christopha Sumanna oraz złotego medalistę ze sprintu Jaya. 18 lutego biathloniści rywalizowali w najstarszej, a zarazem najbardziej meczącej konkurencji – biegu indywidualnym. Złote medale, zarówno wśród panów jak i kobiet, wywalczyli reprezentanci Norwegii, odpowiednio Emil Hegle Svendsen oraz Tora Berger. Svendsen na mecie okazał się lepszy od Białorusina Siergieja Nowikowa oraz innego Norwega Ole Einara Bjørndalena, którzy zajęli ex aequo drugie miejsce. Srebrny medal wśród pań wywalczyła reprezentująca Kazachstan Jelena Chrustalowa zaś brązowy Darja Domraczewa z Białorusi. Ostatnią konkurencją biathlonową, indywidualną był bieg masowy. Swój drugi złoty medal zdobyła Neuner, która pokonała Olgę Zajcewą z Rosji oraz pochodzącą z Korei Południowej, a reprezentującą Niemcy Simone Hauswald. W rywalizacji mężczyzn najlepszy okazał się Rosjanin Jewgienij Ustiugow. Drugie miejsce zajął Francuz Martin Fourcade, a trzecie Słowak Pavol Hurajt. Dwa dni później rozegrano bieg sztafetowy kobiet. Złoty medal obroniły zwyciężczynie z Turynu – drużyna Rosji. Drugie miejsce zajęły Francuzki, a trzecie Niemki. Uwieńczeniem biathlonowych zmagań był bieg sztafetowy mężczyzn, który wygrali Norwegowie, wyprzedzając na mecie Austriaków oraz Francuzów.

Biegi narciarskie

thumb|Marit Bjørgen podczas zawodów Podczas zawodów w biegach narciarskich na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2010 rozegrano 8 konkurencji indywidualnych i 4 drużynowe. Odbyły się one w dniach 15-28 lutego w Whistler Olympic Park.

W zawodach mogło wziąć udział maksymalnie 310 osób. Każdy narodowy komitet olimpijski mógł zgłosić nie więcej niż 20 zawodników, z czego maksymalnie 12 kobiet i 12 mężczyzn. W jednej konkurencji mogło wystartować nie więcej niż 4 zawodników z jednego kraju.

Najwięcej medali (9) zdobyli reprezentanci Norwegii (5 złotych, 2 srebrne, 2 brązowe). 7 krążków trafiło do przedstawicieli Szwecji (3 złote, 2 srebrne, 2 brązowe), a 5 do Niemiec (1 złoty, 4 srebrne). Indywidualnie najwięcej medali (5) zdobyła Norweżka Marit Bjørgen (3 złote, 1 srebrny i 1 brązowy), która wygrała klasyfikację multimedalistów XXI Zimowych Igrzysk Olimpijskich. Trzecie miejsce w tej klasyfikacji zajął Norweg Petter Northug (2 złote, 1 srebrny, 1 brązowy). Po 3 krążki trafiły do Polki Justyny Kowalczyk (1 złoty, 1 srebrny i 1 brązowy) oraz Szweda Johana Olssona. Ponadto dwukrotnym mistrzem olimpijskim został Szwed Marcus Hellner.

Bobsleje

thumb|Zawody dwójek mężczyzn Podczas trwania Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2010 rozegrano 3 konkurencje bobslejowe: dwójki kobiet oraz dwójki i czwórki mężczyzn. W zawodach mogło wystartować maksymalnie 170 osób, w tym 130 mężczyzn i 40 kobiet.

left|thumb|Zwycięska amerykańska czwórka mężczyzn ze złotymi medalami Kryterium kwalifikacyjnym dla zawodników była pozycja pilota załogi w pierwszej „50” (u kobiet w pierwszej „40”) na liście rankingowej FIBT za sezon 2009/10. Na liczbę punktów na liście rankingowej składały się wyniki z zawodów Pucharu Świata, Pucharu Interkontynentalnego, Pucharu Ameryki oraz Pucharu Europy w bobslejach. Dodatkowo zawodnik w ciągu sezonów 2008/09 i 2009/10 musiał wystartować i ukończyć zawody przynajmniej pięciokrotnie, na trzech różnych torach. Ostateczne kwoty startowe dla poszczególnych państw Międzynarodowa Federacja Bobslejów i Toboganingu ogłosiła 26 stycznia 2010 roku.

Najwięcej medali (3) zdobyli reprezentanci Niemiec (1 złoty, 2 srebrne). 3 medale zdobyli także przedstawiciele Kanady (1 złoty, 1 srebrny, 1 brązowy). Ponadto dwa medale zdobyli Amerykanie, a jeden Rosjanie. Po dwa medale w tej samej konkurencji zdobyły załogi Niemiec (złoto i srebro w rywalizacji dwójek mężczyzn) oraz Kanady (złoto i srebro w rywalizacji dwójek kobiet). Ponadto tytuł mistrzowski w konkurencji czwórek mężczyzn zdobyła załoga amerykańska.

Curling

thumb|Zawody kobiet w dniu 23 lutego