Spółgłoska zwarta miękkopodniebienna dźwięczna – rodzaj dźwięku spółgłoskowego występujący w językach naturalnych, oznaczany w międzynarodowej transkrypcji fonetycznej IPA symbolem [].
Artykulacja Opis W czasie artykulacji tej spółgoski: modulowany jest strumień powietrza wydychany z płuc, czyli jest to spółgłoska płucna egresywna tylna część podniebienia miękkiego zamyka dostęp do jamy nosowej, jest to spółgłoska ustna prąd powietrza w jamie ustnej uchodzi wzdłuż środkowej linii języka – spółgłoska środkowa tylna część języka dotyka podniebienia miękkiego – jest to spółgłoska miękkopodniebienna dochodzi do całkowitego zablokowania przepływu powietrza przez jamę ustną i nosową, a następnie do przerwania utworzonej blokady i wybuchu (plozji) – jest to spółgłoska zwarta wiązadła głosowe periodycznie drgają, spółgłoska ta jest dźwięczna
Warianty Opisanej powyżej artykulacji może towarzyszyć dodatkowo: wzniesienie środkowej części grzbietu języka w stronę podniebienia twardego, jest to wtedy spółgłoska zmiękczona (spalatalizowana): [] przewężenie w gardle, jest to wtedy spółgłoska faryngalizowana: [] zaokrąglenie warg, jest to wtedy spółgłoska labializowana: []
Spółgłoska może być wymówiona: z rozwarciem bez plozji, jest to wtedy spółgłoska bez plozji: []. * tylko częściowo dźwięcznie, jest to wtedy spółgłoska ubezdźwięczniona: [] dysząco dźwięcznie (ang. breathy voice), jest to wtedy spółgłoska przydechowa (dźwięczna): []
Przykłady w języku polskim: gęsty [] w języku francuskim: gain [] „zarobki” w języku niemieckim: Lüge [] „kłamstwo” w języku japońskim: ガン (gan) [] „rak” w języku portugalskim: língua [] „język” w języku rosyjskim: голова [] „głowa” w języku włoskim: fegato [] „wątroba”
zwarta miękkopodniebienna dźwięczna