280px|thumb|Herb Nałęcz założyciela ordynacji, i herb tejże na ścianie ratusza w Obrzycku, ufundowany z okazji jej powołania Ordynacja Obrzycka Raczyńskich – ordynacja rodowa na dobrach w okolicach Obrzycka założona w 1825 przez hrabiego Atanazego Raczyńskiego. Obejmowała nieco ponad 10 000 ha., a jej siedzibą był pałac w Gaju Małym. Ordynaci byli także na mocy posiadania ordynacji członkami Pruskiej Izby Panów. Po 1920 roku państwo polskie rozparcelowało w wyniku reformy rolnej ponad 1000 ha, a kolejne 264 wyłączono na posag córki ordynata. Ordynacja istniała formalnie do 1945 roku, gdy zlikwidowała ją reforma rolna.
Sprawa sukcesji ordynacji Według pierwotnego statutu dziedzicami ordynacji mieli być w pierwszej kolejności męscy potomkowie hrabiego Atanazego, następnie potomkowie męscy jego brata Edwarda Raczyńskiego (1786–1845), a trzeciej kolejności przedstawiciele linii Kurlandzkiej i ewangelickiej. Jednak perypetie matrymonialne hrabiego Rogera Maurycego Raczyńskiego (1820–1864) i jego potomstwa na tyle zirytowały I ordynata na Obrzycku, że ten formalnie wydziedziczył bratanka i jego potomstwo, a ordynację przekazał swojemu kuzynowi z linii kurlandzkiej Zygmuntowi. Na takie rozwiązanie przystał cesarz Wilhelm II Hohenzollern, który nowemu ordynatowi nadał w 1905 roku dziedziczny tytuł hrabiego.
Kolejni ordynacji na Obrzycku, choć byli wyznania ewangelickiego, a ponadto uważali się za Niemców, utrzymywali wzorowe stosunki z okoliczna polską ludnością i polskim ziemiaństwem.
Ordynaci Atanazy Raczyński (1788–1874), założyciel i I ordynat na Obrzycku Karol Raczyński (1817–1899), syn poprzedniego, II ordynat na Obrzycku Zygmunt Raczyński (1861–1937), daleki kuzyn, III ordynat na Obrzycku Zygmunt Raczyński (1901–1980), syn poprzedniego, IV ordynat na Obrzycku
Bibliografia Alina Hinc: Raczyńscy, jakich nie znacie. IH UAM Dokumenty Atanazego Raczyńskiego – ordynacja w Obrzycku
Kategoria:Ordynacje rodowe