Józef Bolesław Rożniecki vel Różniecki (ur. w Kijowie, zm. 2 sierpnia 1944 w Warszawie) – doktor praw, uczestnik walk o niepodległość w czasie I i II wojny światowej oraz wojny z bolszewikami, major dyplomowany piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Syn Leona i Anny ze Skoczylasów. Kształcił się w C. K. Gimnazjum w Złoczowie od 1905 do 1913. Ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie, uzyskując tamże w roku 1924 doktorat. Należał do Drużyn Strzeleckich.

Podczas I wojny światowej, od sierpnia 1914 służył w I Brygadzie Legionów Polskich. Był oficerem 3 pułku piechoty i 6 pułku piechoty. W 1917, po kryzysie przysięgowym wcielony został do Armii Austro-Węgier. Za postawę wykazaną podczas walk, 17 maja 1922 otrzymał order wojskowy „Virtuti Militari" V klasy, a we wniosku o jego nadanie, czytamy m.in.:

W 1918 przyjęty został do Wojska Polskiego. 2 stycznia 1920 rozpoczął studia w Wojennej Szkole Sztabu Generalnego. W połowie kwietnia 1920 skierowany został na front celem odbycia praktyki sztabowej. W okresie od stycznia do września 1921 kontynuował naukę w WSWoj. Po ukończeniu nauki otrzymał tytuł oficera Sztabu Generalnego i przydział do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr VI we LwowieDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 38 z dnia 08.10.1921 r., s. 1434–1435.. Z dniem 15 października 1924 przeniesiony został z Inspektoratu Armii Nr V do 40 pułku piechoty we Lwowie na stanowisko dowódcy I batalionu.

Od 31 maja 1926 roku pełnił funkcję szefa Oddziału Wyszkolenia Dowództwa Okręgu Korpusu Nr V w Krakowie. W październiku 1927 przeniesiony został do kadry oficerów piechoty z równoczesnym przydziałem do dyspozycji ministra spraw wewnętrznych na okres 6 miesięcyDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 25 z dnia 31.10.1927 r.. Z dniem 30 listopada 1928 przeniesiony został do rezerwyDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 3 z dnia 29.01.1929 r.. W 1934 pozostawał na ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Lublin Miasto, jako major rezerwy z 1 lokatą na liście starszeństwa oficerów rezerwy piechoty i przydziałem mobilizacyjnym do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr II.

Rozpoczął pracę w administracji publicznej. Minister spraw wewnętrznych mianował go naczelnikiem wydziału w Urzędzie Wojewódzkim Warszawskim. Z dniem 30 lipca 1929 został wicewojewodą łódzkim, a od 22 marca 1931 do 30 stycznia 1933 zajmował stanowisko wojewody lwowskiego. Ze Lwowa został przeniesiony do Lublina, gdzie był wojewodą lubelskim od 31 stycznia 1933 do 8 września 1937.

We wrześniu 1939 roku został członkiem Komitetu Obywatelskiego przy dowódcy Armii „Warszawa”. Następnie był żołnierzem Związku Walki Zbrojnej – Armii Krajowej.

Ranny w czasie powstania warszawskiego, zmarł drugiego dnia powstania w Warszawie. Pochowany został na ul. Mianowskiego 10; ekshumowany 10 kwietnia 1945 na skwer kościoła św. Jakuba; powtórnie ekshumowany 8 stycznia 1947 na Cmentarz Powstańców Warszawy (kwatera 64).

Był żonaty i miał dwie córki: Danutę (ur. 14 kwietnia 1926) i Ewę (25 września 1928).

Awanse chorąży – 11 listopada 1915 podporucznik – 1 lipca 1916 porucznik kapitan major – ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923 (w 1928 r. zajmował 38 lokatę)

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 6343 – 17 maja 1922 Krzyż Niepodległości – 17 marca 1932 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości” Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski – 27 listopada 1929M.P. z 1929 r. nr 276, poz. 638 „za zasługi na polu pracy niepodległościowej i państwowej”. Krzyż Walecznych (czterokrotnie: po raz 1, 2 i 3 w 1922)Rozporządzenie Kierownika MSWojsk. L. 4597/22 (Dziennik Personalny z 1922 r. Nr 9, s. 315).

Przypisy

Bibliografia Lista starszeństwa oficerów Legionów Polskich w dniu oddania Legionów Polskich Wojsku Polskiemu (12 kwietnia 1917), Warszawa 1917, s. 18.

Rocznik Oficerski 1924, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Oddział V Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, Warszawa 1924, s. 224, 348. Rocznik Oficerski 1928, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Warszawa 1928, s. 120, 171. Rocznik Oficerski Rezerw 1934, Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych, Warszawa 1934, L.dz. 250/mob. 34, s. 7, 862. „Kto był kim w II Rzeczypospolitej”, pod red. prof. Jacka. M. Majchrowskiego, Warszawa 1994, wyd I.

Kategoria:Absolwenci Wydziału Prawa Uniwersytetu Lwowskiego Kategoria:Członkowie Komitetu Obywatelskiego (1939) Kategoria:Członkowie Polskich Drużyn Strzeleckich Kategoria:Członkowie Związku Walki Zbrojnej Kategoria:Dowódcy batalionów 40 Pułku Piechoty Dzieci Lwowskich Kategoria:Ludzie urodzeni w Kijowie Kategoria:Ludzie związani ze Złoczowem Kategoria:Majorowie piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (czterokrotnie) Kategoria:Oficerowie Armii Krajowej Kategoria:Oficerowie dyplomowani II Rzeczypospolitej Kategoria:Oficerowie piechoty Legionów Polskich 1914–1918 Kategoria:Polegli w powstaniu warszawskim Kategoria:Polscy prawnicy Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urzędnicy urzędów wojewódzkich II Rzeczypospolitej Kategoria:Wojewodowie lubelscy (II Rzeczpospolita) Kategoria:Wojewodowie lwowscy Kategoria:Urodzeni w 1890 Kategoria:Zmarli w 1944 Kategoria:Wicewojewodowie II Rzeczypospolitej Kategoria:Wicewojewodowie łódzcy Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Powstańców Warszawy