Piotr Delian, Piotr Delján (ur. zap. krótko po 1008Wygnanie księżniczki węgierskiej z Bułgarii, a więc również narodziny Piotra nastąpiły wkrótce po klęsce powstania Ajtonya w 1008 (G. Györffy, Święty Stefan I. Król Węgier i jego dzieło, Warszawa 2003, s. 343-344). na Węgrzech, zm. 1041) – samozwańczy car Bułgarii w latach 1040 - 1041.
Życiorys Piotr był najprawdopodobniej jedynym synem cara bułgarskiego Gabriela Radomira i nieznanej z imienia córki księcia węgierskiego Gejzy. Przyszedł na świat na Węgrzech, dokąd udała się wygnana przez Radomira księżniczka węgierska. Zdaniem części badaczy pochodzenie Deliana od Gabriela Radomira było tylko pogłoską rozsiewaną przez jego zwolennikówM. Hertmanowicz-Brzoza, K. Stepan, Słownik władców świata, Kraków 2005, s. 501, podaje, że Piotr tylko podawał się za syna Gabriela Radomira, zaś jego faktyczne pochodzenie nie zostało ustalone.. W 1040, obwołany carem w Belgradzie, stanął na czele powstania przeciwko Bizancjum, które szybko ogarnęło całą Bułgarię i Macedonię. Armia dowodzona przez Piotra zdobyła Nisz i Skopje. W 1041 Delian popadł w ostry konflikt z synem zmarłego cara Iwana Władysława Ałusijanem. Po klęsce powstania Piotr został oślepiony z polecenia Ałusijana i odesłany do Bizancjum, gdzie zmarł w niewoli.
Przypisy
Bibliografia
Płamen Pawłow. Buntari i awantiuristi w srednowekowna Byłgarija (Samozvanecyt Petyr Deljan i tsarskijat sin Alusian: http://liternet.bg/publish13/p_pavlov/buntari/samozvanecyt.htm
Kategoria:Władcy Bułgarii Kategoria:Komitopulowie Kategoria:Bizantyńscy uzurpatorzy Kategoria:Urodzeni w XI wieku Kategoria:Zmarli w 1041