W Zielonej Górze jest 1120 ulic (stan na rok 2024), w tym dróg publicznych i wewnętrznych, które łącznie wynoszą 700 km. Najdłuższa jest ul. Trasa Północna (8,8 km), powstała w 1995 jako część obwodnicy miasta. W 2023 została oddana do użytku obwodnica południowa, licząca 12,6 km. Najkrótszą jest znajdująca się w centrum ul. Krawiecka. W ciągu miejskich ulic jest 35 rond. Pierwsze, obecnie PCK, powstało w 1976 r. w miejscu skrzyżowania al. Wojska Polskiego, ul. Zjednoczenia i ul. DąbrówkiNa Winnicy16-internet.pdf. Przez miasto przechodzą 3 dróg krajowe: S3, nr 27 (z Przewozu), nr 32 (z Sękowic) oraz 6 dróg wojewódzkich: nr 279 (do Wysokiego) nr 280 (do Brodów), nr 281 (do Pomorska), nr 282 (z Wilkanowa), nr 283 (do Rejowa) i nr 298 (w ciągu Trasy Północnej).
W związku z połączeniem się z dniem 1 stycznia 2015 roku Gminy Zielona Góra z Miastem Zielona Góra, wszystkie ulice we wsiach Gminy stały się automatycznie ulicami Miasta Zielona Góra. Uchwałą nr XI.56.2015 z dnia 12 marca 2015 roku zmieniono ich dotychczasowe nazwy. I tak dawna ulica „Dolna” we wsi Łężyca to w dzisiaj w mieście ulica „Łężyca-Dolna”.
Ulice Zielonej Góry na starych mapach
thumb|plan miasta – 1400 rok 1. kościół św. Jana Chrzciciela 2. ratusz i jatki 3. kościół św. Jadwigi Śląskiej 4. polska wieś pod Winną Górą 5. zabudowania miasta 6. wał ziemny (1400), mury miejskie (1487) 7. Brama Górna 8. Brama Dolna 9. Brama Nowa thumb|plan miasta – 1487 rok thumb|widok miasta z 1740 roku thumb|panorama miasta z pierwszej połowy XVIII wieku thumb|najstarszy zachowany plan Zielonej Góry z 1784 roku – Donatusa Büttnera – orientacja południowa (oryginalna) thumb|ulica Kupiecka i Plac Jana Matejki – 1784 rok thumb|Plan Zielonej Góry z 1871 roku
Układ dróg w okolicach Zielonej Góry po raz pierwszy odwzorowany został na wykonanej w 1721 roku w skali 1:200 000 przez porucznika inżynierii Johanna Wolfganga Wielanda (1673-1739) i porucznika Matthäusa von Schubartha mapie księstwa głogowskiego Principatus Silesiae GlogoviensisPrincipatus Silesiae Glogoviensis . Z Zielonej Góry wychodzą cztery drogi królewskie (Viae Regiae): jedna w kierunku Krosna Odrzańskiego przez Łagów (Logau), druga do Sulechowa (Züllichau) przez Chynów (Kühnau), Zawadę (Sawada) i Cigacice (Tßchichersig), trzecia na wschód do Zaboru (Saabor), czwarta do Głogowa i Wrocławia przez Raculę (Lawaldau), Niedoradz (Nietritz) i Otyń (Warttenberg). Na Odrze pomiędzy Głogowem i Krosnem zaznaczono 12 przepraw rzecznych (Trajectus): pomiędzy Wróblinem Głogowskim (Wröbeln), a nieistniejącą obecnie wsią Bogomice (Biegnitz) pod Głogowem, pomiędzy Skidniowem (Schkeyden), a Czerną (Kl. Tschirnau), w Bytomiu Odrzańskim (Beuthen) – obecnie funkcjonuje tutaj przeprawa łodzią, na wysokości wsi Stara Wieś przy Nowej Soli (Neu ßaltz), przy wsi Stany (Außhalt), na wysokości przysiółka Fery (Fehr) przy wsi Pyrnik, pomiędzy Milskiem (Miltzig), a Bojadłami (Boyadel), na wysokości przysiółka Kliniczki na południe od Klenicy (Kleniz), kolejny łączący Tarnawę (Nied. Hammer) z Swarzynicami, nieco dalej na wysokości Łazu (Loos), kolejny w ciągu drogi łączącej Zieloną Górę z Sulechowem w Cigacicach (Tschichersig) oraz pomiędzy Nietkowem (Polnisch Netkau) i Nietkowicami (Teutsch Netkau). Aktualnie na tym odcinku Odry pracują trzy przeprawy promowe w Milsku (Miltzig), Pomorsku (Pommerzig) i Brodach Blumberg).
Kolejną mapą jest wydana w 1752 roku w Norymberdze mapie księstwa głogowskiegoDvcatus Silesiae Tabvula Geographica Prima Inferiorem Eivs Partem... w Zielonogórskiej Bibliotece Cyfrowej autorstwa niemieckiego matematyka, astronoma i kartografa Johanna Matthiasa Hassa (1684-1742). Hasse sporządził ją na podstawie map Johanna Wolfganga Wielanda i Matthäusa von Schubartha. Wchodziła ona w skład pierwszego nowożytnego atlasu śląska – Atlas Silesiae. Skala mapy 1 : 580 000. Przez Zieloną Górę przechodzi tylko jedna droga – z północy na południe, po której śladzie (z niewielkimi zmianami) przebiega obecnie droga krajowa nr 3. Na jej trasie pomiędzy Świebodzinem (Schwiebusin), a Nowym Miasteczkiem zaznaczono Rudgerzowice (Riegersdorf), Rosin (Riesen), Kalsk (Kaltzig), Sulechów (Züllichau), Cigacice (Tschichersig), Zawadę (Sawade), Raculę (Lawaldau), Niedoradz (Niedriz), Otyń (Wartenberg), Modrzycę (Modrriz), Nową Sól (Neusalz) i Gołaszyn (Lindau). Na Odrze pomiędzy Głogowem i Krosnem Odrzańskim zaznaczono 10 przepraw: pomiędzy Wróblinem Głogowskim, a nieistniejącą obecnie wsią Biechów (Beichau) w okolicy również nieistniejącej obecnie wsi Bogomice pod Głogowem, pomiędzy Brzegiem Głogowskim (Brieg), a Czerną (Kl. Tschirnau), przy wsi Stara Wieś przy Nowej Soli (Neusalz), na wysokości przysiółka Fery przy wsi Pyrnik (Burnik), łącząca Milsko (Miltzig) i Bojadła (Boyadel), na wysokości przysiółka Kliniczki na południe od Klenicy (Kleniz), w okolicach Zaboru, kolejna łącząca Wielobłota z Lednem, w ciągu drogi łączącej Zieloną Górę z Sulechowem w Cigacicach (Tschichersig) oraz pomiędzy Nietkowem (Polnsch Netkau) i Nietkowicami (Teutsch Netkau).
Na 1773 rok datowana jest mapa Franza Ludwiga Güssefelda „Carte de l`Electorat de Brandenburg presentée tres humblement a Son Alteste Rojale Monsgr. le Prince Frederic Guillaume, Prince de Prusse & Marggrave de Brandenbourg par François Louis Gussefeld”Mapa generalna Brandenburgii Franza Ludwiga Güssefelda w Zielonogórskiej Bibliotece Cyfrowej . Rytownikiem mapy był Sebastian Dorn. Mapa bardzo skromna pod względem gęstości dróg. Z Zielonej Góry wychodzą jedynie dwie drogi: pierwsza przez Raculę (Lawaldau) w kierunku Wrocławia, druga przez Radomię (Seiffersholz) i Leśniów Wielki (Leslau) do Krosna Odrzańskiego (Crossen), a dalej rozwidlająca się w kierunku Gubina (Guben) i Frankfurtu (Franckfurth).
Z roku około 1780 pochodzi anglojęzyczna mapa nieznanego autora „A map of Pomerania and Brandenburg with the frontiers of Poland”A map of Pomerania and Brandenburg with the frontiers of Poland . W okolicach Zielonej Góry autor naniósł Bobrowice (Bobersberg), Bojadła (Boiadel), Bytnicę (Beutnitz), Bytom Odrzański (Beuthen), Dobroszów (Dobrau), Kuźnicę Zbąską (Hammer), Jelenin (Hirschfelde), Klenicę (Klanitz), Lubsko (Somerfeld), Nowe Miasteczko (Neustädtl), Nowogród Bobrzański (Naumburg), Sulechów (Züllichau), Świebodzin (Schwiebusien) i Otyń (Wartenberg). Lokalizacja poszczególnych miejscowości jest bardzo niedokładna. Z Zielonej Góry wychodzą zaledwie dwie drogi: pierwsza w kierunku Krosna Odrzańskiego przez Frankfurt do Berlina, druga przez Otyń, Nowe Miasteczko i dalej do Wrocławia.
Najstarszy zachowany plan Zielonej Góry „Situations Plan von der Königlichen Stadt Grünberg” autorstwa Donatusa Büttnera pochodzi z 1784 roku. Zamieścił go na 300 stronie wydanej w 1922 roku monografii „Historia Zielonej Góry na Śląsku”. „Geschicte der Stadt Grünberg, Schlesien”„Geschicte der Stadt Grünberg, Schlesien” w Zielonogórskiej Bibliotece Cyfrowej Hugo Schmidt.
Z 1809 roku pochodzi wydany przez Verlag des Geographischen Instituts Weimar wojskowy atlas topograficzny „Topographisch–militärischer Atlas von dem souverainen Herzogthume Schlesien”„Topographisch–militarischer Atlas von dem souverainen Herzogthume Schlesien” . Atlas składa się z 26 sekcji o wymiarach 40,3 × 30,5 cm w skali 1:200 000. Sekcja 3 obejmuje obszar okolic Zielonej Góry. Sieć drogowa odwzorowana jest bardzo oszczędnie. Z Zielonej Góry wybiegają zaledwie trzy drogi. Pierwsza – Chaussee – w kierunku Krosna Odrzańskiego (Crossen) przez Leśniów Wielki (Gr. Lejsen), Łagów (Logau), Gronów (Grunow), Pław (Plaue) oraz Dąbie (Gersdorf). Druga – Poststraße – do Nowego Miasteczka (Neustädel) przez Raculę (Lawaldu), Niedoradz (Nittritz), Otyń (Wartenberg), Modrzycę (Modritz), Pleszówek (dzisiaj dzielnicę Nowej Soli – Cuser) oraz Nową Sól (Neusaltz). Trzecia droga także – Poststraße – prowadzi na przeprawę pomową Milsko (Milzig), Bojadła (Bojadle) przez Stary Kisielin (Polnisch Kassel), Łaz (Loos) oraz Zabór (Saabor).
Układ dróg w okolicach Zielonej Góry odwzorowano na wydanej w Berlinie w 1837 roku mapie Brandenburgii Die preußische Provinz BrandenburgDie preußische Provinz Brandenburgwbc.poznan.pl. Z Zielonej Góry wychodzą dwie drogi pocztowe (Schnellpostroute): jedna w kierunku Krosna Odrzańskiego (Krossen) przez Pław (Plaue) i Leśniów Wielki (Gr. Lessen) i druga do Nowego Miasteczka przez Otyń (Wartenberg) i Nową Sól (Neusalz). Sieć dróg zagęszczono trzema wychodzącymi z miasta drogami krajowymi (Landstraßse) : pierwsza do Sulechowa (Zülichau) przez Cigacice (Tschichersig), druga do Kożuchowa (Freistadt) przez Jędrzychów (Günthersdf) i Studzieniec (Streitelsdf), i trzecia do Nowogrodu Bobrzańskiego (Naumburg). Inne miejscowości naniesione w okolicy to Pomorsko (Pommerzig), Mozów (Mosau), Zabór (Sabor), Mirocin Dolny (Nieder Herzogwalde), Urzuty (Langhermsdf), Wysoka (Weißig), Tarnawa Krośnieńska (Tornow).
Zarys sieci dróg wokół Zielonej Góry naniesiono na pochodzącej z 1848 roku mapy „Das Großherzogthum Posen. Bevölkerungs-Verhältnisse nach den Kreisen, nach Schuberts Staatskunde im Jahre 1846”Das Großherzogthum Posenwbc.poznan.pl. Mapę wykonano w skali 1:1200 000. W okolicy Zielonej Góry autor naniósł Babimost (Bomst), Bojadła (Bojadel), Bytom Odrzański (Beuthen), Cigacice (Tschicherzig), Czerwieńsk (Rotenburg), Kalsk (Kalzig), Kargowę (Unruhstadt), Kije (Kai), Kopanicę (Kopnitz), Mirocin Dolny (Nieder Herzegswalde), Mozów (Mosau), Nowe Miasteczko (Neustädd), Ołobok (Mühlbach), Otyń (Wartenberg), Siedlisko (Karolath), Sławę (Schlawe), Smolno Wielkie (Schmőllen), Sulechów (Züllichau), Sycowice (Leiterdorf), Trzebiechów (Trebschen), Zabór (Sabor). Z Zielonej Góry w kierunku Krosna Odrzańskiego i Nowego Miasteczka przez Otyń i Nową Sól zaznaczono “schnellpost route”. Trzy drogi krajowe “Landstraße” naniesiono w kierunku: Sulechowa przez Cigacice, Kożuchowa przez Mirocin Dolny oraz Nowogrodu Bobrzańskiego. W 1848 roku J. Hoffmann opracował kolejny, także barwny plan. Jego skala to 1:2500, a wymiary 55 × 45 cm.
W 1861 powstała pierwsza, wykonana na podstawie przeprowadzonych w latach 1858-1860 pomiarów geodety Guelsena, katastralna mapa miasta. Tworzyło ją 15 arkuszy 100 × 65 cm w skali 1:2500. Mapa obejmuje miasto w granicach administracyjnych z wyłączeniem centrum. Z 1871 roku pochodzi mapa „Bebauungs-Plan der Stadt Grünberg nach den vorhandenen Karten und eigenen Aufnahmen in den Jahren 1869-71 / bearbeitet durch Königl. Kreisbaumeister” opracowana na podstawie pomiarów z lat 1869-1871. Jej faksymile stanowiło dodatek do jednego z wydań Gazety Lubuskiej z 2004 roku. Wymiar mapy 57 × 55,5 cm, skala 1:4250. W 1896 roku powstał „Przeglądowy plan do 15 arkuszy – plan zabudowy miasta Zielonej Góry” – jednobarwny, o wymiarach 58 × 52 cm, w skali 1:2500. Jego autorem jest Królewski Radca Budowlany Weinert – od 1867 roku Powiatowy Inspektor Budowlany w Zielonej Górze.
W wydanym około 1905 roku informatorze Grünberg und Umgebung in Wort und Bild zamieszczono plan miasta z naniesionymi w zachodniej części miast wiatrakami. W 1913/1914 roku Pharus-Verlages G.m.b.h. wydał mapę „Grünberg in Schl.”„Grünberg in Schl.” w Zielonogórskiej Bibliotece Cyfrowej w skali 1:5000 z naniesionymi nazwami ulic, siecią kolei i głównymi budynkami oznaczonymi numerami wyjaśnionymi w legendzie.
Na 182 stronie wydanej w 1928 roku monografii Die Stadt Grünberg i[n] SchlesienDie Stadt Grünberg i[n] Schlesien w Zielonogórskiej Bibliotece Cyfrowej zamieszczono czarno-biały plan miasta z naniesionymi nazwami ulic, firm oraz warstwicami.
W 1934 roku ukazał się wydany przez Pharus Verlag G.m.b.h. w Berlinie barwny plan turystyczny Zielonej Góry Pharus-Plan Grünberg i(n) Schl(esien)Pharus-Plan Grünberg i(n) Schl(esien) w Zielonogórskiej Bibliotece Cyfrowej w skali 1:9000. Na mapie umieszczono skorowidz ulic.