Andrzej herbu Jastrzębiec, Andrzej z Krakowa, Andrzej Polak, Andrzej WasiłoAdam Boniecki: Poczet rodów w Wielkiém Księstwie Litewskiém w XV i XVI wieku, s. 3. (zm. 14 listopada 1398 w Wilnie) – polski zakonnik rzymskokatolicki, franciszkanin, biskup serecki, pierwszy biskup wileński, dyplomata, spowiednik królowej Elżbiety Łokietkówny.
Życiorys Wstąpił do zakonu franciszkanów w Krakowie. W 1354 był kaznodzieją na Mazowszu, później misjonarzem na Litwie. Przybył na dwór węgierski Elżbiety Łokietkówny. Rozpoczął wraz z franciszkanami akcję misyjną w Mołdawii, której plonem było utworzenie 31 lipca 1370 biskupstwa w Serecie, którego został 9 maja 1371 pierwszym duszpasterzem. Od 1372 objął pieczę nad archidiecezją halicką. W latach 1376–1386 był biskupem pomocniczym w archidiecezji gnieźnieńskiej. W 1388 dokonał chrztu Litwy i w 1388 lub 1390 roku został pierwszym biskupem nowo utworzonej diecezji wileńskiej.
Założyciel klasztoru franciszkanów w Lidzie.
Przypisy
Bibliografia Nitecki, Piotr: Biskupi Kościoła w Polsce w latach 965-1999. Słownik biograficzny, Warszawa: IW „Pax”, 2000. Pieradzka, Krystyna: Andrzej zw. Andrzejem z Krakowa (zm. 1398). [W:] Polski Słownik Biograficzny. Red. Konopczyński, Władysław i in. T. 1. Warszawa: PAN, 1935; s. 102-103.
Kategoria:Biskupi katoliccy Polski średniowiecznej Kategoria:Biskupi katoliccy Wielkiego Księstwa Litewskiego Kategoria:Biskupi sereccy Kategoria:Biskupi wileńscy Kategoria:Członkowie rady hospodarskiej Wielkiego Księstwa Litewskiego Andrzej Jastrzębiec Kategoria:Polscy biskupi franciszkanów konwentualnych Kategoria:Polscy dyplomaci średniowieczni Kategoria:Spowiednicy polskich królowych Kategoria:Urodzeni w XIV wieku Kategoria:Zmarli w 1398