thumb|Mały herb Portugalii thumb|Wielki herb Portugalii z herbami prowincji zamorskich wokół czyli (od prawej (heraldycznej) góry): Timor, Wyspy Świętego Tomasza i Książęca, Indie, Mozambik, Gwinea Bissau, Wyspy Zielonego Przylądka i Makau (płaskorzeźba na fasadzie byłej siedzibie w Lizbonie) thumb|Herb Królestwa Portugalii thumb|Herb Portugalii z 1247 Herb Portugalii jest wynikiem historycznej ewolucji. Niebieski krzyż na srebrnej tarczy był herbem pierwszego króla Alfonsa Zdobywcy (I poł. XII w.). Gdy został on królem Portugalii, w herbie zamieścił dodatkowo srebrne koła, które podkreślały jego prawo do bicia monet. Jego syn, król Sancho I, zamienił krzyż na pięć niebieskich tarcz ze srebrnymi kołami. Zgodnie z portugalską legendą oznaczają one pięć klęsk, jakie zadał jego ojciec Maurom. Inni dodają, że pięć srebrnych kół umieszczonych w każdej tarczy oznacza pięć ran Chrystusa, które dodał Alfons I po decydującej bitwie pod Ourique; jemu to przed bitwą miał ukazać się ukrzyżowany Chrystus, który mógł umocnić jego wiarę w zwycięstwo nad przeważającymi siłami wojsk islamskich. Liczba kół zsumowanych w pionie i poziomie może także oznaczać 30 judaszowych srebrników. Wariant tej legendy opisuje Luís de Camões w swoim eposie, Luzjadach:
Około 1242 roku król Alfons III w herbie dodał zewnętrzne czerwone pole z siedmioma złotymi zamkami. W 1813 roku cały herb umieszczono na wizerunku sfery armilarnej, przyrządu astronomicznego, nawiązując do czasów wielkich podróży morskich Portugalczyków. Obecny herb został przyjęty w 1911 r.
Zobacz też Portugalia Flaga Portugalii Hymn Portugalii
Przypisy
Portugalia Kategoria:Symbole narodowe Portugalii