thumb|240px|Od prawej siedzą: Heinz Hoffmann, Otto Grotewohl, Erich Honecker, Iwan Jakubowski; 14 października 1960 Iwan Ignatiewicz Jakubowski (; ur. w Zajcewie w obecnym rejonie horeckim obwodu mohylewskiego, zm. 30 listopada 1976 w Moskwie) – radziecki dowódca wojskowy, marszałek Związku Radzieckiego (1967), I zastępca ministra obrony ZSRR, naczelny dowódca Zjednoczonych Sił Zbrojnych Państw Stron Układu Warszawskiego, dwukrotny Bohater Związku Radzieckiego (1944Указ Президиума Верховного Совета СССР «О присвоении звания Героя Советского Союза генералам, офицерскому, сержантскому и рядовому составу Красной Армии» от 10 января 1944 года // Ведомости Верховного Совета Союза Советских Социалистических Республик : газета. — 1944. — 19 января (№ 3 (263)). — С. 1, 1944) i Bohater Czechosłowackiej Republiki Socjalistycznej (1970).
Życiorys Urodził się we wsi Zajcewo ówcześnie leżącej w guberni mohylewskiej w Imperium Rosyjskim (obecnie w rejonie horeckim obwodu mohylewskiego we wschodniej Białorusi). Po ukończeniu 7 klas szkoły podstawowej pracował w cegielni a następnie rozpoczął naukę w Orszańskim Technikum Pedagogicznym w Orszy.
W 1932 wstąpił do Białoruskiej Szkoły Wojskowej Broni Połączonych, którą skończył z wyróżnieniem. Następnie został skierowany do służby w 27 pułku artylerii w 27 Omskiej Dywizji Strzelców Armii Czerwonej. W 1935 ukończył Leningradzki Kurs Doskonalenia Dowódców Wojsk Pancernych im. Bubnowa i kolejno pełnił funkcje: dowódcy plutonu, baterii, kompanii czołgów w 16 Brygadzie Pancernej, szefa sztabu samodzielnego batalionu czołgów i wykładowcy w szkole piechoty.
W 1939 uczestniczył w agresji na Polskę, a następnie w wojnie zimowej z Finlandią. Po ataku Niemiec na ZSRR od początku uczestniczył w walkach kolejno jako dowódca batalionu czołgów, dowódca pułku czołgów i zastępca dowódcy brygady pancernej.
W okresie od marca do maja 1942 będąc w stopniu pułkownika formował a następnie został dowódcą 91 Brygady Pancernej. Brygada dowodzona przez niego weszła w skład 4 Armii Pancernej, później 24 Armii i 66 Armii Frontu Stalingradzkiego, a następnie 65 Armii Frontu Dońskiego i 21 Armii. W tym okresie brygada walczyła w rejonie Stalingradu. Za zasługi w tej bitwie płk Iwan Jakubowski został odznaczony Orderem „Czerwonego Sztandaru”.
Wiosną 1943 dowodzona przez Jakubowskiego 91 Brygada Pancerna weszła w skład 3 Gwardyjskiej Armii Pancernej i brała udział w następujących operacjach: orłowskiej, bitwie o Dniepr, kijowskiej, żytomiersko-berdyczowskiej. 10 stycznia 1944 za męstwo podczas forsowania Dniepru i wyzwolenia Fastowa został wyróżniony tytułem Bohatera Związku Radzieckiego.
W czerwcu 1944 mianowany zastępcą dowódcy 6 Gwardyjskiego Korpusu Pancernego a od stycznia 1945 zastępcą dowódcy 7 Gwardyjskiego Korpusu Pancernego, w tym czasie uczestniczył w operacjach: lwowsko-sandomierskiej, sandomiersko-śląskiej i górnośląskiej. 23 września 1944 wyróżniony po raz drugi tytułem Bohatera Związku Radzieckiego. W 1945 awansowany do stopnia generała-majora wojsk pancernych. Uczestniczył w operacji berlińskiej i praskiej.
Po zakończeniu II wojny światowej studiował w Wojskowej Akademii Sztabu Generalnego im. K. J. Woroszyłowa, którą ukończył w 1948. Po jej ukończeniu został dowódcą dywizji pancernej, a następnie dowódcą wojsk pancernych i zmechanizowanych Leningradzkiego Okręgu Wojskowego, Przykarpackiego Okręgu Wojskowego a następnie dowódcą 1 Gwardyjskiej Armii Pancernej w Dreźnie.
Od lipca 1957 do kwietnia 1960 i od sierpnia 1961 do stycznia 1962 był I zastępcą głównodowodzącego Grupy Wojsk Armii Radzieckiej w NRD, a od kwietnia 1960 do sierpnia 1961 i od stycznia 1962 głównodowodzącym tej grupy. W 1965 mianowany dowódcą Kijowskiego Okręgu Wojskowego.
W 1967 mianowany I zastępcą ministra obrony ZSRR, a w lipcu 1967 równocześnie dowódcą naczelnym Zjednoczonych Sił Zbrojnych Państw Stron Układu Warszawskiego, którą to funkcję pełnił do śmierci. 12 kwietnia 1967 mianowany marszałkiem Związku Radzieckiego.
Zmarł 30 listopada 1976 w Moskwie i został pochowany na Cmentarzu przy Murze Kremlowskim.
Awanse pułkownik – 30 listopada 1942 generał-major wojsk pancernych – 20 kwietnia 1945 generał-porucznik wojsk pancernych – 3 sierpnia 1953 generał-pułkownik – 18 lutego 1958 generał armii – 27 kwietnia 1962 marszałek Związku Radzieckiego – 12 kwietnia 1967
Odznaczenia i wyróżnienia Medal Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego – dwukrotnie (10 stycznia 1944, 23 września 1944) Order Lenina – czterokrotnie (10 stycznia 1944, 6 stycznia 1962, 22 lutego 1968, 6 stycznia 1972) Order Czerwonego Sztandaru – czterokrotnie (21 lipca 1942, 14 lutego 1943, 30 sierpnia 1944, 21 sierpnia 1953) Order Suworowa II klasy – dwukrotnie (6 kwietnia 1945, 31 maja 1945) Order Wojny Ojczyźnianej I klasy (21 sierpnia 1943) Order Czerwonej Gwiazdy (6 listopada 1947) Order „Za służbę Ojczyźnie w Siłach Zbrojnych ZSRR” III klasy (30 kwietnia 1975) Medal „Za zasługi bojowe” Medal 100-lecia urodzin Lenina Medal „Za obronę Moskwy” Medal „Za obronę Stalingradu” Medal „Za zdobycie Berlina” Medal „Za wyzwolenie Pragi” Medal „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” Medal jubileuszowy „Dwudziestolecia zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” Medal jubileuszowy „Trzydziestolecia zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” Medal jubileuszowy „XX lat Robotniczo-Chłopskiej Armii Czerwonej” Medal jubileuszowy „30 lat Armii Radzieckiej i Floty” Medal jubileuszowy „40 lat Sił Zbrojnych ZSRR” Medal jubileuszowy „50 lat Sił Zbrojnych ZSRR” Honorowa Broń ze Złotym Godłem Państwowym ZSRR (22 lutego 1968) Złota Gwiazda Bohater Czechosłowackiej Republiki Socjalistycznej (28 kwietnia 1970) Order Klementa Gottwalda (CSSR) Order Karla Marksa (NRD) Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski - 1968 Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski - 1973 Order Krzyża Grunwaldu III klasy (Polska) - 1946 Honorowe obywatelstwo Opola - 1968Marszałek I. Jakubowski - honorowym obywatelem Opola, "Głos Pracy", nr 20, 24 stycznia 1968, s. 6. I inne
Przypisy
Bibliografia
Mała Encyklopedia Wojskowa, t. I, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1967
W. Jegorszyn – Feldmarszałkowie i marszałkowie, Moskwa 2000 K. Zalesskij – Imperium Stalina. Biograficzny słownik encyklopedyczny, Moskwa 2000 Radziecka Encyklopedia Wojskowa, t. VIII, Moskwa Wielka Encyklopedia Radziecka, t. 30, s. 489, Moskwa 1969-1978 Wojskowy słownik encyklopedyczny, Moskwa 1986 Иван Игнатьевич Якубовский – Герои страны Иван Игнатьевич Якубовский – Проект ХРОНОС
Kategoria:Absolwenci Wojskowej Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR im. K.J. Woroszyłowa Kategoria:Marszałkowie Związku Radzieckiego Kategoria:Białoruscy Bohaterowie Związku Radzieckiego Kategoria:Bohaterowie Czechosłowackiej Republiki Socjalistycznej Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za obronę Stalingradu” Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za zasługi bojowe” Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” Kategoria:Odznaczeni Orderem „Za Służbę Ojczyźnie w Siłach Zbrojnych ZSRR” Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonej Gwiazdy Kategoria:Odznaczeni Orderem Karla Marksa Kategoria:Odznaczeni Orderem Klementa Gottwalda Kategoria:Odznaczeni Orderem Krzyża Grunwaldu III klasy Kategoria:Odznaczeni Orderem Suworowa Kategoria:Odznaczeni Orderem Wojny Ojczyźnianej I klasy Kategoria:Radzieccy żołnierze II wojny światowej Kategoria:Urodzeni w 1912 Kategoria:Zmarli w 1976 Kategoria:Pochowani na Cmentarzu przy Murze Kremlowskim Kategoria:Dowódcy Zjednoczonych Sił Zbrojnych Układu Warszawskiego Kategoria:Dowódcy Kijowskiego Okręgu Wojskowego (ZSRR) Kategoria:Dowódcy Grupy Wojsk Radzieckich w Niemczech