Wskaźnik de Ritisa (AST/ALT) – współczynnik określający stosunek poziomu (aktywności) aminotransferazy asparaginianowej (AST) do poziomu aminotransferazy alaninowej (ALT).
Wskaźnik został opisany w 1957 roku przez włoskiego lekarza hepatologa Fernando de Ritisa (1911–1985).
Wskaźnika de Ritisa nie wylicza się w warunkach prawidłowych (gdy aktywność AST i ALT mieści się w normie). Ponadto, ma on co najwyżej niewielkie (jeśli nie żadne) znaczenie przy bardzo dużym (więcej niż 15-krotnym) przekroczeniu norm aminotransferaz. Przydatność diagnostyczna wyliczania wskaźnika de Ritisa jest największa przy umiarkowanym (mniej niż 5-krotnym) przekroczeniu norm aminotransferaz i wówczas: wskaźnik <1 (AST < ALT) sugeruje takie choroby miąższu wątroby, jak: wirusowe zapalenia wątroby (ostre i przewlekłe), hemochromatoza, uszkodzenia polekowe i toksyczne, niealkoholowe stłuszczeniowe zapalenie wątroby, autoimmunologiczne zapalenie wątroby; wskaźnik >1 (AST > ALT) sugeruje: toksyczne uszkodzenie wątroby alkoholową chorobę wątroby, uszkodzenia polekowe, dokonaną marskość wątroby (niezależnie od przyczyny), inną (pozawątrobową) przyczynę hemolizę, choroby mięśni, choroby tarczycy. wskaźnik >2 (AST > ALT) sugeruje: alkoholowe uszkodzenie wątroby
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Diagnostyka medyczna Kategoria:Gastroenterologia