Bela II Ślepy, , (ur. 1110, zm. 13 lutego 1141) – król Węgier i Chorwacji od 1131 roku z dynastii Arpadów.
Życiorys Był synem Almosa i jego żony Przedsławy Światopełkówny, córki Światopełka II Michała, wielkiego księcia kijowskiego. Wraz z ojcem został oślepiony na polecenie swojego stryja Kolomana Uczonego, a następnie uwięziony w Dömös.
W 1131 roku po śmierci Stefana II, króla Węgier, został jego następcą. Koronowany 28 kwietnia tego samego roku, zwołał zjazd do Aradu, gdzie stracono 68 możnowładców odpowiedzialnych za oślepienie króla i jego ojca.
Bela musiał walczyć z Borysem Kolomanowicem, przyrodnim bratem zmarłego Stefana II. Belę wspierali m.in. Leopold III, margrabia austriacki, z kolei Borysa – Bolesław III Krzywousty, książę Polski. 22 czerwca 1132 roku Bela II odniósł zwycięstwo nad rzeką Sajó, w praktyce rozstrzygające kwestię sukcesji po Stefanie II.
W 1136 roku zajął Spalato, a w 1137 część Bośni.
Zmarł 13 lutego 1141 roku i został pochowany w katedrze w Székesfehérvár.
28 kwietnia 1129 poślubił Helenę, córkę Urosza I (zm. ok. 1131), księcia serbskiego. Ślub ten cementował traktat pokojowy zawarty między Węgrami a Bizancjum. Z tego małżeństwa pochodzili: Gejza II, Władysław II, Stefan IV, Almos, ur. 1134, zm. za życia ojca, Zofia, ur. 1136 lub 1137, zakonnica.
Istnieje hipoteza według której córką Beli II była też Elżbieta, pierwsza żona Mieszka III Starego.
Przypisy
Bibliografia Dworzaczek W., Genealogia, Warszawa 1959, tablica 84. Sroka S.A., Historia Węgier do 1526 roku w zarysie, Bydgoszcz 2000, s. 29-31.
Kategoria:Arpadowie Kategoria:Urodzeni w 1110 Kategoria:Władcy Węgier Kategoria:Zmarli w 1141 Kategoria:Niewidomi