Plezjochroniczna hierarchia cyfrowa (, PDH) − technologia używana w sieciach telekomunikacyjnych. Termin plesiochronous pochodzi z greki (plesio − prawie, chronos − czas). Oznacza to, że elementy sieci PDH są ze sobą zsynchronizowane, ale nieidealnie, gdyż każdy z elementów sieci posiada swój zegar. System PDH oparty jest na modulacji impulsowo-kodowej (PCM). Pojedynczy kanał ma przepływność 64 kb/s (8 × 8 kHz = 64 kb/s), co pozwala na przesyłanie jednej nieskompresowanej rozmowy telefonicznej. Systemy PDH przy multipleksacji wykorzystują zwielokrotnienie z podziałem czasu TDM (ang. Time Division Multiplexing). Zwielokrotnienie sygnału następuje w kolejnych poziomach wykorzystując dopełnienie impulsowe.
Różnice w systemach PDH Systemy PDH w Europie, Japonii i Ameryce różnią się między sobą.
{| class="wikitable" !rowspan=2 |Stopieńzwielokrotnienia !colspan=2 |Ameryka !colspan=2 |Europa !colspan=2 |Japonia |- !kbit/s !Nazwa !kbit/s !Nazwa !kbit/s !Nazwa |- !1 | align=right |1544 | align=center |(T1) | align=right |2048 | align=center |(E1) | align=right |1544 | align=center |(J1) |- !2 | align=right |6312 | align=center |(T2) | align=right |8448 | align=center |(E2) | align=right |6312 | align=center |(J2) |- !3 | align=right |44736 | align=center |(T3) | align=right |34368 | align=center |(E3) | align=right |32064 | align=center |(J3) |- !4 | align=right |274176 | align=center |(T4) | align=right |139264 | align=center |(E4) | align=right |97728 | align=center |(J4) |- !5
| align=right |564992 | align=center |(E5) | align=right |397200 | align=center |(J5)
W systemie amerykańskim i japońskim multipleksuje się jednocześnie 24 kanały (jedna ramka 192+1bitów). Wymaga to pasma 1,544 Mb/s. W systemie amerykańskim stosuje się cztery stopnie zwielokrotnienia: center|Amerykańska hierarchia zwielokrotnienia
Jednak T4 nie jest powszechnie stosowany z powodu braku jednolitego standardu złącz optycznych. W systemie japońskim stosuje się pięć stopni zwielokrotnienia: center|Japońska hierarchia zwielokrotnienia
W wersji europejskiej multipleksuje się jednocześnie 32 kanały (jedna ramka 256 bitów), z których 2 pełnią funkcje sterujące i synchronizacyjne, a 30 kanałów jest użytecznych dla odbiorcy. Pasmo wynosi wówczas 2,048 Mb/s.
W systemie europejskim występuje pięć stopni zwielokrotnienia na kolejnych poziomach multipleksacji, które przedstawia poniższy rysunek. Krotność zwielokrotnienia pomiędzy muliplekserami to 4 w systemie europejskim i 4, 6 lub 7 w systemie amerykańskim. Ponadto w celu dopasowania poszczególnych sygnałów zbiorczych stosuje się dopełnienie dodatnie, co związane jest z brakiem synchronizacji pomiędzy poszczególnymi multiplekserami: alt=|centruj|Europejska hierarchia zwielokrotnienia cyfrowego Przy czym E5 jest rzadko wykorzystywany z powodu braku jednolitego standardu.
Ze względów historycznych systemy o przepływności do 2 Mb/s (pierwszy stopień zwielokrotnienia) są często nazywane systemami PCM, ze względu na to, że były to pierwsze systemy cyfrowe oparte na modulacji PCM, a nazwę PDH zaczęto używać dopiero dla systemów o wyższym stopniu zwielokrotnienia.
Właściwości i wady systemów PDH w porównaniu do nowszych technologii mała przepływność sygnału liniowego, zawodność systemów PDH, energochłonność, konieczność stosowania hierarchii demultiplekserów, kiedy chcemy wydzielić pojedynczy sygnał E1 z E4, brak standaryzacji ostatnich stopni zwielokrotniania (E5, T4), trzy różne standardy PDH na świecie (Europa, Ameryka, Japonia).
Przyszłość Nowe systemy plezjochroniczne nie są już instalowane. Zostały wyparte przez nowsze systemy SDH.
Zobacz też
multipleksowanie maska telekomunikacyjna kodowanie liniowe
Kategoria:Standardy telekomunikacyjne Kategoria:Teletransmisja