thumb|Kościół mennonicki w Goessel (Kansas, USA) thumb|Kościół mennonicki w Norden (Niemcy) thumb|Kościół mennonicki w Amsterdamie (Holandia) thumb|Kościół pomennonicki w Gdańsku Menonici, rzadziej mennonici – wyznanie chrześcijańskie zaliczane do protestantyzmu, powstałe w roku 1539 w Holandii. Jest jednym z nurtów anabaptyzmu, nazwę wywodzi od swego założyciela – Menno Simonsa.
Charakterystyka Podstawą wiary mennonitów jest Biblia, uznawana za nieomylne, objawione Słowo Boże. Mennonici wierzą w to, że człowiek został oddzielony od Boga przez grzech, a jego zbawienie możliwe jest tylko dzięki niezasłużonej łasce Boga. Łaska ta dostępna jest dzięki śmierci Jezusa Chrystusa na krzyżu i może być przyjęta tylko wiarą. Zbawienia nie można osiągnąć poprzez dobre uczynki lub obrzędy religijne.
Główne zasady wiary mennonitów zostały wyłożone w piśmie Fondamentboek autorstwa Menno Simonsa. Obejmują one: thumb|Wnętrze kościoła mennonickiego we Friedrichstadt (po prawej stronie widoczna chrzcielnica z naczyniem do polewania głowy katechumena) chrzest młodzieży od 14. roku życia (jako świadomie wierzących w Jezusa Chrystusa) najczęściej przez polanie wodą głowy możliwość wykluczenia grzeszników z gminy mennonickiej kolegialność wyrażająca się w możliwości wyboru pastorów przez wiernych całkowity zakaz noszenia i używania broni zakaz przysięgania na cokolwiek zakaz sprawowania wysokich urzędów thumb|Część mennonitów zgadzała się na zastępczą służbę wojskową. Na zdjęciu mennonici w armii Cesarstwa Rosyjskiego (1907) W Ameryce Północnej mennonici żyją np. w okolicach Kitchener i St. Jacobs w Ontario w Kanadzie.
Osadnictwo mennonickie na ziemiach polskich
W wyniku prześladowań część wspólnoty mennonickiej opuściła Holandię w 1555 i szukała przyjaznego miejsca do osiedlenia się w całej Europie.
W Polsce mennonici osiedlali się, między innymi, na Żuławach w Dolinie Dolnej Wisły oraz w Kazuniu koło Warszawy, na terenach dotychczas niezamieszkanych, dając początek tzw. kolonizacji olęderskiej. Byli pracowici, wykazywali się kunsztem w osuszaniu bagien. Ich gminy dzieliły się zasadniczo na flamandzkie i fryzyjskie. Stworzyli kulturę o surowych obyczajach i zasadach, praca stanowiła dla nich istotną wartość.
W 1542 do mennonitów osiedlonych na dzisiejszym terytorium Polski przybył Menno Simons w celu rozstrzygnięcia sporu religijnego.
Po I rozbiorze Polski w 1772 musieli uchodzić przed militaryzmem pruskim (mennonici nie uznają służby wojskowej). Część z nich udała się do Ameryki Północnej lub Rosji, dając początek ruskim mennonitom, pozostali szybko ulegli germanizacji (czemu sprzyjało podobieństwo języków niderlandzkiego i niemieckiego).
Pod koniec XVIII stulecia w ramach kolonizacji józefińskiej osadnictwo mennonickie rozpoczęło się na terenie Galicji (głównie w okolicach Lwowa). Większość wiernych skupiła się później w chrześcijańsko-mennonickiej Gminie Kiernica-Lwów.
W II Rzeczypospolitej istniało 6 gmin mennonickich (informacja z podaniem nazw miejscowości i powiatów sprzed 1939): Kiernica-Lwów z siedzibą we Lwowie Sosnówka, pow. Chełmno Nieszawka, pow. Toruń Mątawy-Grupa, pow. Świecie Kazuń Niemiecki, pow. Warszawa (z filią Wola Wodzyńska, pow. Ciechanów) Wymyśle Niemieckie, pow. Gostynin
Gminy mennonickie w Polsce w okresie międzywojennym nie tworzyły jednej organizacji. Okazją do wspólnego spotkania ich przedstawicieli była światowa konferencja mennonitów mająca miejsce w Gdańsku w dniach od 31 sierpnia do 3 września 1930.
W 1945 mennonici musieli opuścić tereny Żuław z powodu zbliżającej się Armii Czerwonej. Reszta tutejszej ludności została wysiedlona do Niemiec po włączeniu Żuław do Polski. Zalanie polderów oraz pozbawienie urządzeń hydrotechnicznych konserwacji i stałego nadzoru, spowodowało wyłączenie na wiele lat części Żuław z eksploatacji rolniczej.
Mennonici pozostawili po sobie w Polsce zadbane wioski, schludne chałupy, a także liczne cmentarze o fantazyjnych nagrobkach (można je zobaczyć m.in. w Stogach i Karwieńskich Błotach).
Na terenie Polski zachowały się dawne świątynie mennonickie, choć wszystkie z nich przestały służyć wiernym tego wyznania. Są to np.: dawny dom modlitwy w Elblągu kościół z Kaczynosu (obecnie w Elblągu) kościół przy ul. Warszawskiej w Elblągu kościół w Gdańsku kościół w Głęboczku kościół w Jeziorze dom modlitwy w Kazuniu Nowym kościół w Małej Nieszawce kościół w Mątawach dom modlitwy w Nowym Wymyślu kościół w Rozgarcie
Współczesna działalność mennonitów w Polsce Działalność mennonitów w Polsce koncentruje się wokół Fundacji „Dziedzictwo”, mającej siedzibę w Mińsku Mazowieckim. Prowadzi ona kursy języka angielskiego i organizuje spotkania poświęcone sprawom wychowania chrześcijańskiego oraz etyki. W Mińsku Mazowieckim działa również wspólnota mennonitów. W latach 2004, 2006, 2008, 2010 oraz 2012, dzięki jej staraniom, trasę koncertową po Polsce odbył amerykański chór mennonitów „Hope Singers”.
Wydają oni bezpłatny miesięcznik Ziarno Prawdy, poświęcony nauczaniu biblijnemu.
Według państw W 2018 roku było na świecie ponad 2,1 mln ochrzczonych mennonitów: Stany Zjednoczone – 500,5 tys. Etiopia – 310,9 tys. Indie – 257 tys. Demokratyczna Republika Konga – 225,6 tys. Kanada – 149,4 tys. Indonezja – 102,8 tys.
W Europie największą społeczność mennonitów mają Niemcy – 47,5 tys.
Zobacz też Olędrzy Amisze Cornelis van Almonde Adam Wijbe ruscy mennonici emfiteuza
Przypisy
Kategoria:Anabaptyzm Kategoria:Kościoły pacyfistyczne Kategoria:Historia protestantyzmu Kategoria:Grupy religijne