Erb (Er, ) – pierwiastek chemiczny, lantanowiec.
Jeden z czterech pierwiastków nazwanych od szwedzkiej miejscowości Ytterby (obok itru, iterbu oraz terbu). Został odkryty w 1843 przez Carla Mosandera.
Występowanie Erb występuje w skorupie ziemskiej w ilości 2,8 ppm (wagowo) w postaci 6 trwałych izotopów (znanych jest ponad 30 izotopów). Najważniejszymi minerałami erbu są: monacyt – tzw. piasek monacytowy; bastnazyt (dużo rzadszy).
Zastosowanie Erb jest stosowany w telekomunikacji we wzmacniaczach sygnału światłowodowego (tzw. EDFA, ) z powodu zdolności do luminescencji o długości fali 1,55 μm, wykorzystywanej z powodu najmniejszej straty transmisji we włóknach ze szkła krzemionkowego. Stosowany także jako dodatek stopowy do wanadu dla obniżenia jego twardości i ułatwienia obróbki. Tlenek o intensywnym różowym kolorze używany jest do barwienia szkła i szkliw do porcelany oraz cyrkonii.
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Pierwiastki chemiczne