Pryncypat – zasada władzy monarszej wprowadzona w Polsce wczesnopiastowskiej w 1138 r. ustawą sukcesyjną Bolesława III Krzywoustego i trwająca do końca XIII w.
Polegała na tym, że najstarszy z książąt dzielnicowych sprawował władzę zwierzchnią nad pozostałymi, będąc księciem zwierzchnim. Do jego przywilejów należało otrzymanie w posiadanie, oprócz swojej dzielnicy, również ziemi krakowskiej i innych drobnych. Powodowało to, że Kraków był często areną walki pomiędzy książętami i innymi władcami nawet innych krajów.
Zasada pryncypatu ostatecznie zanikła około 1227 r., wraz ze śmiercią Leszka Białego.
Zobacz też Seniorat Polska w okresie rozbicia dzielnicowego Ustawa sukcesyjna Bolesława Krzywoustego
Kategoria:Polska w czasach rozbicia dzielnicowego