Ponary Górne () – mikrorejon Wilna, w dzielnicy Ponary, w okręgu wileńskim, na Litwie.
W Ponarach Górnych znajdują się Muzeum Pamięci Zbrodni w Ponarach oraz stacja kolejowa Ponary.
Historia W dwudziestoleciu międzywojennym leżały w Polsce, w województwie wileńskimPrzynależność wojewódzka zmieniała się. Miejscowość leżała w Ziemi Wileńskiej (1922–1926), następnie w województwie wileńskim (1926–1945)., w powiecie wileńsko-trockim, do 1 kwietnia 1927 w gminie Rudomino, następnie w gminie Troki. W 1931 miejscowość liczyła: osada Ponary Górne – 8 mieszkańców, zamieszkałych w 2 budynkach; leśniczówka Ponary – 7 mieszkańców, zamieszkałych w 2 budynkach; przystanek kolejowy Ponary – 40 mieszkańców, zamieszkałych w 3 budynkach.
W latach 1941–1944 Niemcy i litewscy kolaboranci dokonywali tu zbiorowych egzekucji, którymi ofiarami byli głównie Polacy i Żydzi.
Po II wojnie światowej w granicach Związku Sowieckiego. W II połowie XX w. włączone w granice Wilna. Od 1991 na niepodległej Litwie.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Ponary