Józef Nyklewicz, ps. Józef Nazareński (ur. 18 marca 1896 w Przygodzicach, zm. 11 lutego 1979 w Legnicy) – chorąży Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Syn Augustyna, mistrza rzeźnickiego, i Jadwigi z Kajewskich urodzony 18 marca 1896 w Przygodzicach, w ówczesnym powiecie ostrowskim rejencji poznańskiej. Był starszym bratem Stefana (1897–1941), powstańca wielkopolskiego, ofiary obozu koncentracyjnego Mauthausen, tu Stefan Nyklewicz syn Ludwika Augusta.. W latach 1902–1910 uczęszczał do szkoły powszechnej w Ostrowie Wielkopolskim. Od 1 października 1910 do 20 września 1913 odbył praktykę w Nadleśnictwie Przygodzice, w charakterze elewa leśnego. Od 1 października 1913 do 31 marca 1914 uczył się w szkole leśnej w Starogardzie, a następnie odbył praktykę. Od 1 października 1914 do 15 listopada 1915 pracował jako podleśniczy w Zembcowskim Borku. W latach 1913–1915 był członkiem „Sokoła”.

20 listopada 1915 został wcielony do armii niemieckiej. Walczył w szeregach 27 rezerwowego pułku piechoty. 7 lipca 1916 został ranny. 31 maja 1917 dostał się do niewoli francuskiej. 13 stycznia 1918 wstąpił do Armii Polskiej we Francji pod pseudonimem „Józef Nazareński”. Służył w 2 baterii 1 pułku artylerii polowej, późniejszego 13 pułku artylerii polowej. W stopniu ogniomistrza pełnił funkcję działonowego. Wyróżnił się w końcu września 1918 pod St. Pole dowodząc działem wędrownym. Po powrocie do Polski wziął udział w wojnie z Ukraińcami, a później wojnie z bolszewikami. Wyróźnił się w walkach pod Napadówką, Starą Sieniawą, Gołogórami i Lwowem. 30 maja 1922 były dowódca 6 Armii, generał porucznik Stanisław Haller podpisał wniosek o jego odznaczenie Orderem Virtuti Militari.

Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku jako podoficer zawodowy i kontynuował służbę w 13 pułku artylerii polowej w garnizonie Równe. W lutym 1934 na stanowisku podoficera administracyjnego pułku. W ramach osadnictwa wojskowego otrzymał działkę o powierzchni 14,8717 ha w osadzie Piłsudczyzna, w gminie Kostopol.

Zmarł 11 lutego 1979 w Legnicy i został pochowany na Cmentarzu Komunalnym (sektor H2, rząd D, miejsce 15).

Był żonaty z Karoliną ze Stypułkowskich (1894–1969), z którą miał syna Bolesława Zygmunta (ur. 1922) i córkę Stanisławę Wandę (1925–1986).

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 5669 – 27 września 1922 Krzyż Walecznych trzykrotnie Medal Niepodległości – 20 lipca 1932 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości” Brązowy Krzyż Zasługi – 1938 „za zasługi w służbie wojskowej” Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości międzysojuszniczy Medal Zwycięstwa francuski Medal Pamiątkowy Wielkiej Wojny

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Chorążowie II Rzeczypospolitej Kategoria:Członkowie Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” Kategoria:Ludzie urodzeni w Przygodzicach (wsi w województwie wielkopolskim) Kategoria:Odznaczeni Brązowym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (trzykrotnie) Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Osadnicy wojskowi II Rzeczypospolitej Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Komunalnym w Legnicy Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Pamiątkowym Wielkiej Wojny Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Zwycięstwa Kategoria:Polacy – żołnierze Armii Cesarstwa Niemieckiego w I wojnie światowej Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Polegli w wojnie polsko-ukraińskiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1896 Kategoria:Zmarli w 1979 Kategoria:Żołnierze 13 Pułku Artylerii Lekkiej Kategoria:Żołnierze Armii Polskiej we Francji 1917–1919