Początek () – radziecki melodramat z 1970 roku w reżyserii Gleba Panfiłowa.
Fabuła Pasza Strogonowa to prosta włókniarka żyjąca w niedużym miasteczku. Za wszelką cenę próbuje znaleźć sobie męża i jest zdesperowana do tego stopnia, że pewnego dnia "usidla" Arkadija – żonatego i dzieciatego mężczyznę. Na skutek desperacji żony Arkadija – Ziny i jej walki o męża, powraca on jednak do żony i dziecka. Życie Paszy ma jednak drugi aspekt. To aktorka amatorskiego teatrzyku dziecięcego. Na jednym z przedstawień, odgrywając rolą Baby Jagi, przypadkowo zwraca na siebie uwagę reżysera filmowego Fiodora, który - urzeczony jej talentem - powierza jej rolę Joanny d'Arc w swojej najnowszej produkcji. Ze względu na charakter i osobowość Paszy film powstaje z wielkim trudem, jednak jego premiera okazuje się być sporym sukcesem. Pozbawiona ukochanego mężczyzny i samotna Pasza, w swoim rodzinnym mieście może oglądać mural ze swoją podobizną promujący film.
Obsada
Produkcja Początek był kolejnym filmem Gleba Panfiłowa z Inną Czurikową w roli głównej (prywatnie jego żony). Tym razem był to "utwór o skomplikowanej, polifonicznej budowie, śmiało łączący pierwiastek komiczny z tragicznym". Obrazem, który "określił zakres autorskiego świata Panfiłowa, fascynację silnymi osobowościami niezwykłych kobiet [...] przeżywających niezwykłe napięcie pomiędzy sferą ducha, a pospolitą powszedniością, sztuką a życiem". Dla samej Czurikowej Początek uznawany jest za najważniejszy w jej dorobku aktorskim, a rola Paszy za wybitną. Sam scenariusz filmu i główna rola kobieca został napisany właśnie z myślą o niej (ówcześnie już żony Panfiłowa).
Odbiór ZSRR Początek był jednym z najważniejszych filmów radzieckich przełomu lat 60. i 70. Obok obrazów takich jak Nikt nie chciał umierać, Świeć moja gwiazdo, Białe słońce pustyni zwiastował narodziny nowych trendów w radzieckim kinie, opartych na połączeniu nowoczesności z historyzmem. Był jednocześnie, po eksperymentach z lat 60., powrotem do koncepcji klasycznego, melodramatu w kinie ZSRR. Był pierwszym filmem Panfiłowa, który w przeciwieństwie do Trzeba przejść i przez ogień, zyskał sobie nie tylko uznanie krytyków i władz, ale i szerokiej publiczności. W ZSRR film obejrzało blisko 21 milionów widzów. Otrzymał bardzo dobre recenzje krytykówStrona autorska Gleba Panfiłowa. Zwracano uwagę zwłaszcza na kreację Czurikowej, która obecnie uważana jest za najważniejszą w jej dorobku filmowym, a jej samej przyniosła nagrodę tygodnika Sowietskij żurnał dla najlepszej aktorki roku.
Polska Film miał swoją premierę w polskich kinach wiosną 1971 roku. Otrzymał bardzo dobre recenzje krytyków, którzy podobnie jak w ZSRR z uznaniem wyrażali się zwłaszcza o roli Czurikowej.
Plenery Zdjęcia do filmu kręcono w Murom (obwód włodzimierski) i Kostromie.
Soundtrack W filmie kilkukrotnie pojawia się utwór z 1960 roku pt. Man of Mystery brytyjskiego zespołu The Shadows w wykonaniu radzieckiego zespołu rockowego "Płonące gitary".
Nagrody Według rosyjskojęzycznych artykułów film i jego twórcy otrzymali kilka nagród na całym świecie (m.in. Srebrnego Lwa na MFF w Wenecji). Informacje te nie znajdują jednak potwierdzenia w filmowych bazach danych.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Początek w portalu „Kinopoisk” (ros.) Początek w portalu „Kino-Tieatr” (ros.) Początek w portalu „Russkino” (ros.)
Kategoria:Radzieckie melodramaty Kategoria:Radzieckie filmy z 1970 roku Kategoria:Filmy kręcone w Kostromie Kategoria:Filmy kręcone w obwodzie włodzimierskim Kategoria:Filmy o aktorach Kategoria:Filmy o Joannie d’Arc Kategoria:Filmy o kręceniu filmów Kategoria:Filmy w reżyserii Gleba Panfiłowa Kategoria:Filmy, których akcja toczy się w Rosji