Zbigniew Górski (ur. 6 października 1952 roku w Poznaniu) – polski sędzia bokserski. mały|398x398px|Zbigniew Górski. Prezes Polskiego Związku Bokserskiego w latach 2012–2016. Przewodniczący wydziału sędziowskiego Polskiego Związku Bokserskiego w latach 2000–2002 oraz 2008–2012. Prezes Polskiego Związku Bokserskiego oraz członek zarządu Polskiego Komitetu Olimpijskiego w latach 2012–2016.
Kariera sędziowska Górski nigdy nie trenował pięściarstwa, a samym arbitrem został dość przypadkowo. Od żony dowiedział się, że Okręgowy Związek Bokserski organizuje kurs dla kandydatów na sędziów, na który postanowił się zgłosić. W zajęciach wzięło udział 45 osób, ale tylko dwie z nich rozpoczęły karierę sędziowską – jedną z nich był właśnie onS. Ciara, Dobra, polska szkoła sędziowska, „Express Sport", 2002, str. 25.
W 1983 roku uzyskał certyfikat sędziego okręgowego. Dwa lata później zdobył też licencję sędziego związkowego. W 1990 roku włączono go do grona sędziów Europejskiego Stowarzyszenia Boksu Amatorskiego (ang. European Amateur Boxing Association), natomiast w 1996 r. stał się członkiem Międzynarodowego Stowarzyszenia Boksu Amatorskiego (ang. Amateur International Boxing Association)S. Ciara, Dobra, polska szkoła sędziowska, „Express Sport", 2002, str. 25..
Uczestniczył w kilkuset turniejach (w tym 61 międzynarodowych) jako sędzia ringowy i punktowy. Siedmiokrotnie powoływany przez Międzynarodowe Stowarzyszenie Boksu Amatorskiego do sędziowania zawodów rangi światowej, sześciokrotnie przez Europejskie Stowarzyszenie Boksu Amatorskiego do sędziowania zawodów rangi kontynentalnej. W każdych zawodach sędziował walkę finałową w ringu i na punkty.
Wyróżniony nagrodą dla najlepszego sędziego Młodzieżowych Mistrzostw Polski w Kaliszu w 1989 roku, Mistrzostw Europy w Permie w 2002 roku i Drużynowego Pucharu Świata w Moskwie w 2005 roku. Na Igrzyskach Olimpijskich w Atenach w 2004 roku zajął pierwsze miejsce w klasyfikacji sędziów AIBA.
Wzorował się na najbardziej doświadczonych arbitrach, wśród których byli Zbigniew Hofman, Ryszard Redo, Roman Szramkowski, Janusz Nałęcki czy Aldo Leoni.
Prezes Polskiego Związku Bokserskiego W 2012 roku zwyciężył w wyborach na prezesa Polskiego Związku Bokserskiego, którym kierował przez cztery kolejne lata. Jego konkurentem był Leszek Piotrowski, twórca bokserskiej kadry kobiet (stosunek głosów wyniósł 31:26).
Wraz z upływem kadencji zakończył swoją ponad 35-letnią karierę sędziego i działacza bokserskiego. Za jego prezesury polskie reprezentantki i reprezentanci zdobyli łącznie 67 medali mistrzostw świata i Europy. Będąc członkiem zarządu Polskiego Komitetu Olimpijskiego powołany został na Igrzyska w Rio de Janeiro w 2016 roku.
Turnieje mały|Członek Zarządu Polskiego Komitetu Olimpijskiego w latach 2012–2016. Wykaz sędziowanych międzynarodowych turniejów mistrzowskich:
Mistrzostwa Europy Juniorów w Edynburgu (1992); I Światowe Igrzyska Wojskowe Mężczyzn w Rzymie (1995); Mistrzostwa Świata Juniorów w Budapeszcie (2000); Mistrzostwa Świata Seniorów w Belfaście (2001); Mistrzostwa Europy Seniorów w Permie (2002); Drużynowy Puchar Świata w Astanie (2002); Mistrzostwa Świata Seniorów w Bangkoku (2003); Mistrzostwa Europy Seniorów w Puli (2004); Igrzyska Olimpijskie w Atenach (2004); Drużynowy Puchar Świata w Moskwie (2005); Mistrzostwa Europy Juniorek w Calais (2010); Mistrzostwa Europy Seniorek w Rotterdamie (2011); Mistrzostwa Europy Studentów w Moskwie (2011).
Jako sędzia neutralny:
Międzypaństwowy mecz bokserski Norwegia – Walia w Oslo (1990); Międzypaństwowy mecz bokserski Polska – USA w Białymstoku (1992); Mistrzostwa Włoch Seniorów w San Nicola La Strada (2002); Mistrzostwa Węgier Seniorów w Budapeszcie (2003); Międzypaństwowy mecz bokserski Ukraina – USA w Kijowie oraz w Doniecku (2004); Mistrzostwa Rosji Seniorów w Kaliningradzie (2008); Igrzyska Wspólnoty Brytyjskiej w Douglas – Wyspa Man (2011).
Przypisy
Kategoria:Ludzie urodzeni w Poznaniu kategoria:Polscy sędziowie bokserscy Kategoria:Polscy działacze bokserscy Kategoria:Urodzeni w 1952