Cock ale – historyczny angielski napój alkoholowy przygotowywany na bazie piwa ale z dodatkiem gotowanego koguta, suszonych owoców, przypraw oraz wina typu sack. W XVII- i XVIII-wiecznych książkach kucharskich, zbiorach receptur i słownikach występuje jako trunek, któremu przypisywano właściwości wzmacniające lub pobudzające.
Historia Nazwa cock ale pojawiła się w źródłach literackich na początku XVII wieku. Współczesne omówienie wskazuje na użycie tego wyrażenia w sztuce , z zastrzeżeniem, że w tym kontekście mogło ono oznaczać piwo z gospody „The Cocke”, a nie jeszcze odrębny typ napoju.
Za najwcześniejszy znany drukowany przepis na cock ale uznaje się niekiedy recepturę z pośmiertnie wydanego zbioru przepisów Kenelma Digby’ego z 1669 roku. W późniejszych dziesięcioleciach podobne przepisy zamieszczano między innymi w angielskich książkach kucharskich i słownikach domowych z początku XVIII wieku.
Skład i przygotowanie Historyczne receptury opisywały cock ale nie jako piwo warzone od podstaw, lecz jako napój wzbogacany dodatkami po zakończeniu albo pod koniec fermentacji. W przepisie Digby’ego do ośmiu galonów ale dodawano ugotowanego koguta, rodzynki, gałkę muszkatołową, kwiat muszkatołowy, daktyle oraz dwie kwarty wina typu . Składniki rozcierano, mieszano z winem, dodawano do ale po zakończeniu fermentacji, zamykano na sześć lub siedem dni, a następnie butelkowano; napój miał być zdatny do picia po miesiącu.
W szóstym wydaniu The Compleat Housewife z 1734 roku używano dziesięciu galonów ale oraz dużego, najlepiej starszego koguta. Zgodnie z przepisem ptaka należało obgotować, obedrzeć ze skóry, wypatroszyć i roztłuc w moździerzu aż do połamania kości. Następnie umieszczano go wraz z winem typu sack, rodzynkami, kwiatem muszkatołowym i goździkami w płóciennym worku, który wkładano do naczynia z piwem krótko przed zakończeniem fermentacji. Po tygodniu lub dziewięciu dniach napój butelkowano i pozostawiano do dojrzewania.
w podawał dwie receptury. W jednej z nich używano dwóch młodych kogutów ugotowanych niemal do konsystencji galarety, czterech galonów ale, rodzynek, daktyli, przypraw, wina Canary i świeżych drożdży. Druga wersja przewidywała sparzenie koguta, macerowanie go w winie Canary, a następnie połączenie z piwem, suszonymi owocami, goździkami i gałką muszkatołową.
Przypisywane właściwości W dawnych źródłach cock ale przedstawiano niekiedy jako napój wzmacniający. w recepturze na „Pectoral Ale” stwierdził, że po dodaniu sparzonego, rozgniecionego i pokrojonego koguta można przygotować z niej cock ale; temu wariantowi przypisywał działanie ułatwiające odkrztuszanie i wzmacniające płuca. Nott określał swój przepis jako dobry przeciw dolegliwościom określanym wówczas jako (między innymi suchoty) oraz jako środek mający „odnawiać osłabioną naturę”.
W słownikach i opracowaniach języka potocznego cock ale łączono także z pobudzeniem seksualnym. W wydaniu z 1796 roku hasło „Cock Ale” wyjaśniono jako „a provocative drink”. W późniejszym słowniku slangu i Henley określili cock ale jako domowy afrodyzjak i przytoczyli opinię, że w XVII wieku uchodziło ono za szczególnie cenione ze względu na jakość.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Napoje i potrawy z dodatkiem piwa Kategoria:Kuchnia angielska