Słowieńsk (, Sławiensk; , Sławiensk) – wieś na Białorusi, w obwodzie mińskim, w rejonie wołożyńskim, w sielsowiecie Horodźki, nad Berezyną Niemnową.

Historia Pierwsze wzmianki pojawiają się w XIV-wiecznych latopisach, które wspominają Słowieńsk jako miasto. W Rzeczypospolitej Obojga Narodów leżał w województwie wileńskim, w powiecie oszmiańskim. W XV w. był własnością kniazia Andrzeja Olgierdowicza. W 1516 nabył go hetman wielki litewski Konstanty Ostrogski. Później należał m.in. do wojewody mińskiego Baltazara Strawińskiego, jego żony Zofii, a w II połowie XVII w. do kustosza katedry wileńskiej ks. Benedykta Zahorskiego.

Po śmierci ks. Zahorskiego pod koniec XVII w. Słowieńsk przeszedł na własność trzech jego sióstr, zamężnych z trzema braćmi Szaniawskimi (czwarta siostra zamężna z Nornickim odsprzedała Szaniawskim swoją część). Po śmierci ostatniego z braci Szaniawskich w 1765 rozpoczęła się wieloletnia batalia o te dobra, wywołana przez Hilarego Nornickiego, który pomimo sprzedaży tych dóbr przez jego rodziców, wystąpił z pretensjami do nich. W 1765 Nornicki zagarnął cały klucz słowieński i zarządzał nim pomimo przegranych procesów sądowych. 24 czerwca 1774 na wniosek Szaniawskich szlachta dokonała zajazdu i zbrojnie odbiła dobra. Prawa Szaniawskich do Słowieńska potwierdziła konstytucja sejmowa z 1775, jednak Nornicki nadal procesował się o majątek. Pod koniec wieku Słowieńsk stał się własnością hrabiów Chreptowiczów. Odpadł od Polski w wyniku II rozbioru.

W XIX i w początkach XX w. miasteczko położone w Rosji, w guberni wileńskiej, w powiecie oszmiańskim. W 1889 miejscowość liczyła 39 mieszkańców, w tym 19 prawosławnych, 12 katolików i 8 żydów.

W dwudziestoleciu międzywojennym folwark leżący w Polsce, w województwie nowogródzkim, w powiecie wołożyńskimPrzynależność powiatowa zmieniała się. Miejscowość leżała w powiatach oszmiańskim (do 1920) i wołożyńskim (1920–1945)., w gminie Zabrzezie. W 1921 miejscowość liczyła 76 mieszkańców, zamieszkałych w 4 budynkach, w tym 43 Polaków i 33 Białorusinów. 51 mieszkańców było wyznania rzymskokatolickiego i 25 prawosławnego.

Po II wojnie światowej w granicach Związku Sowieckiego. Od 1991 w niepodległej Białorusi.

Religia Znajduje tu się prawosławna z 1871. Pierwsza cerkiew w Słowieńsku powstała w 1700.

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Wsie w rejonie wołożyńskim Kategoria:Prywatne miasta szlacheckie I Rzeczypospolitej (województwo wileńskie)