Stanisław Krawczyk – (ur. 9 października 1912 w Komorowicach Krakowskich, zm. 1 listopada 1942 zestrzelony nad Zatoką Biskajską) - pilot wojskowy walczący w Polskich Siłach Zbrojnych na Zachodzie, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys
Dzieciństwo i edukacja Urodził się w Komorowicach Krakowskich, obecnie stanowiących dzielnicę Bielska-Białej. Był synem Franciszka i Tekli z domu Adamowicz. Pochodził z chłopskiej wielodzietnej rodziny. Po ukończeniu szkoły powszechnej w Komorowicach kontynuował naukę w Państwowej Szkole Przemysłowej w Bielsku na Wydziale Mechanicznym (obecnie Bielska Szkoła Przemysłowa).
Szkolenie wojskowe rozpoczął w Zambrowie, potem kontynuował w Dęblinie, a szkolenie ukończył w Szkole Podchorążych Lotnictwa w Bydgoszczy. W pierwszej promocji tej szkoły 15 października 1935 roku Stanisław Krawczyk został mianowany na stopień podporucznika ze starszeństwem w korpusie oficerów lotnictwa w grupie technicznej.
W maju 1936 roku opuścił szkołę i otrzymał przydział do 5 Pułku Lotniczego z siedzibą w Lidzie.19 marca 1939 roku Stanisław Krawczyk został awansowany do stopnia porucznika.
II wojna światowa Porucznik Krawczyk został w sierpniu 1939 roku skierowany do sztabu Armii „Prusy”. 18 września 1939 roku wraz z nią przekroczył granicę polsko-węgierską. Został internowany przez Węgrów i trafił do obozu w Jolsva, obecnie na Słowacji. 10 października uciekł do Budapesztu, gdzie zdobył dokumenty umożliwiające mu przedostanie się do Francji. 1 listopada 1939 roku porucznik Stanisław Krawczyk trafił w Lyonie do Polskich Sił Lotniczych pod francuskim dowództwem i rozpoczął szkolenie. Napaść Niemców na Francję 10 maja 1940 roku zmusiła Krawczyka do ucieczki. 1 lipca 1940 roku Stanisław Krawczyk był już pod brytyjską komendą w lotniczej bazie wojskowej Gloucester, gdzie rozpoczął szkolenia. Do stycznia 1941 roku przebywał w Centrum Wyszkolenia Ziemnego w Blackpool, a potem w Pierwszej Polskiej Szkole Pilotażu w Hucknall. Stanisław Krawczyk uzyskał tytuł Flying Officer Royal Air Force oraz numer ewidencyjny P-1347. 5 kwietnia 1942 roku porucznik zakończył szkolenie i dostał przydział do 305 Dywizjonu Bombowego Ziemi Wielkopolskiej i Lidzkiej im. Marszałka Józefa Piłsudskiego z siedzibą w Lindholme.
Przymusowe lądowanie Podczas jednej z misji 5 maja 1942 Stanisław Krawczyk z załogą w składzie: sierżant Wacław Czekalski - drugi pilot, oficer Alojzy Szkuta – nawigator, sierżant Edward Siądecki – radiotelegrafista oraz dwóch strzelców - oficer Kazimierz Rowicki i sierżant Ludwik Czarnecki, wyruszył na bombardowanie Stuttgartu. Samolot został uszkodzony przez obronę przeciwlotniczą i załoga otrzymała rozkaz opuszczenia pokładu na spadochronach. Ponieważ jeden z członków załogi nie miał spadochronu lub był on uszkodzony, Krawczyk oddał mu własny, a sam musiał lądować na terytorium wroga. O drugiej godzinie w nocy 6 maja Stanisław Krawczyk wylądował koło belgijskiej miejscowości Mettet. Przez okupowane tereny Belgii i Francji przedarł się do tzw. Francji Vichy i dotarł do Lyonu. Tam nawiązał kontakt z ruchem oporu, który umożliwił mu powrót do Anglii, gdzie zameldował się około 23 maja. Za bohaterską postawę Stanisław Krawczyk 3 września 1942 roku został odznaczony Krzyżem Walecznych nadanym po raz pierwszy.
Dalsza służba Porucznik Krawczyk po krótkim urlopie i rekonwalescencji poprosił o możliwość powrotu do latania. 10 września 1942 roku został przeniesiony do 304 Dywizjonu Bombowego Ziemi Śląskiej im. Księcia Józefa Poniatowskiego. Jednostka ta zajmowała się głównie patrolowaniem wód celem wyszukiwania wrogich jednostek pływających.
Ostatni lot 1 listopada 1942 roku o godzinie 13.30 samolot pilotowany przez porucznika Stanisława Krawczyka wystartował na kolejny patrol. Załoga składała się z: majora Ignacego Skorobohatego drugiego pilota, kapitana Alojzego Szkuty nawigatora, sierżanta Jana Rogala-Sobieszczańskiego radiotelegrafisty oraz strzelców sierżanta Zygmunta Sasala i porucznika Mieczysława Sebastiana Wodzińskiego. Na południowy zachód od Brestu we Francji, o godzinie 16.56 samolot R-1716 został zestrzelony. Cała załoga zginęła, a ich ciała nie zostały odnalezione. Zestrzelenia dokonał as niemieckiego lotnictwa Hauptmann (Hißbach).
Ordery i odznaczenia Porucznik Krawczyk za swą służbę został odznaczony:
Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 9693 (6 marca 1943 roku na lotnisku Hemwell gen. broni Władysław Sikorski nadał odznaczenie), Krzyżem Walecznych − dwukrotnie, Medalem Lotniczym − dwukrotnie.
Upamiętnienie Porucznik Stanisław Krawczyk nie ma grobu. Jego nazwisko zostało wymienione na dwóch pomnikach i stał się też pierwowzorem bohatera książki:
Polish Air Force Memorial - w zachodnim Londynie pomnik upamiętniający polskich lotników poległym podczas II wojny światowej. Na trzydziestej czwartej tablicy widnieje nazwisko pilota. Pomnik Lotników Polskich - na polu mokotowskim w Warszawie. Na półkolistym, granatowym murze znajdują się nazwiska poległych pilotów podczas II wojny światowej. Rozdział "Bomba z opóźnionym zapłonem" w książce Władysława Kisielewskiego Dywizjon Ziemi Śląskiej nr 304. Autor uczynił porucznika Krawczyka bohaterem fikcyjnego zdarzenia - rozbrojenia niewybuchu w zbombardowanym przez aliantów szpitalu w Amsterdamie. Pozostałe fakty są prawdziwe.
Przypisy
Kategoria:Porucznicy lotnictwa II Rzeczypospolitej Kategoria:Lotnicy Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych Kategoria:Odznaczeni Medalem Lotniczym Kategoria:Ludzie związani z Bielskiem-Białą