FlyFocus Striker, także System Amunicji Krążącej Striker – polski bezzałogowiec uderzeniowy klasy amunicji krążącej dalekiego zasięgu, opracowany przez konsorcjum złożone z FlyFocus sp. z o.o., Jakusz sp. z o.o., Metalexport-S sp. z o.o. oraz Instytut Techniczny Wojsk Lotniczych. System został publicznie zaprezentowany podczas Międzynarodowego Salonu Przemysłu Obronnego (MSPO) w 2024 roku, gdzie otrzymał nagrodę DEFENDER.
Historia Według informacji opublikowanych w listopadzie 2024 prace nad systemem rozpoczęto ponad rok wcześniej ze środków własnych konsorcjum; impulsem były doświadczenia wojny na Ukrainie oraz zapotrzebowanie Sił Zbrojnych RP na systemy amunicji krążącej dalekiego rażenia. We wrześniu 2024 system pokazano podczas MSPO w Kielcach; opisywał go wówczas jako bezzałogowiec samobójczy o zasięgu ponad 1000 km, prezentowany na wyrzutni. W październiku 2024 Portal Militarny określał Strikera jako rozwiązanie przetestowane i gotowe do produkcji seryjnej. W listopadzie 2024 deklarowano także posiadanie zaplecza technicznego i osobowego do wykonywania wszystkich komponentów systemu w Polsce oraz zabezpieczony łańcuch dostaw do produkcji seryjnej. W lutym 2026 producent FlyFocus pozyskał 4,5 mln euro finansowania instytucjonalnego na rozbudowę produkcji, budowę nowego zakładu w Polsce oraz dalsze prace badawczo-rozwojowe. W marcu 2026 system ponownie prezentowano podczas targów DRONE World Expo 2026.
W czerwcu 2026 poinformowano o przeprowadzeniu prób Strikera na poligonie w rejonie Kijowa. Według przedstawicieli FlyFocus bezzałogowiec otrzymał podczas nich pozytywne oceny ukraińskich operatorów, a podawane przez producenta parametry techniczne systemu miały być potwierdzone w testach. Z głowicą o masie 40 kg deklarowany zasięg Strikera wynosił do 1000 km.
Podczas MSPO 2026 Wojskowe Zakłady Lotnicze nr 2 zawarły z FlyFocus umowę dotyczącą transferu technologii, produkcji i dalszego rozwoju bezzałogowego systemu uderzeniowego Striker.
Charakterystyka Striker ma układ latającego skrzydła i jest wykonywany z włókna szklanego oraz włókna węglowego; w źródłach podkreślano jego niską skuteczną powierzchnię odbicia radarowego. Rozpiętość skrzydeł wynosi 5,2 m, a maksymalna masa startowa 140 kg. Podstawową wersję napędza dwucylindrowy silnik tłokowy o mocy 20 KM ze śmigłem pchającym; oferowany jest także wariant z napędem odrzutowym.
Według danych FlyFocus prezentowanych podczas MSPO 2026 maksymalny zapas paliwa wynosi 30 kg, natomiast ładunek użyteczny może osiągać 60 kg przy 10 kg paliwa. Start może odbywać się z wyrzutni pneumatycznej albo z wykorzystaniem startu rakietowego. Według tej samej specyfikacji przygotowanie systemu do pierwszego startu ma zajmować około 15 minut, a do kolejnych około 5 minut.
Osiągi Przy głowicy bojowej o masie 40 kg deklarowany zasięg wersji z silnikiem tłokowym wynosi do 1000 km. Dla wersji z silnikiem tłokowym podawano prędkość od 90 do 180 km/h, natomiast dla wariantu odrzutowego od 95 do 325 km/h. Według danych prezentowanych podczas MSPO 2026 wariant odrzutowy ma osiągać zasięg do 400 km i prędkość około 325 km/h.
W starszych danych Portalu Militarnego podawano pułap lotu od 100 do 3500 m. W specyfikacji prezentowanej podczas MSPO 2026 maksymalny pułap określono na 4000 m AMSL. Producent podaje dokładność trafienia w zaprogramowane współrzędne wynoszącą 5 m CEP50, a przy naprowadzaniu wizyjnym 3 m CEP50. Łączność może być realizowana za pomocą szyfrowanego łącza bezpośredniego lub SATCOM. W konfiguracji rozpoznawczej deklarowany czas lotu wynosi do 18 godzin.
Naprowadzanie i warianty Według specyfikacji prezentowanej podczas MSPO 2026 Striker może wykorzystywać nawigację satelitarną GPS z anteną CRPA współpracującą z układem bezwładnościowym INS albo nawigację wizyjną EO/IR DSMAC współpracującą z INS. System DSMAC porównuje obraz terenu z wcześniej przygotowanym materiałem, umożliwiając prowadzenie lotu bez stałego dostępu do sygnału nawigacji satelitarnej. Uderzenie może być wykonywane na wcześniej zaprogramowane współrzędne albo z użyciem naprowadzania wizyjnego.
Striker może przenosić głowice odłamkowo-burzące albo termobaryczne o masie 40 lub 60 kg. Platforma może być również skonfigurowana do zadań rozpoznawczych; w takim wariancie deklarowany czas lotu wynosi do 18 godzin, a wyposażenie może obejmować głowicę EO/IR lub radar SAR. Opisywano także możliwość wykorzystania Strikera jako latającego celu; w konfiguracjach nieuderzeniowych lądowanie może odbywać się klasycznie albo na spadochronie.
Przypisy
Kategoria:Polskie bezzałogowe statki powietrzne Kategoria:Amunicja krążąca