Starboy – piosenka kanadyjskiego piosenkarza i autora tekstów The Weeknda, nagrana z udziałem francuskiego duetu elektronicznego Daft Punk. Utwór został wydany 21 września 2016 roku nakładem wytwórni XO oraz Republic Records jako główny singiel z jego trzeciego albumu studyjnego o tym samym tytule. Artyści napisali i wyprodukowali piosenkę wspólnie z Docem McKinneyem i Henrym „Cirkutem” Walterem, a dodatkowy udział w procesie twórczym miał Jason „DaHeala” Quenneville. Tematyka utworu koncentruje się na ekstrawagancji oraz życiu celebryty.
Utwór dotarł na szczyty list przebojów w takich krajach jak Kanada, Francja, Holandia, Nowa Zelandia i Szwecja, a także na amerykańską listę Billboard Hot 100, stając się trzecim numerem jeden w dorobku The Weeknd oraz jedynym w karierze Daft Punk.
11 listopada 2016 roku ukazał się remiks wyprodukowany przez Kygo, który został później dołączony do wersji deluxe albumu wydanej w marcu 2023 roku.
Tło i wydanie W marcu 2016 roku The Weeknd zasugerował nadchodzący projekt, stwierdzając, że pewien „rozdział” został zamknięty, co odnosiło się do jego drugiego albumu studyjnego Beauty Behind the Madness z 2015 roku. Prace nad nowym materiałem rozpoczął w maju 2016 roku, zapraszając Marka Guiducciego z magazynu Vogue do Conway Recording Studios i ujawniając zaangażowanie tego samego zespołu, który wyprodukował jego debiutancki mixtape House of Balloons z 2011 roku. Wiceprezes Republic Records wyjawił 15 lipca, że The Weeknd oraz francuski duet elektroniczny Daft Punk mają zaplanowaną wspólną sesję nagraniową dwa dni później.
W sierpniu 2016 roku The Weeknd zapowiedział współpracę z duetem, publikując zdjęcie dwóch figurek robotów na głośniku. 20 września artysta wyczyścił swój profil na Instagramie po opublikowaniu serii zagadkowych wpisów na Twitterze, a dzień później, 21 września, ogłosił tytuł swojego trzeciego albumu studyjnego – Starboy. Kilka godzin później wydał utwór tytułowy z udziałem Daft Punk jako główny singiel promujący płytę.
Odbiór Piosenka spotkała się z uznaniem krytyków, a Mehan Jayasuriya z Pitchfork stwierdził, że utwór „sunie niczym elegancki samochód o wysokich osiągach”. Christopher Bohlsen z Renowned for Sound zauważył, że „łącząc mroczne R&B The Weeknd z brzmieniem nu-disco Daft Punk, ścieżka elegancko balansuje na cienkiej granicy między dance a hip-hopem, czyli dwoma gatunkami, między którymi oscyluje cały album Starboy”. Christopher Hooton z The Independent napisał, że „jest to manifest artystyczny i rekordowy pierwszy singiel z płyty, w którym zamiast hi-hatów słychać falujący, inspirowany latami 80. wzór perkusji z mocnym uderzeniem werbla, co nadaje popowemu utworowi drapieżności i przywodzi na myśl jazdę samochodem przez Los Angeles, gdy opony ślizgają się po asfalcie”.
Billboard sklasyfikował „Starboy” na czwartym miejscu swojej listy 100 najlepszych piosenek pop 2016 roku, podkreślając, że „pop z postrzępionymi krawędziami był stylem The Weeknda od czasu ścieżki dźwiękowej do Pięćdziesięciu twarzy Greya, a ten utwór stanowi kulminację i prawdopodobny koniec tej formuły. Z towarzyszącym mu duetem Daft Punk, który zapewnia westchnienia w chórkach i momentami spycha produkcję na krawędź ramy, ta hipnotyzująca nocna jazda przyjmuje nową tożsamość Abela Tesfaye z pewnością gwiazdy zdolnej do dyktowania własnych pseudonimów, gdzie nawet otwierające wersy ledwo zawracają sobie głowę budowaniem sceny, ponieważ słuchacz pamięta, gdzie skończył się poprzedni film. „Starboy” mógł nie zostać zatytułowany jako hołd dla Ziggy’ego Stardusta, ale odzwierciedla to, jak Tesfaye, podobnie jak Bowie, rozumie wagę ciągłej ewolucji zarówno w muzyce, jak i wizerunku”. Yardbarker uznał go za jeden z najlepszych utworów 2016 roku, zauważając, że „jest chwytliwy, a unikalny styl śpiewania The Weeknda idealnie współgra z bitami Daft Punk zabarwionymi muzyką house”.
Teledysk Teledysk do utworu wyreżyserował Grant Singer, stały współpracownik artysty, który wcześniej odpowiadał za klipy do „Can’t Feel My Face” i „The Hills”. Wideo zostało opublikowane 28 września 2016 roku na oficjalnym koncie piosenkarza w serwisie Vevo na YouTube wraz z plakatem, który magazyn Rolling Stone opisał jako inspirowany nurtem pulp horroru. Teledysk jest interpretowany jako próba uśmiercenia dawnego wcielenia artysty i sygnał jego całkowitej przemiany przy okazji nowego albumu, co symbolizują sceny duszenia samego siebie, ścinania starej fryzury oraz niszczenia oprawionych w szkło platynowych płyt.
W tekście piosenki oraz w samym klipie pojawia się kilka samochodów należących do The Weeknda, w tym McLaren P1 wspomniany w pierwszej zwrotce, a także Lamborghini Aventador SV Roadster i Bentley Mulsanne przywołane w drugiej zwrotce. Magazyn Billboard skontaktował się z dyrektorem PR marki McLaren Automotive, Johnem Paolo Cantonem, aby ustalić właściciela pojazdu, zauważając, że nawet najwięksi producenci aut nie mogliby sobie pozwolić na takie lokowanie produktu, a Canton potwierdził później, że samochód faktycznie należy do artysty.
W ciągu trzech tygodni od premiery teledysk zdobył 100 milionów wyświetleń, po trzech miesiącach miał ich już 500 milionów, a według stanu na kwiecień 2026 roku liczba ta przekroczyła 2,7 miliarda, co plasuje go wśród pięćdziesięciu najczęściej oglądanych materiałów w historii serwisu YouTube.
Przypisy
Kategoria:Single The Weeknda Kategoria:Piosenki powstałe w roku 2016 Kategoria:Single wydane w roku 2016 Kategoria:Single Daft Punk Kategoria:Single numer jeden w Danii Kategoria:Single numer jeden w Izraelu Kategoria:Single numer jeden w Norwegii Kategoria:Single numer jeden w Szwecji Kategoria:Piosenki wyprodukowane przez Cirkuta Kategoria:Piosenki napisane przez Cirkuta Kategoria:Single Republic Records Kategoria:Piosenki napisane przez The Weeknda Kategoria:Single numer jeden w Grecji Kategoria:Single numer jeden w Portugalii